Księga Wyjścia 18 – znaczenie, tematy i zastosowanie

Teść Mojżesza, kapłan madianicki Jetro, usłyszał opowiadanie o tym wszystkim, co Bóg uczynił dla Mojżesza i dla Izraela, jego ludu, że Pan wyprowadził Izraelitów z Egiptu.

Wtedy Jetro, teść Mojżesza, wziął żonę Mojżesza Seforę, którą ten odesłał,

i dwóch jej synów. Jeden z nich miał na imię Gerszom, bo Mojżesz powiedział: Jestem cudzoziemcem w obcej ziemi.

Drugi zaś miał na imię Eliezer, gdyż: Bóg mojego ojca był dla mnie pomocą i uratował mnie od miecza faraona.

Jetro, teść Mojżesza, przyszedł z jego synami i żoną do Mojżesza na pustynię, gdzie obozował wtedy pod górą Bożą.

I polecił przekazać Mojżeszowi: Ja, Jetro, twój teść, zmierzam do ciebie z twoją żoną i z obu twoimi synami.

Mojżesz wyszedł naprzeciw teścia, oddał mu pokłon i ucałował go. Potem wypytywali się wzajemnie o powodzenie i udali się do obozu.

Mojżesz opowiedział swojemu teściowi wszystko, co Pan uczynił faraonowi i Egipcjanom ze względu na Izraela, oraz o wszystkich trudach, jakie ponieśli w czasie podróży, i jak Pan ich uwolnił.

I Jetro cieszył się ze wszystkiego dobra, jakie Pan wyświadczył Izraelowi, gdy go uwolnił z rąk Egipcjan.

I Jetro powiedział: Niech będzie uwielbiony Pan, który was uwolnił z rąk Egipcjan i z rąk faraona, On, który uwolnił lud z rąk Egipcjan.

Teraz wyznaję, że Pan jest większy niż wszyscy inni bogowie, ponieważ w ten sposób ukarał tych, którzy się nimi pysznili.

Następnie Jetro, teść Mojżesza, złożył Bogu całopalenia i ofiary biesiadne. Aaron i wszyscy starsi z Izraela przyszli i brali udział z teściem Mojżesza w uczcie przed Bogiem.

Następnego dnia Mojżesz zasiadł, aby sądzić lud. I tłum stał przed Mojżeszem od rana do wieczora.

Gdy teść Mojżesza widział te wszystkie jego zajęcia z ludem, powiedział do niego: Dlaczego ty sam zajmujesz się sprawami ludu? Dlaczego sam zasiadasz na sąd, a cały lud musi stać przed tobą od rana do wieczora?

Mojżesz odpowiedział swojemu teściowi: Lud przychodzi do mnie, aby poradzić się Boga.

Jeśli mają spór, to przychodzą do mnie i ja rozstrzygam pomiędzy stronami, oznajmiam prawa i przepisy Boże.

Wtedy teść Mojżesza powiedział do niego: Nie jest dobre to, co robisz.

Zamęczysz siebie i lud, który stoi przy tobie, ponieważ taka praca jest dla ciebie za ciężka i sam nie możesz jej podołać.

Teraz posłuchaj rady, jaką ci daję, a Bóg niech będzie z tobą: Sam bądź przedstawicielem swojego ludu przed Bogiem i przedstawiaj Bogu jego sprawy.

Pouczaj lud dokładnie o przepisach i prawach, i pouczaj go o drodze, jaką powinien chodzić, i o uczynkach, jakie powinien spełniać.

A wyszukaj sobie z całego ludu dzielnych, bojących się Boga i nieprzekupnych mężczyzn, którzy brzydzą się niesprawiedliwym zyskiem, i ustanów ich przełożonymi czy to nad tysiącem, czy to nad setką, czy to nad pięćdziesiątką i nad dziesiątką,

aby mogli sądzić lud w każdym czasie. Ważniejsze sprawy powinni tobie przedstawiać, jednak sprawy mniejszej wagi powinni załatwiać sami. Odciążysz się w ten sposób, ponieważ z tobą poniosą ciężar.

Jeśli tak uczynisz, a Bóg cię do tego skłoni, podołasz, a także ten lud powróci zadowolony do siebie.

Mojżesz posłuchał rady swojego teścia i uczynił wszystko, co mu powiedział.

Mojżesz wybrał sobie z całego Izraela dzielnych mężczyzn i ustanowił ich kierownikami ludu, przełożonymi nad tysiącem, nad stoma, nad pięćdziesięcioma i nad dziesięcioma,

aby wydawali ludowi wyroki w każdym czasie, a tylko ważniejsze sprawy przedstawiali Mojżeszowi, wszystkie lżejsze natomiast rozstrzygali sami.

Następnie Mojżesz odprawił teścia, który udał się do swojego kraju.