Księga Wyjścia 36:1
Besaleel, Oholiab i wszyscy biegli mężczyźni, którym Pan dał mądrość i rozum do poznania, niech wykonają wszelkie prace przy budowie świętego przybytku według wszystkich nakazów Pana.
Księga Wyjścia 36: poznaj główne tematy i zastosuj je w swoim życiu już dziś
Liczba wersetów: 38 | Biblia BibleGuided — Polski
Besaleel, Oholiab i wszyscy biegli mężczyźni, którym Pan dał mądrość i rozum do poznania, niech wykonają wszelkie prace przy budowie świętego przybytku według wszystkich nakazów Pana.
Następnie Mojżesz wezwał Besaleela, Oholiaba i wszystkich biegłych w rzemiośle, których serce Pan obdarzył mądrością, wszystkich tych, których serce skłaniało, aby pójść do pracy nad wykonaniem dzieła.
Ci zaś przyjęli od Mojżesza wszelkie daniny, jakie Izraelici przynieśli na dzieło budowy świętego przybytku, aby je wykonać; ponadto przynosili im każdego dnia dalsze, dobrowolne dary.
Wtedy przyszli jak jeden mąż wszyscy biegli rzemieślnicy wykonujący wszelkie prace przy budowie świętego przybytku, każdy od swojej pracy, którą wykonywał,
i tak powiedzieli do Mojżesza: Lud przynosi o wiele więcej, niż potrzeba do wykonania prac, które Pan nakazał wykonać.
Wówczas Mojżesz wydał rozkaz, który ogłoszono w obozie: Ani mężczyźni, ani kobiety niech już nie przynoszą darów na święty przybytek. Lud zaprzestał więc przynoszenia darów.
Mieli bowiem dosyć wszystkiego do wykonania wszelkich prac, a nawet wiele pozostawało w nadmiarze.
Wszyscy najbieglejsi spośród pracowników wybudowali przybytek z dziesięciu tkanin z kręconego bisioru, z fioletowej i czerwonej purpury, z karmazynu, z cherubami wyszytymi przez biegłego tkacza.
Długość poszczególnych tkanin wynosiła dwadzieścia osiem łokci, a szerokość cztery łokcie; wszystkie zaś tkaniny miały jednakowe wymiary.
Pięć tkanin było powiązanych ze sobą jedna z drugą, podobnie drugie pięć tkanin było powiązanych jedna z drugą.
I przyszyto wstążki z fioletowej purpury na brzegach jednej tkaniny, gdzie powinna być spięta, i tak też zrobiono na brzegach ostatniej tkaniny, gdzie powinna być spięta.
Pięćdziesiąt wstążek przyszyli do jednej tkaniny i pięćdziesiąt wstążek do drugiej tkaniny w miejscu, gdzie mają być spięte, tak że wstążki były przyszyte naprzeciw siebie.
Ponadto przyszyli pięćdziesiąt złotych kółek i związali tkaniny za pomocą tych kółek, tak że przybytek stanowił jedną całość.
Zrobiono również nakrycia z koziej sierści dla przybytku, a zrobili jedenaście nakryć.
Długość jednego nakrycia wynosiła trzydzieści łokci, a szerokość jednego nakrycia cztery łokcie, i tych jedenaście nakryć miało jednakowe wymiary.
Powiązano ze sobą pięć nakryć osobno, a pozostałe sześć osobno.
I przyszyto pięćdziesiąt wstążek na brzegach jednego nakrycia w miejscu, w którym mają być spięte, i pięćdziesiąt wstążek na brzegach drugiego nakrycia w miejscu, w którym mają być spięte.
Ponadto przyszyto pięćdziesiąt kółek z brązu i związano nakrycia przybytku w taki sposób, że utworzyły jedną całość.
Oprócz tego zrobiono nakrycie na namiot ze skór baranich barwionych na czerwono i wreszcie nakrycie na wierzch ze skór delfinów.
I z drewna akacjowego zrobiono deski na przybytek i ustawiono je pionowo.
Wysokość deski wynosiła dziesięć łokci, a szerokość jednej deski półtora łokcia.
Każda deska miała dwa czopy osadzone jeden naprzeciw drugiego; tak zrobiono we wszystkich deskach przybytku.
