Księga Ezechiela 40:1
W dwudziestym piątym roku naszego wygnania, na początku roku, w dziesiątym dniu miesiąca, czternaście lat po zdobyciu miasta, właśnie tego dnia spoczęła na mnie ręka Pana i zaprowadził mnie On
Księga Ezechiela 40: poznaj główne tematy i zastosuj je w swoim życiu już dziś
Liczba wersetów: 49 | Biblia BibleGuided — Polski
W dwudziestym piątym roku naszego wygnania, na początku roku, w dziesiątym dniu miesiąca, czternaście lat po zdobyciu miasta, właśnie tego dnia spoczęła na mnie ręka Pana i zaprowadził mnie On
w Bożym widzeniu do kraju Izraela oraz postawił mnie na pewnej bardzo wysokiej górze, a na niej, na wprost mnie, było coś jakby budowa jakiegoś miasta.
Zaprowadził mnie tam i oto ukazał się wtedy mężczyzna, który wyglądał, jakby był z brązu; miał on w ręce lniany sznur oraz pręt mierniczy. Stał on przy bramie.
I powiedział do mnie ten mężczyzna: Synu człowieczy, popatrz oczami i przysłuchaj się uszami, i uważnie śledź to, co będę ci ukazywać, bo zostałeś tu przyprowadzony po to, abyś to widział. Oznajmij domowi Izraela wszystko, co zobaczysz.
I oto: mur otaczał świątynię ze wszystkich stron od zewnątrz, a w ręce mężczyzny był pręt mierniczy długi aż na sześć łokci, liczony po łokciu i po jednej piędzi, i mierzył grubość budowy: jeden pręt, a wysokość także jeden pręt.
Potem udał się ku bramie zwróconej ku wschodowi i po wejściu po stopniach zmierzył próg bramy: jeden pręt szerokości.
I wnęka: jeden pręt długości i jeden pręt szerokości, a filar między wnękami: pięć łokci oraz próg bramy po stronie przedsionka bramy od wewnątrz: jeden pręt.
I zmierzył przedsionek bramy w kierunku domu: jeden pręt.
I zmierzył przedsionek bramy: osiem łokci, oraz filary: dwa łokcie.
Wnęki bramy w kierunku wschodnim: trzy z tej strony i trzy z tamtej strony, wszystkie trzy tej samej miary, i filary tej samej miary, zarówno z jednej, jak i z drugiej strony.
I zmierzył szerokość wejścia przez bramę: dziesięć łokci, głębokość bramy: trzynaście łokci.
Przed wnękami była przegroda po jednym łokciu z jednej i z drugiej strony, każda wnęka zaś miała sześć łokci z jednej i z drugiej strony.
Potem zmierzył bramę od dachu wnęki do drugiego dachu, szerokość – dwadzieścia pięć łokci od drzwi do drzwi.
Zmierzył także przedsionek: dwadzieścia łokci. Przedsionek otaczał bramę ze wszystkich stron.
Od przedniej strony wejścia przez bramę do przedniej strony bramy ku środkowi: pięćdziesiąt łokci.
I okratowane okna były dokoła przy wnękach oraz przy ich filarach ku wnętrzu i tak samo były okna dokoła przedsionka ku wnętrzu, a na filarach były ozdoby w kształcie palm z jednej i z drugiej strony.
Potem zaprowadził mnie na dziedziniec zewnętrzny i oto były tam cele oraz kamienna posadzka na dziedzińcu dokoła: trzydzieści cel było na posadzce.
Bruk kamienny znajdował się z boku bramy, odpowiednio do głębokości bramy; był to dolny bruk kamienny.
I zmierzył szerokość dziedzińca od przedniej strony bramy dolnej aż do przedniej strony wewnętrznej bramy z zewnątrz: sto łokci.
Potem zaprowadził mnie ku stronie północnej. Oto była tam brama, której przednia strona była zwrócona ku północy, ku dziedzińcowi zewnętrznemu; zmierzył jej długość i jej szerokość.
Miała trzy wnęki z jednej strony i trzy wnęki z drugiej; jej filary i jej przedsionek odpowiadały rozmiarom pierwszej bramy: pięćdziesiąt łokci długości i dwadzieścia pięć szerokości.
A jej okna oraz jej przedsionek wraz z ozdobami w kształcie palm były takie jak przy bramie, której przednia strona była zwrócona ku wschodowi. Wchodziło się w górę po siedmiu stopniach, naprzeciw których był przedsionek.
Naprzeciwko bramy północnej była brama dziedzińca wewnętrznego, taka jak przy bramie wschodniej, i zmierzył od bramy do bramy: sto łokci.
Potem zaprowadził mnie na południe i oto była tam brama zwrócona ku południowi, i zmierzył jej filary oraz jej przedsionek: miały te same rozmiary.
Miała ona, jak również jej przedsionek, okna dokoła, w takiej samej liczbie jak poprzednie: pięćdziesiąt łokci wynosiła długość i dwadzieścia pięć łokci szerokość.
