Księga Ezechiela 43 – znaczenie, tematy i zastosowanie

Potem poprowadził mnie ku bramie, która jest skierowana na wschód.

I oto chwała Boga Izraela przyszła od wschodu, a Jego głos był jak szum wielu wód, a ziemia jaśniała od Jego chwały.

Było to widzenie równe temu, które oglądałem wtedy, gdy przyszedł, by zniszczyć miasto, widzenie równe temu, które oglądałem nad rzeką Kebar. I upadłem na twarz.

A chwała Pańska weszła do świątyni przez bramę, która była skierowana na wschód.

Wtedy uniósł mnie duch i zaniósł mnie na wewnętrzny dziedziniec. – A oto świątynia była pełna chwały Pańskiej.

I usłyszałem, jak ktoś mówił do mnie od strony świątyni, podczas gdy ten mąż stał jeszcze przy mnie.

Powiedział do mnie: Synu człowieczy, to jest miejsce mojego tronu, miejsce podstawy moich stóp, gdzie chcę na wieki mieszkać pośród Izraelitów. Już dom Izraela, ani oni, ani ich królowie, nie będą kalać mojego świętego imienia przez swoje wiarołomstwa oraz przez zwłoki swoich królów, jak również przez kult wyżyn,

kładąc swój próg obok mojego progu, a swój słup obok mojego słupa, tak że jedynie ściana była pomiędzy Mną a nimi – i skalali moje święte imię przez swoje obrzydliwości, których się dopuścili. Ja natomiast zniszczyłem ich w moim oburzeniu.

Teraz jednak będą oni trzymać z dala ode Mnie swoje wiarołomstwa i zwłoki swoich królów, a Ja będę mieszkał wśród nich na stałe.

A ty, synu człowieczy, opisz domowi Izraela świątynię, jej wymiary i jej urządzenia.

A jeśli się wstydzą z powodu wszystkiego, co uczynili, narysuj świątynię i jej urządzenia, jej wyjścia i jej wejścia, i cały jej rozkład, i oznajmij im wszystkie jej ustawy i prawa, i zapisz je przed ich oczami po to, aby strzegli wszystkich tych praw i ustaw i wypełniali je.

To jest ustawa świątyni: Na szczycie góry cały obszar wokół niej ma być bardzo święty.

To są rozmiary ołtarza w łokciach, licząc jeden łokieć i jedną piędź za jeden łokieć. Jego podstawa była wysoka na jeden łokieć i szeroka na jeden łokieć, a jego obramowanie na skraju wokół wynosiło jedną piędź. A to jest wysokość ołtarza:

od podstawy na ziemi do dolnego odstępu dwa łokcie, a szerokość jeden łokieć, a od małego odstępu do większego odstępu cztery łokcie, a szerokość jeden łokieć.

Palenisko dla ofiar miało cztery łokcie, a z paleniska dla ofiar wystawały cztery rogi.

Palenisko dla ofiar było długie na dwanaście łokci przy szerokości dwunastu łokci, czworokątne po swoich czterech bokach.

Odstęp zaś był długi na czternaście łokci i szeroki na czternaście łokci po czterech bokach, a obramowanie, które go otaczało wokół, wynosiło pół łokcia, podstawa, na której on leżał, jeden łokieć wokół. Jego stopnie zaś były skierowane na wschód.

Następnie powiedział do mnie: Synu człowieczy, tak mówi Pan Bóg: To są ustawy dotyczące ołtarza. Wtedy, gdy będzie on gotowy, by na nim złożyć całopalenie oraz by skrapiać go krwią,

kapłanom lewickim z rodu Sadoka, którzy mają prawo – wyrocznia Pana Boga – zbliżać się do Mnie po to, by Mi służyć, masz dać młodego cielca jako ofiarę przebłagalną.

I masz wziąć z jego krwi i skropić nią cztery rogi ołtarza oraz cztery rogi odstępu oraz obramowanie wokół. Oczyścisz w ten sposób ołtarz, dokonując na nim obrzędu przebłagania.

Potem masz wziąć cielca ofiary przebłagalnej po to, by go spalono w przeznaczonym na to miejscu świątyni poza przybytkiem.

A drugiego dnia masz ofiarować kozła bez skazy jako ofiarę przebłagalną, oczyszczając ołtarz tak, jak oczyszczono go przy ofierze młodego cielca.

A gdy ukończysz oczyszczenie, masz ofiarować młodego cielca bez skazy oraz barana bez skazy spośród mniejszego bydła.

Te masz ofiarować przed Panem, a kapłani mają sypać sól i ofiarować je Panu jako ofiarę całopalną.

Przez siedem dni masz codziennie składać kozła jako ofiarę przebłagalną. Ofiarowany też ma być młody cielec oraz kozioł – zwierzęta bez skazy.

Przez siedem dni należy dokonywać obrzędu przebłagania nad ołtarzem: oczyści się go i poświęci.

A po upływie tych dni, ósmego dnia i później, kapłani mają składać na ołtarzu wasze ofiary całopalne oraz wasze ofiary biesiadne i będę dla was łaskawy – wyrocznia Pana Boga.