Księga Wyjścia 23:1
Nie będziesz rozgłaszał fałszywych wieści ani przykładał ręki do tego, by razem z niesprawiedliwymi ludźmi świadczyć na korzyść bezprawia.
Księga Wyjścia 23: poznaj główne tematy i zastosuj je w swoim życiu już dziś
Liczba wersetów: 33 | Biblia BibleGuided — Polski
Nie będziesz rozgłaszał fałszywych wieści ani przykładał ręki do tego, by razem z niesprawiedliwymi ludźmi świadczyć na korzyść bezprawia.
Nie łącz się z wielkim tłumem, aby wyrządzić zło. A zeznając w sądzie, nie stawaj po stronie tłumu, aby przechylić wyrok.
Także w procesie nie miej względów dla bogatych.
Jeśli spotkasz wołu twojego wroga albo jego osła błąkającego się, odprowadź je do niego.
Jeśli zobaczysz, że osioł twojego wroga upadł pod swoim ciężarem, nie ominiesz, ale razem z nim przyjdziesz mu z pomocą.
Nie pozwolisz wydać przewrotnego wyroku na ubogiego, który zwraca się do ciebie w swoim procesie.
Oddalisz kłamliwą sprawę i nie wydasz wyroku śmierci na niewinnego i sprawiedliwego, bo Ja nie uniewinnię nieprawego.
Nie będziesz przyjmował podarków, ponieważ podarki zaślepiają dobrze widzących i są zgubą słusznych spraw.
Nie będziesz uciskał cudzoziemców, ponieważ znacie życie cudzoziemców, bo sami byliście cudzoziemcami w Egipcie.
Przez sześć lat będziesz obsiewał ziemię i zbierał jej płody,
a siódmego pozwolisz jej leżeć odłogiem i nie dokonasz zbioru, aby mogli jeść ubodzy z twojego ludu, a resztę zjedzą dzikie zwierzęta. Tak też postąpisz z twoją winnicą i z twoim ogrodem oliwnym.
Sześć dni będziesz pracował, a siódmego dnia zaprzestaniesz pracy, aby odpoczęły twój wół i osioł i odetchnęli syn twojej niewolnicy i cudzoziemiec.
Przestrzegajcie wszystkiego, co wam powiedziałem, a imienia obcych bogów nie wymieniajcie, by nikt nie słyszał ich z waszych ust.
Trzy uroczyste święta będziesz dla Mnie obchodził w każdym roku.
Obchodząc święto Przaśników, będziesz jadł, jak ci to nakazałem, przez siedem dni chleb z niekwaszonej mąki, w oznaczonym dniu miesiąca Abib, ponieważ w tym miesiącu wyszedłeś z Egiptu. I nie powinniście pokazywać się przede Mną z pustymi rękami.
I święto Żniw pierwszych twoich zbiorów z tego, co posiałeś na roli, oraz święto Zbiorów na końcu roku, gdy zbierzesz z pola twój plon.
Trzy razy w roku powinien zjawić się każdy twój mężczyzna przed Panem, Bogiem swoim.
Nie będziesz składał krwi mojej ofiary z chlebem kwaszonym i nie będziesz przechowywał do rana tłuszczu mojej świątecznej ofiary.
Przyniesiesz do domu Boga twojego, Pana, pierwociny z płodów ziemi. I nie będziesz gotował koźlęcia w mleku jego matki.
Oto Ja posyłam anioła przed tobą, aby cię strzegł w czasie twojej drogi i doprowadził cię do miejsca, które ci wyznaczyłem.
Szanuj go i uważnie słuchaj jego słów. Nie sprzeciwiaj się mu w niczym, ponieważ nie przebaczy waszych przewinień, bo moje imię jest w nim.
Jeśli będziesz wiernie słuchał jego głosu i wykonywał to wszystko, co ci polecam, będę nieprzyjacielem twoich nieprzyjaciół i będę odnosił się wrogo do odnoszących się tak do ciebie.
Mój anioł poprzedzi cię i zaprowadzi do Amoryty, Chetyty, Peryzzyty, Kananejczyka, Chiwwity, Jebusyty, a Ja ich zgładzę.
Nie będziesz oddawał pokłonu ich bogom i nie będziesz ich czcił. Nie będziesz postępował według ich postępków, lecz zburzysz zupełnie i bezlitośnie połamiesz w kawałki ich stele.
Będziecie oddawać cześć Panu, Bogu waszemu, ponieważ pobłogosławi twój chleb i twoją wodę. Oddalę od ciebie wszelką chorobę.