Dojście do niej było po siedmiu stopniach, naprzeciw których był jej przedsionek; miała ozdoby w kształcie palm na filarach po obu stronach.
Była też tam brama do dziedzińca wewnętrznego, zwrócona na południe; zmierzył w kierunku południowym od jednej strony do drugiej: sto łokci.
Następnie zaprowadził mnie na dziedziniec wewnętrzny przy bramie południowej i zmierzył bramę południową; miała ona te same rozmiary.
A jej wnęki oraz filary i przedsionek miały te same rozmiary; miała ona również okna dokoła, tak samo jak przedsionek: pięćdziesiąt łokci wynosiła długość, a dwadzieścia pięć łokci szerokość.
Przedsionki dokoła miały dwadzieścia pięć łokci długości i pięć łokci szerokości.
Jej przedsionek leżał jednak przy zewnętrznym dziedzińcu: na jej filarach były ozdoby w kształcie palm, a wejście do niej miało osiem stopni.
I zaprowadził mnie na wewnętrzny dziedziniec po stronie wschodniej, i zmierzył bramę; były to te same rozmiary.
A jej wnęki i filary, i przedsionek odpowiadały tym rozmiarom. I miała ona okna dokoła, tak jak przedsionek. Długość wynosiła pięćdziesiąt łokci, a szerokość dwadzieścia pięć łokci.
Jej przedsionek leżał przy zewnętrznym dziedzińcu, ozdoby w kształcie palm były na jej filarach z jednej i drugiej strony, a wejście do niej miało osiem stopni.
Następnie zaprowadził mnie ku bramie północnej i zmierzył ją: były to te same wymiary.
Miała ona swoje wnęki oraz filary i przedsionek, i okna dokoła – pięćdziesiąt łokci długości i dwadzieścia pięć łokci szerokości.
Jej przedsionek prowadził na zewnętrzny dziedziniec i ozdoby w kształcie palm były na jej filarach z jednej i drugiej strony, a wejście do niej miało osiem stopni.
Był tam portyk, wejście do niego było przy filarach bram. Tam płukano ofiary całopalne.
A w przedsionku bramy były dwa stoły po jednej i dwa stoły po drugiej stronie, po to, by na nich zabijać ofiary całopalne, zadośćuczynne i przebłagalne.
A po stronie zewnętrznej, przy wejściu do bramy północnej, były dwa stoły, a po drugiej stronie przedsionka przy bramie były również dwa stoły;
cztery stoły tu i cztery stoły tam po bokach bramy, czyli osiem stołów, na których zabijano ofiary.
I cztery stoły do ofiary całopalenia były tam z ciosanych kamieni, długie na półtora łokcia i wysokie na jeden łokieć; na nich kładziono sprzęt do zabijania ofiar na całopalenia i ofiary.
A dokoła wewnątrz przymocowane było obrzeże szerokie na piędź, na stołach zaś leżało mięso ofiarne.
Potem wprowadził mnie na dziedziniec wewnętrzny. Poza bramą wewnętrzną były dwie cele na dziedzińcu wewnętrznym, jedna z boku bramy północnej, a jej przednia strona była skierowana ku południowi, i jedna z boku bramy południowej, a jej przednia strona była skierowana ku północy.
I powiedział do mnie: Ta cela, której przednia strona jest skierowana ku południowi, jest przeznaczona dla kapłanów pełniących służbę przy świątyni.
A cela, której przednia strona jest skierowana ku północy, jest przeznaczona dla kapłanów pełniących służbę przy ołtarzu. Właśnie synowie Sadoka, spośród synów Lewiego, mają prawo zbliżać się do Pana, aby Mu służyć.
I zmierzył dziedziniec. Był to kwadrat długi na sto łokci i szeroki na sto łokci, a ołtarz stał przed świątynią.
Potem wprowadził mnie do przedsionka świątyni i zmierzył filar przedsionka: pięć łokci z jednej i pięć łokci z drugiej strony; brama była szeroka na czternaście łokci, a boki bramy miały trzy łokcie z jednej strony i trzy łokcie z drugiej.
Długość przedsionka wynosiła dwadzieścia łokci, a szerokość dwanaście łokci. Wchodziło się do niego po dziesięciu stopniach. A kolumny były obok filarów, jedna z jednej, druga zaś z drugiej strony.
Ezechiel ma uważnie patrzeć i słuchać, a następnie przekazać domowi Izraela to, co zobaczył. Jego rola obejmuje zarówno przyjęcie wizji, jak i wierne jej obwieszczenie.
Powtarzające się pomiary ukazują świątynię jako starannie wyznaczoną przestrzeń. Bramy, dziedzińce i pomieszczenia mają określone wymiary oraz funkcje.
Rozdział opisuje stoły oraz pomieszczenia związane ze składaniem ofiar, a także wskazuje kapłanów pełniących służbę przy świątyni i ołtarzu.
Wizja została umieszczona w czasie wygnania babilońskiego, czternaście lat po zdobyciu Jerozolimy. Świątynia jerozolimska została zniszczona, a Ezechiel przemawia do ludu żyjącego na wygnaniu. Opisana budowla jest częścią wizji przyszłej świątyni; jej znaczenie i związek z konkretnym planem architektonicznym są różnie interpretowane. Podane wymiary opierają się na starożytnych jednostkach, takich jak łokieć i piędź.
