Księga Wyjścia 29 – znaczenie, tematy i zastosowanie

W ten zaś sposób postąpisz, gdy będziesz wyświęcał ich na kapłanów: weźmiesz młodego cielca i dwa barany bez skazy,

i chleby niekwaszone, i placki niekwaszone, zaprawione oliwą przaśne chleby, i przaśne placki, i przaśne podpłomyki posmarowane oliwą. Upieczesz je z najczystszej mąki pszennej

i po włożeniu ich do tego samego kosza złożysz je w koszu na ofiarę jednocześnie z młodym cielcem i dwoma baranami.

Aaronowi zaś i jego synom rozkażesz zbliżyć się do wejścia do Namiotu Spotkania i obmyjesz ich wodą.

Potem weźmiesz szaty i ubierzesz Aarona w tunikę, w suknię, w efod, w pektorał, i przymocujesz go przepaską efodu.

A po włożeniu mu tiary na głowę umieścisz święty diadem na tiarze.

Następnie weźmiesz olej do namaszczenia i wylejesz go na jego głowę, i namaścisz go.

Jego synom też każesz się zbliżyć i ubierzesz ich w tuniki

oraz przepaszesz ich pasem i okryjesz ich głowy mitrami, i będzie należało do nich kapłaństwo na mocy nieodwołalnego prawa. I wprowadzisz Aarona i jego synów w czynności kapłańskie.

Potem przyprowadzisz młodego cielca przed Namiot Spotkania, a Aaron i jego synowie położą ręce na głowie cielca.

I zabijesz go przed Panem przy wejściu do Namiotu Spotkania.

Po wzięciu odrobiny krwi tego cielca namaścisz palcem wskazującym rogi ołtarza, a resztę krwi wylejesz u podstawy ołtarza.

A po zebraniu tłuszczu, który pokrywa wnętrzności, i płata tłuszczu, który jest na wątrobie, i obu nerek, i tłuszczu, który jest na nich, spalisz to na ołtarzu.

Lecz mięso cielca i jego skórę, i odchody spalisz w ogniu poza obozem. Jest to ofiara za grzech.

Następnie weźmiesz pierwszego barana, a Aaron i jego synowie położą ręce na głowie tego barana.

I zabijesz potem tego barana, a po wzięciu odrobiny jego krwi pokropisz ołtarz dokoła.

I podzielisz barana na części, a po obmyciu jego wnętrzności i nóg położysz je na innych jego częściach i na głowie.

I spalisz całego tego barana na ołtarzu. Jest to ofiara całopalenia dla Pana, miła woń, ofiara spalana dla Pana.

A potem weźmiesz drugiego barana, Aaron zaś i jego synowie włożą ręce na jego głowę.

I zabijesz barana, a po wzięciu odrobiny jego krwi namaścisz nią wierzch prawego ucha Aarona i wierzch prawego ucha jego synów, i duże palce ich prawej ręki i nogi, i pokropisz krwią ołtarz dokoła.

I weźmiesz trochę krwi, która jest na ołtarzu, i oleju do namaszczania, i pokropisz Aarona i jego szaty, i jego synów i ich szaty, aby był poświęcony razem ze swymi szatami, a z nim także jego synowie i szaty jego synów.

I weźmiesz z barana tłuszcz i ogon, i tłuszcz pokrywający wnętrzności, i płat tłuszczu, który jest na wątrobie, i obie nerki, i tłuszcz, który jest na nich, i prawe udo, bo to jest baran ofiary wyświęcenia.

Weźmiesz też bochen chleba i placek przyrządzony na oliwie, i podpłomyk z kosza przaśników, które są przed Panem.

Wszystko to położysz na dłonie Aarona i na dłonie jego synów, i wykonasz gest kołysania przed Panem.

Weźmiesz to potem z ich rąk i spalisz na ołtarzu nad całopaleniem jako miłą woń przed Panem. Jest to ofiara spalana dla Pana.

I weźmiesz mostek z piersi barana ofiarowanego na wyświęcenie Aarona, i wykonasz nim gest kołysania, i przypadnie on tobie w udziale.

I jako rzecz świętą oddzielisz mostek kołysany i łopatkę podnoszoną, i to, co było kołysane, i co było podnoszone z barana jako ofiary wyświęcenia, oraz co się należy Aaronowi i co się należy jego synom.

Ma to przypaść w udziale Aaronowi i jego synom po wieczne czasy jako należność od Izraelitów. Jest to bowiem ofiara podniesienia, a ofiara podniesienia należy się im od Izraelitów z ofiar biesiadnych, jako unoszona z nich dla Pana.

A święte szaty Aarona będą oddane po nim jego synom i będą w nie ubrani, gdy będą namaszczeni i wprowadzani w czynności kapłańskie.

Przez siedem dni będzie je zakładał ten z jego synów, który zostanie po nim kapłanem i będzie wchodził do Namiotu Spotkania, aby pełnić służbę w świętym przybytku.

Weźmiesz też barana z ofiary wyświęcenia i ugotujesz jego mięso w poświęconym miejscu.

I będzie spożywał Aaron i jego synowie mięso barana i chleb, który jest w koszu przy wejściu do Namiotu Spotkania.

I będą jeść to, co było przebłaganiem za nich, aby ich wprowadzić w czynności kapłańskie i oddzielić jako świętych. Nikt zaś z niepowołanych nie będzie tego jadł, bo jest to rzecz święta.

A jeśli pozostało do rana coś z mięsa ofiary wyświęcenia lub z chleba, wówczas należy to spalić w ogniu i nie można tego jeść, bo jest to rzecz święta.

I postąpisz z Aaronem i z jego synami dokładnie tak, jak ci poleciłem: przez siedem dni będzie trwało wprowadzanie w czynności kapłańskie.

I cielca na ofiarę za grzech złożysz każdego dnia na przebłaganie, i przez tę ofiarę za grzech oczyścisz ołtarz, i namaścisz go, aby go uświęcić.

Przez siedem dni będziesz czynił przebłaganie nad ołtarzem i będziesz go poświęcał, a stanie się bardzo święty, i cokolwiek dotknie się ołtarza, będzie również święte.

A oto z czego będziesz składał ofiarę: dwa roczne baranki codziennie i nieustannie.

Jednego baranka ofiarujesz rano, a drugiego baranka ofiarujesz o zmierzchu.

Do pierwszego baranka dodasz dziesiątą część efy najczystszej mąki, zaprawionej czwartą częścią hinu wyciśniętej oliwy, a jako ofiarę płynną złożysz wino w ilości czwartej części hinu.

A drugiego baranka ofiarujesz o zmierzchu z taką samą ofiarą z pokarmów i taką samą ofiarą z płynów jak rano, jako miłą woń na ofiarę spalaną dla Pana.

To będzie nieustanna ofiara całopalenia składana z pokolenia w pokolenie u wejścia do Namiotu Spotkania przed Panem, gdzie będę się spotykał z tobą, aby rozmawiać.

Tam będę się spotykał z Izraelitami i to miejsce będzie uświęcone przez moją chwałę.

I poświęcę Namiot Spotkania i ołtarz; Aarona i jego synów poświęcę, aby mi służyli jako kapłani.

I będę mieszkał pośród Izraelitów, i będę im Bogiem.

I poznają, że Ja, Pan, jestem Bogiem, który wyprowadził was z ziemi egipskiej i mieszkał pośród was, Ja, Pan, wasz Bóg.