Księga Ezechiela 32 – znaczenie, tematy i zastosowanie

W roku jedenastym, miesiącu dwunastym, pierwszego dnia miesiąca, Pan skierował do mnie te słowa:

Synu człowieczy, podnieś lament nad faraonem, królem egipskim, i powiedz mu: Młody lwie wśród narodów, skończyłeś się, a byłeś jak krokodyl w morzu, prychałeś swymi nozdrzami, mąciłeś wodę swymi łapami i wzburzałeś jego fale.

Tak mówi Pan Bóg: Rozciągnę moje sidła nad tobą w zgromadzeniu wielu narodów i wyciągnę cię moją siecią.

Rzucę cię na ląd i cisnę na powierzchnię pól, i sprawię, że na tobie zamieszkają wszystkie ptaki powietrzne, a każde dzikie zwierzę tobą się nasyci.

Twoje ciało rozrzucę po górach i wypełnię doliny twoją padliną.

Ziemię twojego wylewu napoję twoją krwią aż do gór i napełnią się tobą wąwozy.

Gdy będziesz gasnąć, zasłonię niebiosa i zaciemnię ich gwiazdy. Słońce zakryję chmurami, a księżyc nie da swojego blasku.

Wszystkie ciała świecące na niebie ze względu na ciebie zaciemnię i wprowadzę ciemność na twoją ziemię – wyrocznia Pana Boga.

Zaniepokoję serce wielu narodów, gdy twoich jeńców zaprowadzę pomiędzy narody, do krajów, których nie znasz.

U wielu narodów wzbudzę grozę, a ich królowie przerażą się z twojego powodu, gdy moim mieczem świsnę przed ich oczami, i będą nieustannie drżeć w obawie o swoje życie w dzień twojego upadku.

Bo tak mówi Pan: Przyjdzie na ciebie miecz króla Babilonu.

Powalę mnóstwo twoich poddanych mieczami bohaterów: oni wszyscy należą do najgroźniejszych ludów. Zniszczą dumę Egiptu i zginie całe jego mnóstwo.

Wszystkie jego zwierzęta wygubię na brzegu wielkich wód i już nie zamąci ich stopa człowieka ani nie zamąci kopyto bydła.

Potem uspokoję ich wody i sprawię, że ich rzeki popłyną jak oliwa – wyrocznia Pana Boga.

Gdy kraj egipski obrócę w pustynię, a ziemia zostanie pozbawiona tego, co ją napełnia, gdy pobiję wszystkich mieszkańców, wtedy poznają, że Ja jestem Pan.

Oto lament, który podniosą córki narodów, zaśpiewają go nad Egiptem i nad całą jego ludnością – wyrocznia Pana Boga.

W roku dwunastym, miesiącu pierwszym, piętnastego dnia miesiąca, Pan skierował do mnie te słowa:

Synu człowieczy, biadaj nad ludnością Egiptu i każ jej zstąpić do świata podziemnego, jej i córkom potężnych ludów, do tych, którzy zstąpili do dołu.

Kogo przewyższyłaś zaletami? Zstąp i połóż się wśród nieobrzezanych.

Polegną wśród pobitych mieczem; miecz został wydany: bierzcie go i całą jego ludność.

Wtedy powiedzą do niego mocarni bohaterowie ze środka Szeolu: razem ze swoimi pomocnikami zstępują do dołu i będą leżeć wśród nieobrzezanych, razem z tymi, których miecz pobije.

Tam jest Aszszur i wszystkie jego oddziały, wokół jego grobu – to wszyscy pobici, polegli od miecza.

Ich groby są położone w najgłębszym dole, a jego oddziały są wokół jego grobu – to wszyscy pobici, polegli od miecza, ci, którzy szerzyli postrach w kraju żyjących.

Tam jest Elam i całe jego mnóstwo wokół jego grobu – to wszyscy pobici, polegli od miecza, którzy zstąpili nieobrzezani do świata podziemnego, oni, którzy szerzyli postrach w kraju żyjących, cierpią hańbę z tymi, którzy zstąpili do dołu.

Pośród pobitych przygotowano mu posłanie i całe jego mnóstwo jest wokół jego grobu. Wszyscy ci są nieobrzezani, pobici mieczem, bo strach przed nimi szerzył się w kraju żyjących, a teraz cierpią swoją hańbę z tymi, którzy zstąpili do dołu; pośród pobitych zostali umieszczeni.

Tam jest Meszek, Tubal i całe ich mnóstwo wokół ich grobu, wszyscy nieobrzezani, pobici mieczem, bo szerzyli postrach w kraju żyjących.

A oni leżą nie przy bohaterach, którzy padli w pradawnych czasach, którzy w pełnej zbroi bojowej zstąpili do Szeolu, którym podłożono ich miecze pod głowy, a ich tarcze na ich kości, bo byli postrachem dla bohaterów w kraju żyjących.

A ty będziesz rzucony pośród nieobrzezanych i będziesz musiał leżeć wśród tych, którzy zostali pobici mieczem.

Tam jest Edom, jego królowie i wszyscy jego książęta, których pomimo ich bohaterskich czynów położono wśród tych, którzy zostali pobici mieczem; spoczywają oni przy nieobrzezanych, przy tych, którzy zstąpili do dołu.

Tam są wszyscy władcy Północy i wszyscy Sydończycy, którzy zstąpili wraz z pobitymi, okryci hańbą pomimo strachu, jaki szerzyły ich bohaterskie czyny; teraz leżą nieobrzezani przy tych, którzy zostali pobici mieczem, i cierpią swoją hańbę z tymi, którzy zstąpili do dołu.

Zobaczy ich faraon i będzie się pocieszać całym swoim mnóstwem. Faraon i całe jego wojsko polegnie od miecza – wyrocznia Pana Boga.

Ponieważ szerzył on strach w kraju żyjących, dlatego rzucą go, by leżał pośród nieobrzezanych, przy tych, którzy polegli od miecza: faraon i całe jego mnóstwo – wyrocznia Pana Boga.