Księga Ezechiela 14 – znaczenie, tematy i zastosowanie

Przybyli do mnie niektórzy ze starszyzny izraelskiej i usiedli przede mną.

A Pan skierował do mnie te słowa:

Synu człowieczy, ci mężczyźni wprowadzili do serca swoje bożki i postawili przed sobą to, co było dla nich sposobnością do grzechu. Czy mam na to pozwolić, aby oni pytali Mnie o radę?

Dlatego mów z nimi i powiedz im: Tak mówi Pan Bóg: Każdemu z domu Izraela, który wprowadza swoje bożki do serca i stawia przed sobą, a potem przychodzi do proroka, odpowiem Ja sam, Pan, stosownie do liczby jego bożków,

aby odkryć zamiary domu Izraela, tych, którzy oddalili się ode Mnie z powodu wszystkich swoich bożków.

W Księdze Ezechiela 14:5 Bóg ujawnia, że chce odsłonić prawdziwe zamiary Izraelitów, którzy oddalili się od Niego, stawiając bożki w swoim sercu. Zewnętrzne szukanie rady …

Dlatego powiedz domowi Izraela: Tak mówi Pan Bóg: Nawróćcie się i odwróćcie od swoich bożków, od wszystkich swoich obrzydliwości się odwróćcie!

Bo Ja sam, Pan, dam odpowiedź każdemu spośród Izraelitów i spośród przybyszów mieszkających w Izraelu, ktokolwiek odwróci się ode Mnie i wprowadzi do serca swoje bożki, i postawi przed sobą to, co dla niego stanowi sposobność do grzechu, a potem przyjdzie do proroka, aby przez niego pytać Mnie o radę.

Zwrócę moje oblicze przeciwko temu mężczyźnie, użyję go jako przysłowiowego przykładu i wykluczę z mojego ludu, a poznacie, że Ja jestem Pan.

A gdyby prorok dał się zwieść i przemawiał – oto Ja, Pan, zwiodłem tego proroka: wyciągnę rękę przeciwko niemu i zgładzę go spośród mojego ludu izraelskiego.

Poniosą odpowiedzialność za swoje winy. Wina proroka będzie taka jak tego, który go pytał –

aby dom Izraela nie oddalał się już więcej ode Mnie i nie plamił się już więcej żadnymi swoimi grzechami. Oni będą moim ludem, a Ja będę ich Bogiem – wyrocznia Pana Boga.

Pan skierował do mnie te słowa:

W Księdze Ezechiela 14:2 zdanie „Pan skierował do mnie te słowa” wskazuje, że dalsze przesłanie pochodzi od Boga i jest przekazywane przez proroka. W kontekście …

Synu człowieczy, gdyby jakiś kraj zgrzeszył przeciwko Mnie niewiernością i gdybym wtedy wyciągnął rękę przeciwko niemu, i złamał mu podporę chleba, zesłał głód, wyniszczył ludzi i zwierzęta

i gdyby tam byli ci trzej mężczyźni: Noe, Danel i Hiob, to tylko oni, dzięki swojej sprawiedliwości, ocaliliby swoje życie – wyrocznia Pana Boga.

Księga Ezechiela 14:14 podkreśla, że nawet prawi ludzie, tacy jak Noe, Danel i Hiob, mogliby ocalić jedynie siebie, a nie innych przed skutkami niewierności całego …

Albo gdybym na ten kraj zesłał dzikie zwierzęta, aby go wyludnić i uczynić z niego pustynię, tak by nikt z powodu dzikich zwierząt nie mógł tamtędy przechodzić,

i gdyby w jego środku byli ci trzej mężczyźni, na moje życie – wyrocznia Pana Boga – nie mogliby uratować ani synów, ani córek; tylko oni sami by się ocalili, kraj zaś zamieniłby się w pustynię.

Albo gdybym na ten kraj sprowadził miecz i gdybym powiedział: Niech miecz przejdzie przez ten kraj, i wyniszczyłbym w nim ludzi i zwierzęta,

i gdyby ci trzej mężczyźni znajdowali się w tym kraju, na moje życie – wyrocznia Pana Boga – nie mogliby ocalić ani synów, ani córek, ocaliliby tylko samych siebie.

Albo gdybym na ten kraj zesłał zarazę i we krwi utopiłbym mój gniew na niego, aby wytracić stamtąd ludzi i zwierzęta,

i gdyby Noe, Danel i Hiob znajdowali się w tym kraju, na moje życie – wyrocznia Pana Boga – ani synów, ani córek by nie ocalili, ale tylko oni sami dzięki swojej sprawiedliwości ocaliliby własne życie.

Bo tak mówi Pan Bóg: Nawet gdybym zesłał na Jerozolimę te cztery moje straszne klęski – miecz, głód, dzikie zwierzęta i zarazę, aby w niej wyniszczyć ludzi i zwierzęta,

to jeszcze pozostanie tam Reszta, która ocali synów i córki. Oto oni przyjdą do was i będziecie widzieć ich postępowanie i uczynki, tak że pocieszycie się po klęskach, które sprowadziłem na Jerozolimę, po wszystkim tym, co na nią sprowadziłem

Oni będą was pocieszać, gdy zobaczycie ich postępowanie i uczynki; poznacie, że nie bez podstaw było to wszystko, co jej uczyniłem – wyrocznia Pana Boga.