Księga Ezechiela 41 – znaczenie, tematy i zastosowanie

Potem wprowadził mnie do głównej budowli i zmierzył filary: miały szerokość sześciu łokci z jednej i sześciu łokci z drugiej strony.

Szerokość drzwi: dziesięć łokci, a boczne ściany drzwi miały pięć łokci z jednej i pięć łokci z drugiej strony; zmierzył też jej długość: czterdzieści łokci, oraz jej szerokość: dwadzieścia łokci.

Potem wszedł do wnętrza i zmierzył filar przy wejściu: dwa łokcie, oraz szerokość wejścia: sześć łokci, i boczne ściany wejścia: siedem łokci z jednej i z drugiej strony.

I zmierzył jego długość: dwadzieścia łokci, oraz szerokość: dwadzieścia łokci po przedniej stronie głównej budowli. I powiedział do mnie: Jest to Święte Świętych.

I zmierzył mur świątyni: sześć łokci, oraz szerokość przybudowy: cztery łokcie wokół świątyni.

I sale boczne, kolejno trzy razy; były też odstępy w murze – który jest zwrócony ku wnętrzu, ku salom bocznym – mającym służyć za podpory; jednak w ścianie świątyni nie było podpór.

A budynki boczne rozszerzały się ku górze, bo galerie prowadziły wokół domu, dlatego szerokość u góry była większa, a od dolnego pokoju bocznego wchodziło się do środkowego i do górnego.

I widziałem wokół świątyni wzniesione podwyższenie. Podwaliny bocznych budynków wynosiły pełny pręt: sześć łokci.

Grubość zewnętrznego muru przybudowy, tak jak i pozostałej przestrzeni, wynosiła pięć łokci. Pomiędzy bocznymi budynkami świątyni

oraz pomiędzy celami szerokość wynosiła dwadzieścia łokci wokół świątyni.

Bramy przybudowy wychodziły na wolną przestrzeń, jedna brama na północ, a druga brama na południe; szerokość wolnego miejsca wynosiła pięć łokci dookoła.

Budowla zaś, która leżała przed odgrodzonym obszarem po stronie zachodniej, miała szerokość siedemdziesięciu łokci, mur budynku miał grubość pięciu łokci dookoła i długość dziewięćdziesiąt łokci.

Potem zmierzył świątynię: miała ona długość stu łokci, a odgrodzony obszar i budynek wraz z jego murami – długość stu łokci.

Szerokość przedniej strony świątyni z odgrodzonym obszarem na wschodzie – sto łokci.

Następnie zmierzył długość budynku przed odgrodzonym obszarem w tylnej części świątyni z jego murami z jednej i z drugiej strony: sto łokci. Główna budowla i najbardziej wewnętrzna część oraz przedsionek,

progi oraz zakratowane okna i portyki wokół trzech pokoi naprzeciwko progu były pokryte drewnem hebanowym, dookoła od ziemi do okien, okna jednak były okratowane.

Nad wejściem do najbardziej wewnętrznej części i na zewnątrz oraz na ścianach dookoła, wewnątrz i na zewnątrz,

były wizerunki cherubów i palm, a mianowicie po jednej palmie pomiędzy dwoma cherubami; każdy cherub miał dwie twarze,

jedną twarz ludzką, zwróconą w stronę palmy po jednej stronie, i twarz lwa, zwróconą w stronę palmy po drugiej stronie: tak było zrobione na całej świątyni dookoła.

Od ziemi aż ponad wejście umieszczone były cheruby oraz palmy,

główna budowla miała czworokątny słup przy drzwiach. Przed przybytkiem było coś, co wyglądało jak

ołtarz z drewna, wysoki na trzy łokcie, długi na dwa łokcie i szeroki na dwa łokcie, a jego rogi, jego podstawy i jego ściany były z drewna. I powiedział do mnie: To jest stół, który stoi przed Panem.

Główna budowla miała dwoje drzwi i sanktuarium

miało dwoje drzwi; drzwi miały po dwa ruchome skrzydła: dwa skrzydła – jedne drzwi i dwa skrzydła – drugie drzwi.

A na nich, na drzwiach głównej budowli, przedstawione były cheruby i palmy; wykonane tak jak na ścianach, a drewniany okap był przed salą na zewnątrz,

okratowane zaś okna i palmy były z jednej i drugiej strony na bocznych ścianach przedsionka. Również boczne pokoje świątyni miały ochronne dachy.