Żadna kobieta w twoim kraju nie będzie miała przedwczesnego porodu i żadna nie będzie bezdzietna. Liczbę dni twojego życia uczynię pełną.
Wzbudzę lęk przed tobą i przyprawię o przerażenie wszelki lud, do którego przyjdziesz. Sprawię, że będą uciekać przed tobą wszyscy twoi nieprzyjaciele.
Ja zaś poślę przed tobą szerszenie, które wypędzą Chiwwitę, Kananejczyka i Chetytę sprzed ciebie.
Nie wypędzę go sprzed ciebie w jednym roku, aby kraj nie stał się pustkowiem i nie rozmnożył się w nim dziki zwierz na twoją szkodę.
Będę ich wypędzał sprzed ciebie stopniowo, aż się rozrośniesz i będziesz mógł objąć kraj w posiadanie.
Ustanowię granice twojego kraju od Morza Czerwonego do morza filistyńskiego, od pustyni aż do Rzeki. Oddam w wasze ręce mieszkańców tego kraju, a ty ich przepędzisz spośród was.
Nie będziesz zawierał przymierza z nimi ani z ich bogami.
Nie mogą mieszkać w twoim kraju, ponieważ doprowadziliby cię do grzechu przeciw Mnie. Mógłbyś oddawać cześć ich bogom, co byłoby dla ciebie zgubą.
Prawda w sądzie nie może ustępować presji tłumu, zamożności oskarżonego ani korzyści z podarku. Szczególna ochrona ubogiego nie oznacza też przekręcania wyroku na jego korzyść.
Izraelici mają pomóc zagubionemu zwierzęciu przeciwnika i nieść pomoc, gdy jego osioł upadnie pod ciężarem. Zakaz uciskania cudzoziemców opiera się na pamięci o własnym doświadczeniu w Egipcie.
Rok odpoczynku ziemi zapewnia żywność ubogim, a rytm sześciu dni pracy i siódmego dnia odpoczynku obejmuje także zwierzęta, osoby zniewolone i cudzoziemców.
Coroczne święta przypominają o wyjściu z Egiptu i porządkują życie wokół zbiorów oraz oddawania Bogu pierwszych plonów.
Rozdział należy do zbioru przepisów przymierza przekazanych Izraelowi po wyjściu z Egiptu. Jego obrazy odzwierciedlają społeczeństwo rolnicze: uprawę pól i winnic, hodowlę zwierząt, sądy lokalne oraz doroczne święta związane z plonami. Wymienione święto Przaśników upamiętnia wyjście z Egiptu, a święta Żniw i Zbiorów odnoszą się do cyklu rolniczego. Końcowa część opisuje wejście Izraela do ziemi w języku starożytnego przymierza i konfliktu. Jej nakazów dotyczących ludów i ich miejsc kultu nie należy traktować jako upoważnienia do współczesnej przemocy ani przymusowego nawracania.
Rozdział składa się z kilku powiązanych części. Wersety 1-9 zawierają przepisy o prawdzie, bezstronności, pomocy wrogowi i ochronie cudzoziemca. Wersety 10-12 ustanawiają rytm odpoczynku ziemi i ludzi. Wersety 13-19 przypominają o wyłącznej czci dla Boga oraz opisują święta i ofiary. Wersety 20-33 przechodzą od obietnicy Bożego prowadzenia do warunków wierności przymierzu i zapowiedzi stopniowego objęcia ziemi. Powracające wezwania do posłuszeństwa łączą zasady życia społecznego z kultem i przyszłością wspólnoty.
Rozdział przedstawia sprawiedliwość, miłosierdzie i odpoczynek jako elementy życia ludu związanego przymierzem z Bogiem. Pamięć o wyzwoleniu z Egiptu staje się podstawą zakazu uciskania cudzoziemców, a święta i pierwociny wyrażają wdzięczność za Boże dary. Obietnica Bożej obecności nie usuwa odpowiedzialności ludu za wierność. Fragment o podboju i zniszczeniu miejsc kultu jest trudny dla współczesnych czytelników i należy go odczytywać w jego starożytnym kontekście, bez przenoszenia go na dzisiejsze konflikty. Chrześcijańskie tradycje różnie objaśniają szczegóły dotyczące anioła, a sam tekst podkreśla jego rolę jako posłańca działającego z Bożym autorytetem.
