Księga Ezechiela 22 – znaczenie, tematy i zastosowanie

Pan skierował do mnie te słowa:

A ty, synu człowieczy, czy zechcesz sądzić? Czy zechcesz wydać wyrok na to krwawe miasto? Ukaż mu wszystkie jego obrzydliwości!

Powiedz: Tak mówi Pan Bóg: O miasto, które przelewasz własną krew, aby przez to sprowadzić nadejście swojej godziny, które postawiłoś u siebie bożki, aby się nimi plugawić;

przez twoją krew, którą wylałoś, zaciągnęłoś winę; przez bożki, które postawiłoś, sprowadziłoś przybliżenie twoich dni, doszłoś do kresu swoich lat. Dlatego uczynię z ciebie przedmiot hańby przed narodami i pośmiewisko wobec wszystkich krajów.

Sąsiedzi i ci, którzy daleko od ciebie mieszkają, będą się z ciebie naśmiewać: ty o niesławnym imieniu i pełne sporów!

Oto władcy izraelscy – każdy ma swój sposób na to, aby rozlewać krew.

U ciebie znieważa się ojca i matkę, u ciebie krzywdzi się cudzoziemca, u ciebie uciska się sierotę i wdowę.

Szargasz moimi świętościami i bezcześcisz moje szabaty.

Są u ciebie ludzie rzucający oszczerstwa w celu zabijania, u ciebie jada się z krwią, u ciebie popełnia się nierząd.

U ciebie odkrywa się nagość ojca, u ciebie zadaje się gwałt kobiecie w okresie jej nieczystości.

Ten popełnia obrzydliwość z żoną swojego sąsiada, tamten plami się rozpustą ze swoją synową, a tamten u ciebie zadaje gwałt swojej siostrze, córce swojego ojca.

U ciebie przyjmuje się podarki za przelanie krwi. Pobierasz odsetki i lichwę, przemocą ograbiasz swojego bliźniego, ale o Mnie zapominasz – wyrocznia Pana Boga.

Oto uderzę w dłonie z powodu niesprawiedliwych zysków, które zbierasz, i z powodu krwi, którą się przelewa u ciebie.

Czy twoje serce się ostoi, a ręce będą na tyle mocne w tych dniach, gdy się zabiorę do ciebie? Ja, Pan, powiedziałem – i uczynię.

Rozproszę cię pomiędzy obcymi narodami i rozleję po obcych krajach, usunę z ciebie twoją nieczystość.

Potem przyjmę cię jako własność na oczach pogan i poznasz, że Ja jestem Pan.

Pan skierował do mnie te słowa:

Synu człowieczy, dom Izraela zamienił Mi się w żużel; wszyscy stali się miedzią, cyną, żelazem i ołowiem w piecu, stali się

żużlem srebra. Dlatego tak mówi Pan Bóg: Ponieważ wszyscy staliście się żużlem, dlatego Ja was zgromadzę w środku Jerozolimy.

Podobnie jak kładzie się razem w piecu srebro, miedź, żelazo, ołów i cynę, by rozpalić z dołu ogień i roztopić je, tak i was zgromadzę w moim gniewie i zapalczywości, umieszczę was i roztopię.

Zgromadzę was i rozniecę przeciw wam ogień mojego gniewu, zostaniecie roztopieni w jej środku.

Podobnie jak srebro topi się w środku pieca, tak i wy w jej środku zostaniecie roztopieni; wtedy poznacie, że Ja, Pan, wylałem na was moją zapalczywość.

Pan skierował do mnie te słowa:

Synu człowieczy, powiedz jej: Ty jesteś ziemią, która nie została ani oczyszczona, ani obmyta w dniu burzy;

której władcy, mieszkający w jej środku, są jak ryczący lew, który rozdziera zdobycz: pożerają ludzi, zabierają bogactwa i kosztowności i mnożą wdowy wśród nich.

Jej kapłani przekraczają moje prawo – bezczeszczą moje świętości. Nie rozróżniają pomiędzy tym, co święte, i tym, co świeckie, nie rozstrzygają pomiędzy tym, co czyste, a tym, co nieczyste, a na szabaty zamknęli oczy, tak że wśród nich doznaję zniewagi.

Przywódcy pośród niej są jak wilki rozdzierające zdobycz: rozlewają krew, zabijają ludzi, aby osiągnąć niesprawiedliwe zyski.

Prorocy natomiast pokrywają ich winy tynkiem, głosząc zwodnicze zapowiedzi i rozpowiadając im kłamliwe przepowiednie. Mówią oni: Tak mówi Pan Bóg, podczas gdy Pan nie mówi.

Lud tej ziemi mnoży gwałt i rozbój, krzywdzi ubogiego i nędzarza, a bezprawnie uciska cudzoziemca.

I szukałem wśród nich mężczyzny, który by wzniósł mur i stanął w wyłomie przede Mną, by bronił tej ziemi i przeszkodził Mi w jej niszczeniu, a nie znalazłem takiego.

Wobec tego wyleję na nią mój gniew, w ogniu mojej zapalczywości wyniszczę ich. Na ich głowy składam odpowiedzialność za ich postępowanie – wyrocznia Pana Boga.