Rozdział rozpoczyna datowanie wizji i polecenie, by Ezechiel uważnie obserwował oraz ogłosił jej treść (ww. 1–4). Następnie przewodnik mierzy zewnętrzny mur, bramy i dziedzińce, idąc kolejno od strony wschodniej ku północnej i południowej, a potem prowadzi Ezechiela przez dziedziniec wewnętrzny. Opis przechodzi do pomieszczeń i stołów związanych ze składaniem ofiar oraz do cel kapłańskich (ww. 38–46), po czym kończy się opisem położenia ołtarza oraz wymiarami dziedzińca i przedsionka świątyni (ww. 47–49). Powtarzalne formuły pomiaru nadają tekstowi rytm i porządkują wizję.
Wizja świątyni podkreśla świętość kultu oraz wagę ładu i właściwego pełnienia służby. W czasie wygnania szczegółowy obraz świątyni mógł podtrzymywać nadzieję na odnowienie życia wspólnoty przed Bogiem. Ten rozdział sam nie opisuje jeszcze powrotu Bożej chwały do świątyni ani nie rozstrzyga wszystkich pytań o przyszłe wypełnienie wizji; dalsze rozdziały rozwijają jej znaczenie. Chrześcijańskie tradycje różnie odczytują, czy opis należy rozumieć przede wszystkim dosłownie, symbolicznie czy w inny sposób.
Rozdział nie jest bezpośrednim tekstem o zdrowiu psychicznym, ale jego obraz starannie wyznaczonej przestrzeni może być odczytywany jako przypomnienie o znaczeniu ładu i granic w życiu wspólnoty. Nie należy jednak traktować szczegółów wizji jako diagnozy czyjejś sytuacji ani jako obietnicy, że cierpienie szybko ustąpi. Tekst może być trudny dla osób z bolesnymi doświadczeniami związanymi z religijnym wykluczeniem, rygorem lub poczuciem niegodności.
Rozdział przypomina, że wspólne życie i służba wymagają uważności, odpowiedzialności oraz jasno określonych funkcji. W praktyce może zachęcać do szanowania granic, troski o miejsca wspólnotowego kultu i rzetelnego wykonywania powierzonych zadań, bez wyciągania z wizji pochopnych wniosków o własnej wartości.
Tekst umieszcza ją w dwudziestym piątym roku wygnania, czternaście lat po zdobyciu miasta (Księga Ezechiela 40:1).
Ma uważnie obserwować i słuchać, a następnie oznajmić domowi Izraela wszystko, co zostało mu ukazane (Księga Ezechiela 40:4).
Rozdział podaje szczegółowe wymiary, ale chrześcijańscy interpretatorzy różnie rozumieją, czy wizja zapowiada konkretną budowlę, ma znaczenie symboliczne, czy łączy oba te wymiary.
Przewodnik wyjaśnia, że jedna cela była przeznaczona dla kapłanów pełniących służbę przy świątyni, a druga dla kapłanów służących przy ołtarzu; wymienieni zostają synowie Sadoka (Księga Ezechiela 40:45–46).
W czasie wygnania wizja starannie uporządkowanej świątyni mogła nieść poczucie, że nadzieja na wspólnotę i kult nie zniknęła. Rozdział nie ukrywa bólu wygnania, ale pokazuje przestrzeń, w której służba i życie wspólnotowe mogą zostać na nowo uporządkowane.
Tekst jest opisem wizji, a nie zwykłym sprawozdaniem z oględzin istniejącej budowli. Powtarzane pomiary i trasa od bram zewnętrznych ku świątyni budują uporządkowaną kompozycję. Dokładne wymiary są podane w starożytnych jednostkach, a interpretacje przyszłego znaczenia świątyni pozostają zróżnicowane.
Opis przypisuje konkretnym przestrzeniom i osobom określone funkcje. W życiu wspólnoty można dostrzec tu wartość dobrego przygotowania, odpowiedzialności za powierzone zadania i szacunku dla granic, które pomagają ludziom działać razem.
Wizja świątyni kieruje uwagę ku nadziei na odnowione życie przed Bogiem, choć sam rozdział nie opowiada jeszcze o powrocie Bożej chwały. Powtarzający się porządek przestrzeni nadaje wygnaniu perspektywę przyszłości, której pełnego kształtu tekst dopiero będzie odsłaniać.
Studium rozdziału e-mailem
Otrzymuj fragmenty Pisma Świętego, modlitwę i prosty kolejny krok związany z tym rozdziałem.
Ważne zastrzeżenie: Te wskazówki biblijne nie zastępują profesjonalnej opieki w zakresie zdrowia psychicznego. Jeśli doświadczasz objawów kryzysu, skontaktuj się z Centrum Wsparcia dla Osób w Kryzysie Psychicznym pod numerem 800 70 2222 lub niezwłocznie poszukaj profesjonalnej pomocy.