A zrobiono dla przybytku dwadzieścia desek na ścianę południową
i czterdzieści srebrnych podstaw wykonanych pod te dwadzieścia desek, na każdą deskę dwie podstawy na oba jej czopy.
A po drugiej stronie przybytku na ścianę północną zrobiono także dwadzieścia desek.
A do nich czterdzieści srebrnych podstaw, po dwie podstawy na każdą deskę.
A dla tylnej części przybytku na ścianę zachodnią wykonano sześć desek.
Przy narożnikach tej tylnej ściany przybytku postawiono po dwie deski.
Przystawały one szczelnie do siebie na dole, a na górze były równie szczelnie połączone ze sobą za pomocą powiązania; tak też zrobiono z deskami na obu innych narożnikach.
I tak w tylnej ścianie przybytku było osiem desek, a srebrnych podstaw szesnaście, czyli po dwie podstawy na każdą deskę.
I zrobiono również poprzeczki z drewna akacjowego do powiązania desek, pięć dla jednej ściany przybytku,
a pięć poprzeczek dla desek drugiej ściany przybytku i pięć poprzeczek dla tylnej, czyli zachodniej ściany przybytku.
Poprzeczkę umieszczoną pośrodku desek wykonano w ten sposób, że przechodziła od końca do końca.
Deski pokryto złotem, a pierścienie do osadzenia drewnianych wiązań zrobiono ze złota i poprzeczki pokryto złotem.
Zrobiono też zasłonę z fioletowej i czerwonej purpury, z karmazynu i kręconego bisioru z cherubami wyszytymi przez biegłego tkacza.
I zawieszono ją na czterech słupach z drewna akacjowego pokrytych złotem. Haczyki do nich wykonano ze złota, a cztery podstawy zrobiono z brązu.
I zrobiono też zasłonę przy wejściu do przybytku z fioletowej i czerwonej purpury, z karmazynu i kręconego bisioru, wielobarwnie wyszywaną.
Ponadto zrobiono do niej pięć słupów i haczyki, i pokryto złotem ich głowice i klamry, a podstawy do nich były z brązu.
Zdolności rzemieślników są przedstawione jako dar od Boga, a ich praca służy wykonaniu powierzonego zadania. Rozdział ukazuje zarówno otrzymane umiejętności, jak i gotowość do podjęcia pracy.
Izraelici przynoszą dary z własnej inicjatywy. Ich ilość przekracza potrzeby, dlatego Mojżesz poleca zakończyć zbiórkę. Hojność jest tu połączona z odpowiedzialnym rozpoznaniem, kiedy zasoby są wystarczające.
Rzemieślnicy współdziałają przy wykonaniu wielu różnych części przybytku. Powtarzające się obrazy łączenia tkanin, desek i poprzeczek podkreślają, że całość powstaje dzięki skoordynowanej pracy.
Dokładne opisy materiałów, wymiarów i sposobów łączenia ukazują, że wykonawcy traktują zadanie poważnie. Przybytek powstaje według nakazów, a jego piękno i porządek służą jego świętemu przeznaczeniu.
Rozdział należy do opisu budowy przybytku, przenośnego miejsca świętego dla Izraela podczas wędrówki przez pustynię. W narracji Księgi Wyjścia wydarzenia te następują po wyjściu z Egiptu i zawarciu przymierza. Wymienione materiały, takie jak bisior, purpura, karmazyn, drewno akacjowe, srebro, złoto i brąz, wskazują na kosztowny i starannie wykonany charakter budowli. „Łokieć” był dawną jednostką długości, której dokładna wartość mogła się różnić. Rozdział podaje wymiary w tej jednostce, nie przeliczając ich na współczesne miary.
Tekst rozpoczyna się powołaniem rzemieślników i opisem nadmiaru darów (wersety 1-7). Potem następuje szczegółowy, uporządkowany opis kolejnych elementów przybytku: tkanin i nakryć (wersety 8-19), desek i ich podstaw (wersety 20-30), poprzeczek (wersety 31-34) oraz zasłon i słupów (wersety 35-38). Powtarzane liczby, wymiary i opisy łączenia części nadają tej sekcji rytm i podkreślają dokładność wykonania.