Rozdział może skłaniać do namysłu nad uczciwością, odpoczynkiem, współczuciem i troską o osoby narażone na niesprawiedliwe traktowanie. Przypomina też, że pomoc może obejmować nawet kogoś, z kim relacja jest trudna. Nie jest jednak poradą kliniczną ani obietnicą, że wiara uchroni każdą osobę przed chorobą, bezdzietnością lub innym cierpieniem. Trudne emocje związane z fragmentami o przemocy, niewoli lub zdrowiu zasługują na uważne potraktowanie; rozmowa z zaufanym duszpasterzem lub specjalistą może pomóc w ich bezpiecznym przepracowaniu.
W życiu wspólnoty i w podejmowaniu decyzji można kierować się prawdą zamiast presją większości, odrzucać korzyści płynące z przekupstwa oraz dbać, by ubóstwo lub obce pochodzenie nie pozbawiały nikogo sprawiedliwego traktowania. Obraz pomocy zwierzęciu wroga pokazuje, że podstawowa życzliwość nie musi zależeć od sympatii. Przepisy o roku odpoczynku i szabacie zachęcają do takiego planowania pracy, które uwzględnia odpoczynek ludzi, troskę o stworzenie i potrzeby osób w trudniejszej sytuacji. Opisy starożytnego podboju należy czytać w kontekście historycznym, a nie stosować jako instrukcji dla dzisiejszych relacji.
Przepisy z wersetów 4-5 stawiają odpowiedzialność za potrzebujące stworzenie ponad wrogość między ludźmi. Pomoc jest wymagana nawet wtedy, gdy jej odbiorcą jest przeciwnik.
Werset 12 wymienia nie tylko gospodarza, lecz także jego zwierzęta, syna osoby zniewolonej i cudzoziemca. Odpoczynek ma więc wymiar wspólnotowy i nie ogranicza się do jednej grupy.
Tekst wymienia Święto Przaśników, Święto Żniw oraz Święto Zbiorów. Łączą one pamięć o wyjściu z Egiptu z cyklem siewu i zbiorów.
Są częścią przymierza opisanego w jego starożytnym kontekście, a nie uniwersalną obietnicą, że każdy wierny uniknie choroby lub bezdzietności. Nie stanowią podstawy do obwiniania osób cierpiących.
Nie należy przenosić tych starożytnych opisów wojny i zajmowania ziemi na współczesne konflikty ani używać ich do usprawiedliwiania przemocy czy przymusu religijnego. Ich interpretacja wymaga uwzględnienia historycznego kontekstu rozdziału.
Rozdział łączy wymagania sprawiedliwości z konkretną troską: o ubogiego, cudzoziemca, zwierzę i nawet przeciwnika. Pamięć o własnym doświadczeniu obcości staje się źródłem współczucia. Fragmenty o chorobie, bezdzietności i przemocy mogą poruszać boleśnie, dlatego nie powinny służyć do zawstydzania ani obwiniania osób, które cierpią.
Układ rozdziału zestawia przepisy sądowe i społeczne z kalendarzem świąt oraz obietnicą wejścia do ziemi. Werset 9 uzasadnia ochronę cudzoziemca pamięcią zbiorową o pobycie w Egipcie, a werset 12 rozszerza odpoczynek na osoby i zwierzęta zależne od pracy gospodarza. Wzmianka o aniele przedstawia posłańca działającego z Bożym autorytetem; dokładna identyfikacja tej postaci jest interpretowana na różne sposoby.
W codziennym wymiarze rozdział podkreśla rzetelność w ocenianiu innych, odrzucenie stronniczości i gotowość do pomocy bez względu na osobisty konflikt. Odpoczynek obejmuje całą wspólnotę, więc sposób organizowania pracy powinien brać pod uwagę również osoby, które mają mniej wpływu na jej warunki.
Święta i pierwociny nadają rytm pamięci: życie wspólnoty jest odpowiedzią na wyzwolenie i otrzymane dary. Obietnica drogi nie oznacza natychmiastowego posiadania wszystkiego; tekst mówi o stopniowym wzroście i wierności. W tej perspektywie zaufanie Bogu łączy się z odpowiedzialnością za sposób traktowania innych.
Studium rozdziału e-mailem
Otrzymuj fragmenty Pisma Świętego, modlitwę i prosty kolejny krok związany z tym rozdziałem.
Ważne zastrzeżenie: Te wskazówki biblijne nie zastępują profesjonalnej opieki w zakresie zdrowia psychicznego. Jeśli doświadczasz objawów kryzysu, skontaktuj się z Centrum Wsparcia dla Osób w Kryzysie Psychicznym pod numerem 800 70 2222 lub niezwłocznie poszukaj profesjonalnej pomocy.