Księga Ezechiela 44 – znaczenie, tematy i zastosowanie

Potem zaprowadził mnie do zewnętrznej bramy przybytku, która jest skierowana na wschód; była jednak zamknięta.

I powiedział do mnie Pan: Ta brama ma być zamknięta. Nie powinno się jej otwierać i nikt nie powinien przez nią wchodzić, ponieważ Pan, Bóg Izraela, wszedł przez nią. Dlatego powinna ona być zamknięta.

Jedynie władca może w niej zasiadać do uczty przed obliczem Pana. Powinien jednak wchodzić przez przedsionek przy bramie i tą samą drogą znowu wychodzić.

Następnie zaprowadził mnie przez bramę północną ku przedniej stronie świątyni i spojrzałem: oto chwała Pańska napełniła świątynię Pańską, i padłem na twarz.

Wtedy powiedział Pan do mnie: Synu człowieczy, uważaj dobrze, patrz i słuchaj uważnie wszystkiego, co chcę ci powiedzieć o wszystkich ustawach i przepisach dotyczących świątyni Pańskiej, i uważaj na wszystkie wejścia i wyjścia przybytku.

Mów do opornego domu, domu Izraela: Tak mówi Pan Bóg: Teraz jest dosyć wszystkich waszych okropności, domu Izraela!

Wpuściliście bowiem obcych, nieobrzezanych na sercu i ciele, żeby byli w moim przybytku po to, by go zbezcześcić, kiedy składaliście Mi w ofierze chleb, tłuszcz i krew: tak przez swoje obrzydliwości złamaliście moje przymierze z wami.

Nie czuwaliście nad służbą przy moim przybytku i zamiast tego ich wyznaczyliście, aby zajmowali się służbą przy moim przybytku.

Dlatego tak mówi Pan Bóg: Żaden cudzoziemiec, nieobrzezany na sercu i na ciele, nie może wstępować do mojego przybytku, żaden z obcych, którzy żyją wśród Izraelitów,

tylko ci lewici, którzy odłączyli się ode Mnie, kiedy Izrael wyrzekł się Mnie i pobiegł za swoimi bożkami, odpokutują swoją winę.

Oni będą służyli w moim przybytku jako stróże przy bramach świątyni, jako słudzy świątyni, oni będą zabijać zwierzęta ofiarne na całopalenia i ofiary dla ludu, i będą do jego dyspozycji jako słudzy.

Dlatego że służyli im przed bożkami i stali się dla domu Izraela pobudką do przewiny, dlatego podniosłem rękę przeciwko nim – wyrocznia Pana Boga – powinni oni odpokutować za swoją winę.

Nie będą się zbliżać do Mnie po to, by Mi służyć jako kapłani, nie będą dotykać rzeczy świętych i rzeczy najświętszych – będą cierpieć swoją hańbę i pokutować za obrzydliwości, których się dopuścili.

W ten sposób przeznaczam ich do pełnienia służby przy świątyni, do wszystkich jej prac i do wszystkiego, co tylko będzie do wykonania.

Jednak kapłani lewiccy, potomkowie Sadoka, którzy pełnili służbę przy moim przybytku, kiedy Izraelici odeszli ode Mnie, ci mają zbliżać się do Mnie, by Mi służyć, i mają stać przede Mną, by ofiarować Mi tłuszcz i krew – wyrocznia Pana Boga.

Mają oni wstępować do mojego przybytku i mają zbliżać się do mojego stołu po to, by Mi służyć, mają pełnić służbę przy Mnie.

Jeżeli będą wchodzić do bram dziedzińca wewnętrznego, mają zakładać lniane szaty: nie mają wkładać wełnianego ubioru, gdy pełnią służbę przy bramach wewnętrznego dziedzińca i w Miejscu Świętym.

Lniane zawoje mają nosić na głowie i lniane spodnie wokół lędźwi. Nie powinni się opasywać niczym, co mogłoby wywołać pot.

A jeśli będą wychodzić na zewnętrzny dziedziniec do ludu, to mają zdjąć swoje szaty, w których pełnili służbę, i pozostawić je w celach przybytku, i założyć inne szaty, by nie uświęcać ludu przez swoje szaty.

Nie mają strzyc swojej głowy do skóry, ale też nie mają zapuszczać długich włosów, lecz mają strzyc swoje głowy zwyczajnie.

Żaden kapłan nie ma pić wina, jeśli udaje się do wewnętrznego dziedzińca.

Nie będą brać sobie za żonę wdowy lub porzuconej, lecz tylko dziewicę z potomstwa domu Izraela; jednak mogą poślubić wdowę, która jest wdową po kapłanie.

I mają pouczać mój lud o różnicy między tym, co święte, a tym, co nieświęte, a także o różnicy między tym, co nieczyste, a tym, co czyste.

W sprawach spornych mają oni zasiadać w sądzie i mają rozstrzygać według moich ustaw. Mają oni przestrzegać moich praw i moich nakazów we wszystkie moje święta i zachowywać moje szabaty.

Nie będą się zbliżać do ludzkich zwłok, aby nie narazić się na nieczystość; tylko przy ojcu i matce, przy bracie i niezamężnej siostrze wolno im narazić się na nieczystość.

A po jego oczyszczeniu ma się liczyć mu jeszcze siedem dni.

A w dniu, w którym znowu wstępuje do przybytku, na dziedziniec wewnętrzny, aby pełnić służbę w przybytku, złoży on ofiarę przebłagalną – wyrocznia Pana Boga.

Nie będą mieli dziedzicznej posiadłości: to Ja jestem ich dziedziczną posiadłością, i nie ma się im dawać nic na własność w Izraelu: to Ja jestem ich własnością.

Będą spożywali ofiary pokarmowe, ofiary przebłagalne i ofiary zadośćuczynienia, i wszystko, co w Izraelu jest obłożone klątwą, ma do nich należeć.

To, co najlepsze ze wszystkich pierwocin, i każdy dar spośród waszych świętych darów ma należeć do kapłanów, i to, co najlepsze z waszego pokarmu, macie dawać kapłanom po to, by błogosławieństwo spoczywało na waszym domu.

Kapłani nie powinni spożywać padliny ani tego, co jest rozszarpane, czy to z ptaków, czy też z bydła.