Rozdział przedstawia budowę przybytku jako wspólne dzieło podejmowane w odpowiedzi na Boże polecenie. Umiejętności, gotowość do pracy i dobrowolne dary wspólnoty współdziałają w realizacji tego zadania. Szczegółowość opisu podkreśla wagę miejsca przeznaczonego do kultu Boga. Zatrzymanie zbiórki, gdy zasobów jest już dość, ukazuje również znaczenie rozeznania i odpowiedzialnego gospodarowania darami.
Rozdział może skłaniać do refleksji nad tym, jak wspólnota łączy różne umiejętności i zasoby, aby podjąć ważne zadanie. Pokazuje także, że hojność może iść w parze z rozsądnym rozpoznaniem potrzeb i granic. Nie jest to jednak tekst kliniczny ani obietnica, że praca, hojność lub udział we wspólnocie same w sobie usuną cierpienie psychiczne. Jego znaczenie duchowe nie zastępuje wsparcia duszpasterskiego, relacji z bliskimi ani pomocy specjalisty, gdy jest potrzebna.
Rozdział zachęca do zauważania różnorodnych zdolności wśród ludzi i do wspólnego wykorzystywania ich w służbie ważnym celom. Uczy również, że hojność warto łączyć z rozeznaniem: potrzebne zasoby należy zapewnić, a po osiągnięciu celu uczciwie zakończyć zbiórkę. Staranność wykonawców przypomina, że nawet szczegóły mogą mieć znaczenie, gdy służą dobru wspólnoty.
Rzemieślnicy poinformowali, że lud przynosi więcej, niż potrzeba do wykonania pracy. Mojżesz ogłosił więc zakończenie zbiórki, a lud przestał przynosić dary (Księga Wyjścia 36:4-7).
Należeli do rzemieślników obdarzonych umiejętnościami i mądrością potrzebnymi do wykonania pracy. Mojżesz wezwał ich wraz z innymi biegłymi wykonawcami do podjęcia zadania (Księga Wyjścia 36:1-2).
Szczegóły pokazują uporządkowany i staranny sposób wykonania przybytku zgodnie z poleceniami. Opis ukazuje też, jak wiele odrębnych elementów zostało połączonych w jedną całość (Księga Wyjścia 36:8-38).
W tym rozdziale widać wspólnotę, która odpowiada na ważne zadanie wspólnym wysiłkiem. Dar nie jest tu wymuszony, a praca wielu osób składa się na jedną całość. Taki obraz może przynosić pociechę: troska o święte sprawy nie spoczywa na jednej osobie.
Księga Wyjścia 36 kontynuuje wcześniejsze polecenia dotyczące przybytku, przechodząc od przygotowania ludzi i zasobów do opisu wykonania. Powracające liczby, wymiary i sposoby łączenia części podkreślają zgodność projektu z instrukcjami. Narracja nie przedstawia rzemiosła jako przypadkowego dodatku do kultu, lecz jako zasadniczą część realizacji powierzonego zadania.
Rozdział łączy hojność z odpowiedzialnym zarządzaniem. Wspólnota daje, aby praca mogła się odbyć, a jej przywódca kończy zbiórkę, gdy zasoby są wystarczające. Podobnie współdziałanie rzemieślników pokazuje, że wspólne przedsięwzięcia wymagają różnych umiejętności, jasnego celu i dobrej koordynacji.
Przybytek powstaje z darów, umiejętności i starannej pracy wielu osób. W opisie jego części można dostrzec obraz wspólnoty, w której to, co odrębne, zostaje uporządkowane wokół świętej obecności Boga. Materia i rzemiosło stają się w ten sposób częścią odpowiedzi Izraela na Boże wezwanie.
Studium rozdziału e-mailem
Otrzymuj fragmenty Pisma Świętego, modlitwę i prosty kolejny krok związany z tym rozdziałem.
Ważne zastrzeżenie: Te wskazówki biblijne nie zastępują profesjonalnej opieki w zakresie zdrowia psychicznego. Jeśli doświadczasz objawów kryzysu, skontaktuj się z Centrum Wsparcia dla Osób w Kryzysie Psychicznym pod numerem 800 70 2222 lub niezwłocznie poszukaj profesjonalnej pomocy.