Księga Ezechiela 20 – znaczenie, tematy i zastosowanie

W siódmym roku, w piątym miesiącu, dziesiątego dnia tego miesiąca przybyli niektórzy ze starszych izraelskich, aby radzić się Pana, i usiedli przede mną.

Wówczas Pan skierował do mnie te słowa:

Synu człowieczy, przemów do starszych Izraela i powiedz im: Tak mówi Pan Bóg: Przyszliście po to, by szukać u Mnie rady? Na moje życie! Nie pozwolę na to, byście się Mnie radzili – wyrocznia Pana Boga.

Jeżeli chcesz im ogłosić wyrok, synu człowieczy, jeżeli chcesz ogłosić wyrok, to daj im poznać obrzydliwości ich przodków.

Powiedz im: Tak mówi Pan Bóg: Tego dnia, w którym wybrałem Izraela, kiedy podniosłem rękę, przysięgając potomkom szczepu Jakuba, objawiłem się w ziemi egipskiej i podniosłem rękę, przysięgając na ich korzyść tymi słowami: Ja jestem Pan, wasz Bóg.

Tego dnia podniosłem rękę ku nim, przysięgając, że ich przeprowadzę z ziemi egipskiej do ziemi, którą dla nich wybrałem, opływającej w mleko i miód, która jest klejnotem wśród wszystkich krajów.

I powiedziałem im: Niech każdy odrzuci bożki nęcące jego oczy; nie kalajcie się egipskimi bałwanami! Ja jestem Pan, wasz Bóg.

Lecz oni zbuntowali się przeciwko Mnie i nie chcieli Mnie słuchać. Nie odrzucili bożków nęcących ich oczy i nie wyzbyli się egipskich bałwanów. Postanowiłem więc, że wyleję na nich moją zapalczywość, że uśmierzę na nich mój gniew w ziemi egipskiej.

Sprawiłem jednak, że moje imię nie doznało zniewagi na oczach narodów pogańskich, wśród których przebywali i na oczach których dałem im poznać, że ich wyprowadzę z ziemi egipskiej.

I tak wyprowadziłem ich z ziemi egipskiej i zaprowadziłem na pustynię.

Dałem im moje prawa i ogłosiłem moje nakazy, a gdy człowiek je zachowa, będzie żyć.

Dałem im także szabaty, aby były znakiem między Mną a nimi, aby poznano, że Ja jestem Pan, który ich uświęca.

Ale dom Izraela zbuntował się przeciwko Mnie na pustyni. Nie postępowali według moich praw, odrzucili moje nakazy, a gdy człowiek je zachowa, dzięki nim żyje. Również moje szabaty bezcześcili. Dlatego zapowiedziałem, że wyleję na nich mój gniew na pustyni, aby ich wyniszczyć.

Sprawiłem jednak, że moje imię nie doznało zniewagi na oczach tych narodów, przed których oczami ich wyprowadziłem.

Co więcej, podniosłem rękę przeciwko nim na pustyni, przysięgając, że ich nie wprowadzę do ziemi, którą im dałem, opływającej w mleko i miód – to klejnot wśród wszystkich krajów

ponieważ odrzucili moje nakazy i nie postępowali według moich praw, i bezcześcili moje szabaty; bo ich serce przylgnęło do ich bożków.

Ale moje oko okazało im litość, tak że ich nie wytraciłem i nie wygubiłem doszczętnie na pustyni.

Powiedziałem jednak do ich synów na pustyni: Nie postępujcie według zasad waszych przodków i nie podzielajcie ich myśli oraz nie kalajcie się ich bożkami!

Ja jestem Pan, wasz Bóg. Postępujcie według moich praw, zachowujcie moje przykazania i wypełniajcie je.

Święćcie też moje szabaty, które niech będą znakiem między Mną a wami, aby poznano, że Ja jestem Pan, wasz Bóg.

Ale i ci synowie zbuntowali się przeciwko Mnie. Nie postępowali według moich praw, nie czuwali, aby wprowadzić w czyn moje nakazy, a gdy człowiek je zachowuje, dzięki nim żyje; bezcześcili także moje szabaty. Miałem zamiar wylać na nich moją zapalczywość, aby do końca wywrzeć na nich mój gniew – na pustyni.

Ale znowu odwróciłem rękę, mając na względzie moje imię, aby nie doznało zniewagi na oczach narodów, wobec których ich wyprowadziłem.

