Księga Ezechiela 8 – znaczenie, tematy i zastosowanie

Kiedy w szóstym roku, piątego dnia szóstego miesiąca siedziałem w moim domu, a starsi Judy siedzieli przede mną, spoczęła tam na mnie ręka Pana Boga.

Patrzyłem, a oto była tam istota podobna do postaci człowieka; w dół od tego, co wyglądało na jego biodra, był ogień. I w górę od tego, co wyglądało na biodra, było coś, co przypominało połysk stopu złota ze srebrem.

Wyciągnął coś w rodzaju ręki i uchwycił mnie za włosy na głowie, a duch podniósł mnie w górę między ziemię a niebo i w boskich widzeniach zaprowadził do Jerozolimy, do przedsionka bramy wewnętrznej, położonej po stronie północnej, tam gdzie znajdował się bożek zazdrości, pobudzający do zazdrości.

Oto tam była chwała Boga izraelskiego, taka sama, jaką widziałem na równinie.

I powiedział do mnie: Synu człowieczy, podnieś teraz oczy w stronę północy! I podniosłem oczy w kierunku północnym, a oto na północ od bramy ołtarza znajdował się u wejścia ten bożek zazdrości.

I powiedział do mnie: Synu człowieczy, czy widzisz, co oni czynią? – Okropne obrzydliwości, którym się tu oddają pokolenia izraelskie, aby Mnie zmusić do oddalenia się z mojej świątyni. Ale gdy się lepiej przypatrzysz, zobaczysz jeszcze większe obrzydliwości.

Zaprowadził mnie potem w stronę wejścia do dziedzińca i popatrzyłem, a oto był tam otwór w murze.

On powiedział do mnie: Synu człowieczy, przebij ten mur! I przebiłem mur, a oto było tam przejście.

A On powiedział do mnie: Wejdź i przyjrzyj się tym ohydnym czynom, którym się oni tu oddają.

Wszedłem i patrzyłem, a oto były tam wszelkiego rodzaju postacie tego, co pełza po ziemi, i bydląt, ohydnych istot, i wszystkie bożki domu Izraela, narysowane wszędzie na ścianie dokoła.

Siedemdziesięciu mężczyzn spośród starszyzny izraelskiej stało przed nimi – a wśród nich stał Jaazaniasz, syn Szafana – w ręku każdego była kadzielnica, a woń unosiła się z obłoków kadzidła.

I powiedział do mnie: Czy widzisz, synu człowieczy, czemu się oddaje w ukryciu każdy ze starszyzny domu Izraela w tajemnej komnacie? Mówią oni bowiem: Pan nas nie widzi. Pan opuścił ten kraj.

I powiedział do mnie: Zobaczysz jeszcze gorsze obrzydliwości popełniane przez nich.

Następnie zaprowadził mnie do przedsionka bramy świątyni Pańskiej, mieszczącej się po stronie północnej, a oto siedziały tam kobiety i opłakiwały Tammuza.

I powiedział do mnie: Czy widzisz, synu człowieczy? Zobaczysz jeszcze większe obrzydliwości od tych.

Zaprowadził mnie także do wewnętrznego dziedzińca świątyni Pańskiej i oto u wejścia do świątyni Pańskiej, pomiędzy przedsionkiem a ołtarzem, znajdowało się około dwudziestu pięciu mężczyzn, obróconych tyłem do świątyni Pańskiej, z twarzami skierowanymi na wschód: zwróceni na wschód oddawali pokłon słońcu.

I powiedział do mnie: Czy widzisz to, synu człowieczy? Czyż nie wystarczy domowi Judy dokonywać tych obrzydliwości, które tu popełniają? Napełniają ten kraj przemocą i stale Mnie obrażają. I oto wciąż podnoszą gałązkę do nosa.

Również i Ja będę postępował z nimi z zapalczywością; moje oko nie okaże litości i nie będę oszczędzał. A będą wołać do moich uszu donośnym głosem, lecz Ja ich nie wysłucham.