Księga Wyjścia 8 – znaczenie, tematy i zastosowanie

Pan powiedział do Mojżesza: Powiedz Aaronowi: Wyciągnij rękę i laskę na rzeki, kanały i stawy i wprowadź żaby do ziemi egipskiej.

Aaron wyciągnął swoją rękę na wody Egiptu, wyszły żaby i pokryły ziemię egipską.

Lecz czarownicy uczynili to samo dzięki swojej wiedzy tajemnej i sprowadzili żaby na ziemię egipską.

Zawołał więc faraon Mojżesza i Aarona i powiedział: Proście Pana, żeby usunął żaby ode mnie i od mojego ludu, a wypuszczę lud, aby złożył ofiarę dla Pana.

Księga Wyjścia 8:4 pokazuje, że plaga żab skłania faraona do prośby o pomoc, ale jego obietnica uwolnienia Izraelitów jest związana z ustąpieniem nieszczęścia. Mojżesz ma …

Odpowiedział Mojżesz faraonowi: Powiedz mi, kiedy mam prosić za ciebie, za twoje sługi i za twój lud, by Pan oddalił żaby od ciebie i od twoich domów, aby pozostały tylko w Nilu.

Odpowiedział: Jutro. I powiedział Mojżesz: Stanie się według twojego słowa, abyś poznał, że nie ma nikogo jak Pan, nasz Bóg.

W Księdze Wyjścia 8:6 faraon wybiera „jutro” jako termin usunięcia plagi żab, a Mojżesz zapowiada, że stanie się tak, by faraon poznał wyjątkowość Boga. Werset …

Żaby odejdą od ciebie, od twoich domów, od twoich sług i od twojego ludu i pozostaną jedynie w Nilu.

Potem Mojżesz z Aaronem odeszli od faraona, a Mojżesz błagał Pana o spełnienie obietnicy, jaką w sprawie żab uczynił faraonowi.

Pan uczynił według prośby Mojżesza. Żaby wyginęły w domach, na polach i na podwórzach.

Zebrano je w stosy, a ziemia wydawała nieprzyjemny zapach.

Gdy faraon zauważył, że ustąpił ucisk, jego serce stało się twarde: nie usłuchał Mojżesza i Aarona, co też Pan zapowiedział.

I powiedział Pan do Mojżesza: Powiedz Aaronowi: Wyciągnij swoją laskę i uderz proch ziemi, aby zamienił się w komary na całej ziemi egipskiej.

I uczynili tak: Aaron wyciągnął swoją rękę i laskę i uderzył proch ziemi. Komary pokryły ziemię i bydło, cały proch ziemi w kraju egipskim zamienił się w komary.

Lecz to samo starali się uczynić czarownicy dzięki swojej wiedzy tajemnej, by sprowadzić komary, ale tego nie potrafili. Przyszły komary na ziemię i na zwierzęta.

Wówczas powiedzieli czarownicy do faraona: To palec Boży, ale serce faraona pozostało uparte i nie usłuchał ich, co też Pan zapowiedział.

Powiedział Pan do Mojżesza: Wstań rano, by spotkać się z faraonem, gdy będzie wychodził nad wodę. Powiesz mu: To mówi Pan: Wypuść mój lud, by Mi służył.

Jeżeli nie wypuścisz mojego ludu, to Ja ześlę muchy na ciebie, na twoje sługi, na twój lud i na twoje domy, tak że domy Egipcjan zostaną napełnione muchami, a nawet ziemia, na której będą.

Lecz oddzielę w tym dniu ziemię Goszen, którą zamieszkuje mój lud, a nie będzie tam much, abyś wiedział, że Ja, Pan, rządzę w całym kraju.

I uczynię rozdział między moim ludem a twoim ludem. Jutro ukaże się ten znak.

I uczynił tak Pan, i sprowadził mnóstwo much do domu faraona, do domów jego sług i na całą ziemię egipską. Kraj został zniszczony przez muchy.

Zawołał więc faraon Mojżesza i Aarona i powiedział: Możecie złożyć ofiarę waszemu Bogu, ale w tym kraju.

Odpowiedział Mojżesz: Nie wypada postępować w ten sposób, ponieważ obrazą Egipcjan byłaby nasza ofiara dla Pana, naszego Boga, gdybyśmy złożyli na ofiarę to, co w oczach Egipcjan jest niedozwolone. Czy za to nie ukamienowaliby nas?

Pójdziemy na pustynię, na trzy dni, aby złożyć ofiarę Panu, naszemu Bogu, jak nam to przykazał.

Odpowiedział faraon: Ja poślę was na pustynię, byście złożyli ofiarę Panu, waszemu Bogu, tylko nie oddalajcie się zbytnio i wstawcie się za mną.

Odpowiedział Mojżesz: Oto ja, gdy wyjdę od ciebie, będę prosił Pana, a jutro muchy usuną się od faraona, od jego sług i od jego ludu, tylko niech faraon nie oszukuje nas więcej, nie wypuszczając ludu, i pozwoli ludowi złożyć ofiarę Panu.

I wyszedł Mojżesz od faraona, i błagał Pana.

Pan zaś uczynił według próśb Mojżesza i usunął muchy od faraona, jego sług i od jego ludu. Nie pozostała ani jedna.

Lecz i tym razem serce faraona pozostało twarde i nie puścił ludu.