Przecież podniosłem rękę przeciwko nim na pustyni, przysięgając, że ich rozproszę wśród narodów i rozrzucę po obcych krajach;

bo nie uznali moich nakazów, odrzucali moje prawa i bezcześcili moje szabaty, a ich oczy zwracały się ku bożkom ich przodków.

Dlatego dopuściłem u nich prawa, które nie były dobre, i nakazy, według których nie mogli żyć.

Skalałem ich własnymi ich ofiarami, gdy dopuściłem, by przeprowadzali przez ogień wszystko, co pierworodne – aby obudzić w nich grozę i by tak poznali, że Ja jestem Pan.

Dlatego mów, synu człowieczy, do pokoleń izraelskich! Powiedz im: Tak mówi Pan Bóg: Jeszcze i tym obrazili Mnie wasi przodkowie, że złamali wierność wobec Mnie.

Gdy wprowadziłem ich do tego kraju, który uroczyście przysiągłem im dać, to gdy zobaczyli jakiekolwiek wzniesienie i jakiekolwiek rozłożyste drzewo, składali tam swoje ofiary oraz wystawiali swoje gorszące dary; tam składali swoje miłe wonności i wylewali tam swoje ofiary płynne.

Mówiłem im: Czym jest ta wyżyna, na której się schodzicie? Nazywa się ją Bama aż do tego dnia.

Powiedz więc pokoleniom izraelskim: Tak mówi Pan Bóg: Kalacie się na sposób waszych przodków i uprawiacie nierząd z ich bożkami.

A gdy składacie swoje ofiary i przeprowadzacie swoje dzieci przez ogień, to kalacie się ze wszystkimi ich bałwanami aż do dnia dzisiejszego. I Ja miałbym pozwolić, byście u Mnie, domu Izraela, szukali rady? Na moje życie – wyrocznia Pana Boga – nie pozwolę, byście u Mnie szukali rady.

A to, co przychodzi wam na myśl, nigdy się nie stanie. Oto co mówicie: Będziemy jak narody, jak plemiona z innych krajów służyć drewnu i kamieniowi.

Na moje życie! – wyrocznia Pana Boga. Oto Ja będę panował nad wami mocną ręką i wyciągniętym ramieniem, i ze strasznym gniewem.

Wyprowadzę was spośród narodów, wyprowadzę was z powrotem z krajów, wśród których zostaliście rozproszeni, mocną ręką, wyciągniętym ramieniem i ze strasznym gniewem.

Poprowadzę was na pustynię tych narodów i będę was sądził przed moim obliczem.

Podobnie jak sądziłem waszych przodków na pustyni ziemi egipskiej, tak i was będę sądził – wyrocznia Pana Boga.

Przeprowadzę was pod rózgą i sprawię, że zostaniecie nieliczni.

Oddzielę was od opornych, tych, którzy zbuntowali się przeciwko Mnie. Wyprowadzę ich wprawdzie z ziemi, gdzie przebywają, ale do ziemi izraelskiej nie wejdą, abyście poznali, że Ja jestem Pan.

A więc, domu Izraela, tak mówi Pan Bóg: Niech każdy idzie służyć swoim bożkom, ale później na pewno będziecie Mnie słuchali i już więcej nie będziecie kalali mojego świętego imienia waszymi ofiarami i waszymi bożkami.

Bo na mojej świętej górze, na wysokiej górze izraelskiej – wyrocznia Pana Boga – tam cały dom Izraela będzie Mi służyć – wszyscy, którzy są w kraju. Tam przyjmę ich łaskawie. I będę szukał waszych ofiar oraz waszych pierwszych darów ze wszystkimi waszymi świętościami.

Przyjmę was jako miłą woń, gdy was wyprowadzę spośród obcych narodów i wyprowadzę was z tych krajów, w których byliście rozproszeni. Wówczas okażę się w was Świętym przed oczami tych narodów.

I poznacie, że Ja jestem Pan, gdy was wprowadzę na ziemię izraelską, do tego kraju, który przysiągłem dać waszym przodkom.

I tam wspomnicie o waszym postępowaniu i o wszystkich waszych czynach, którymi się skalaliście, i sami poczujecie wstręt do siebie na myśl o wszystkich złych czynach, których się dopuściliście.

Po tym poznacie, że Ja jestem Pan, gdy wam to uczynię przez wzgląd na moje imię, a nie na skutek waszego złego postępowania ani waszych skażonych obyczajów, domu Izraela! – wyrocznia Pana Boga.