Księga Ezechiela 26 – znaczenie, tematy i zastosowanie

W jedenastym roku, pierwszego dnia miesiąca, Pan skierował do mnie te słowa:

Synu człowieczy, ponieważ Tyr mówił Jerozolimie: Ha, oto rozbita została brama ludów: powraca do mnie, ja będę bogaty, ona – pustynią,

dlatego tak mówi Pan Bóg: Oto Ja jestem przeciwko tobie, Tyrze! Sprawię, że wyjdą przeciw tobie liczne narody, nadpłyną falami jak morze.

Zburzą mury Tyru i wywrócą jego wieże. Wymiotę z niego jego proch i uczynię z niego nagą skałę.

Stanie się pośrodku morza miejscem suszenia sieci, ponieważ Ja powiedziałem – wyrocznia Pana Boga. Stanie się on łupem narodów.

Jego córki zaś, które są na stałym lądzie, będą zabite mieczem. I poznają, że Ja jestem Pan.

Bo tak mówi Pan Bóg: Oto Ja sprowadzam z północy na Tyr Nabuchodonozora, króla Babilonu, króla królów, z końmi, rydwanami, jeźdźcami, wojskiem i licznym ludem.

Twoje córki, które są na stałym lądzie, zabije mieczem; zbuduje przeciw tobie wieże oblężnicze, przeciwko tobie usypie wały i wystawi tarczę przeciwko tobie.

Głowice swoich taranów skieruje przeciw twoim murom, zburzy twoje wieże żelaznymi hakami.

Z powodu mnóstwa koni okryje cię kurzawa. Od tętentu jego konnicy, jego kół i rydwanów zadrżą twoje mury, gdy będzie wchodzić w twoje bramy tak, jak się wkracza w zdobyte miasto.

Kopytami swoich koni stratuje wszystkie twoje ulice, twój lud zabije mieczem, a twoje potężne stele powali na ziemię.

Twoje bogactwa zostaną splądrowane, twoje towary rozkradzione, twoje mury zburzone, a twoje wspaniałe domy porozwalane. Twoje kamienie zaś, drewno i proch z ciebie wrzucą do morza.

Sprawię, że echo twoich pieśni ustanie, a dźwięk twoich cytr nie będzie się rozlegać.

Uczynię z ciebie nagą skałę, staniesz się miejscem suszenia sieci. Nie odbudują cię więcej, bo Ja, Pan, powiedziałem – wyrocznia Pana Boga.

Tak mówi Pan Bóg do Tyru: Czy na huk twojego upadku, gdy pobici będą jęczeć, gdy pośród ciebie rozpanoszy się mord, nie zadrżą wyspy?

Wszyscy książęta morza zejdą ze swoich tronów, złożą z siebie swoje płaszcze, zdejmą swoje wyszywane szaty. Ubiorą się w strach, usiądą na ziemi, będą drżeć bez przerwy i będą się wzdrygać z twojego powodu.

Oni podniosą lament nad tobą i powiedzą do ciebie: O, jakżeś upadło, zalane przez morze, o przesławne miasto, potężne na morzu, ty i twoi mieszkańcy, któreś siało grozę na całym lądzie.

Teraz drżą okręty w dzień twojego upadku; wyspy na morzu przeraziły się twoim końcem.

Bo tak mówi Pan Bóg: Gdy uczynię cię opustoszałym miastem, podobnym do miast, w których już nikt nie mieszka, gdy sprowadzę na ciebie Wielką Otchłań, tak że przykryją cię morskie fale,

zrzucę cię z góry do tych, którzy już zeszli do dołu, do dawnego ludu, i każę ci mieszkać w krainie podziemia, w wiecznej pustyni, u tych, którzy zeszli do dołu, tak byś więcej nie było zamieszkane i więcej nie powstało w krainie żyjących.

Uczynię z ciebie przedmiot grozy, przestaniesz istnieć. Będą cię szukać i nigdy cię nie znajdą – wyrocznia Pana Boga.