Księga Wyjścia 4 – znaczenie, tematy i zastosowanie

Na to powiedział Mojżesz: A jeśli nie uwierzą i nie usłuchają moich słów, mówiąc, że Pan wcale mi się nie ukazał?

Wtedy Pan zapytał go: Co masz w ręku? Odpowiedział: Laskę.

Wtedy rozkazał: Rzuć ją na ziemię. A on rzucił ją na ziemię i zamieniła się w węża. Mojżesz zaś uciekał przed nim.

Pan powiedział wtedy do Mojżesza: Wyciągnij rękę i chwyć go za ogon. I wyciągnął rękę, i chwycił go, i stał się znów laską w jego ręku.

Tak uczyń, aby uwierzyli, że ukazał tobie Pan, Bóg ich ojców, Bóg Abrahama, Bóg Izaaka i Bóg Jakuba.

Ponownie powiedział do niego Pan: Włóż rękę w zanadrze! I włożył rękę w zanadrze, a gdy ją wyjął, była pokryta trądem białym jak śnieg.

I powiedział znów: Włóż rękę w zanadrze! I włożył ją ponownie w zanadrze, a gdy ją po chwili wyciągnął, była taka jak reszta ciała.

Tak więc, jeśli nie uwierzą i nie przyjmą świadectwa pierwszego znaku, uwierzą świadectwu drugiego znaku.

A gdyby nawet nie uwierzyli tym dwom znakom i nie zważali na twoją mowę, wtedy zaczerpniesz wody z Nilu i wylejesz na suchą ziemię; a woda zaczerpnięta z Nilu stanie się krwią na ziemi.

I powiedział Mojżesz do Pana: Wybacz, Panie, ale ja nie jestem wymowny, od wczoraj i przedwczoraj, a nawet od czasu, gdy przemawiasz do Twego sługi. Moje usta stały się ociężałe i mój język zesztywniał.

Pan zaś odpowiedział: Kto dał człowiekowi usta? Kto czyni go niemym albo głuchym, widzącym albo niewidomym, czy nie Ja, Pan?

Dlatego idź, a Ja będę przy twoich ustach i pouczę cię, co masz mówić.

Lecz Mojżesz powiedział: Wybacz, Panie, ale poślij kogoś innego.

I rozgniewał się Pan na Mojżesza, mówiąc: Czy nie masz twojego brata Aarona, lewity? Wiem, że on ma łatwość przemawiania. Oto teraz wyszedł ci na spotkanie, a gdy cię zobaczy, szczerze się ucieszy.

Ty będziesz mówił do niego i przekażesz te słowa w jego usta. Ja zaś będę przy twoich ustach i jego, i pouczę was, co powinniście czynić.

Zamiast ciebie on będzie mówić do ludu, on będzie dla ciebie ustami, a ty będziesz dla niego jakby Bogiem.

A tę laskę weź do ręki, bo nią masz dokonać znaków.

I odszedł Mojżesz, a gdy wrócił do swojego teścia Jetry, powiedział mu: Pozwól mi iść z powrotem do moich braci, którzy są w Egipcie, aby zobaczyć, czy są jeszcze przy życiu. Jetro powiedział do Mojżesza: Idź w pokoju.

Pan powiedział do Mojżesza w Madian: Wracaj do Egiptu, bo umarli wszyscy ci, którzy czyhali na twoje życie.

Wziął Mojżesz swoją żonę i synów, wsadził ich na osła i powracał do ziemi egipskiej. Wziął też Mojżesz ze sobą laskę Boga.

Pan powiedział do Mojżesza: Gdy będziesz zbliżał się do Egiptu, pamiętaj o władzy czynienia wszelkich cudów, jaką ci dałem do ręki, i okaż ją przed faraonem. Ja zaś uczynię jego serce upartym, tak że nie zechce zezwolić na wyjście ludu.

A ty wtedy powiesz do faraona: To mówi Pan: Moim pierworodnym synem jest Izrael.

Mówię ci: Wypuść mojego syna, aby mi oddawał cześć; bo jeśli będziesz zwlekać z wypuszczeniem go, to Ja ześlę śmierć na twojego pierworodnego syna.

W czasie podróży, w miejscu noclegu, spotkał Pan Mojżesza i chciał go zabić.

Sefora wzięła ostry kamień i odcięła napletek swojego syna, i dotknęła nim nóg Mojżesza, mówiąc: Oblubieńcem krwi jesteś ty dla mnie.

I odstąpił od niego Pan. Wtedy powiedziała: Oblubieńcem krwi jesteś przez obrzezanie.

Do Aarona powiedział Pan: Wyjdź na pustynię naprzeciw Mojżesza. Wyszedł więc, a gdy go spotkał w pobliżu góry Boga, ucałował go.

Mojżesz opowiedział Aaronowi o wszystkich słowach Pana, który go posłał, oraz o wszystkich znakach, jakie polecił mu wykonać.

Poszli więc Mojżesz i Aaron. A gdy zebrali całą starszyznę Izraelitów,

powiedział Aaron wszystko to, co Pan mówił Mojżeszowi, ten zaś wykonywał znaki na oczach ludu.

I uwierzył lud, gdy słyszał, że Pan nawiedził Izraelitów i wejrzał na ich ucisk. A gdy uklęknęli, oddali pokłon.