Księga Wyjścia 12 – znaczenie, tematy i zastosowanie

Pan powiedział do Mojżesza i Aarona w ziemi egipskiej:

Ten miesiąc będzie dla was początkiem miesięcy, będzie pierwszym miesiącem roku!

Powiedzcie całemu zgromadzeniu Izraela tak: Dziesiątego dnia tego miesiąca niech każdy postara się o baranka dla rodziny, o baranka dla domu.

Jeśli zaś rodzina byłaby za mała do spożycia baranka, to niech postara się o niego razem ze swoim sąsiadem, który mieszka najbliżej jego domu, aby była odpowiednia liczba osób. Będziecie je zaś liczyć do spożycia baranka według tego, co każdy może spożyć.

Baranek będzie bez skazy, samiec, jednoroczny; możecie wziąć jagnię albo koźlę.

Będziecie go strzec aż do czternastego dnia tego miesiąca, a wtedy zabije go całe zgromadzenie Izraela o zmierzchu.

I wezmą krew baranka, i pokropią nią odrzwia i progi domu, w którym będą go spożywać.

I tej samej nocy spożyją mięso pieczone w ogniu, spożyją je z chlebem niekwaszonym i gorzkimi ziołami.

Nie będziecie spożywać z niego nic surowego ani ugotowanego w wodzie, lecz upieczone na ogniu, z głową, nogami i wnętrznościami.

Nie może nic z niego pozostać na następny dzień. Cokolwiek z niego zostanie na następny dzień, spalicie w ogniu.

Tak zaś będziecie go spożywać: Wasze biodra będą przepasane, sandały na waszych nogach i laska w waszym ręku. Będziecie spożywać pośpiesznie, bo jest to Pascha na cześć Pana.

Tej nocy przejdę przez Egipt, zabiję wszystko pierworodne w ziemi egipskiej od człowieka aż do bydła i odbędę sąd nad wszystkimi bogami Egiptu – Ja, Pan.

Krew będzie wam służyła do oznaczenia domów, w których będziecie przebywać. Gdy zobaczę krew, przejdę obok i nie będzie pośród was niszczycielskiej plagi, gdy będę karał ziemię egipską.

Ten dzień będzie dla was dniem pamiętnym i będziecie go obchodzić jako święto dla uczczenia Pana. Po wszystkie pokolenia – na zawsze będziecie świętować w tym dniu.

Przez siedem dni będziecie spożywać chleb niekwaszony. Już w pierwszym dniu usuniecie wszelki kwas z waszych domów, bo kto by jadł kwaszone potrawy od dnia pierwszego do siódmego, będzie wyłączony z Izraela.

W pierwszym dniu będziecie mieli święte zwołanie, tak samo w dniu siódmym. Nie będziecie wtedy wykonywać żadnej pracy. Będzie wam wolno tylko przygotować pożywienie.

Będziecie przestrzegać święta Przaśników, bo w tym dniu wyprowadziłem wasze zastępy z ziemi egipskiej. Przestrzegajcie tego dnia jako ustanowionego na zawsze we wszystkich waszych pokoleniach.

Czternastego dnia pierwszego miesiąca od wieczora powinniście spożywać chleb niekwaszony aż do wieczora dwudziestego pierwszego dnia tego miesiąca.

Przez siedem dni nie znajdzie się w waszych domach żaden kwas, bo kto by spożył coś kwaszonego, powinien być wyłączony ze zgromadzenia Izraela, zarówno przybysz, jak i urodzony w kraju.

Nie wolno wam jeść nic kwaszonego; we wszystkich waszych domach powinniście jeść chleb niekwaszony.

Mojżesz zwołał wszystkich starszych Izraela i powiedział do nich: Odłączcie i weźcie baranka dla waszych rodzin i zabijcie jako paschę.

Weźcie gałązkę hizopu i zanurzcie ją we krwi, która jest w naczyniu, i krwią z naczynia skropcie próg i oba odrzwia. Aż do rana nikt z was nie powinien wychodzić przed drzwi swojego domu.

A gdy Pan będzie przechodził, aby porazić Egipcjan, a zobaczy krew na progu i na odrzwiach, to Pan ominie takie drzwi i nie pozwoli Niszczycielowi wejść do tych domów, aby was zabijał.

Przestrzegajcie tego przykazania jako prawa ważnego na wieki dla ciebie i dla twoich dzieci!

Gdy zaś wejdziecie do ziemi, którą da wam Pan, jak obiecał, przestrzegajcie tego obyczaju.

Gdy dzieci zapytają was: co to za święty zwyczaj? –

tak im odpowiecie: To jest ofiara Paschy na cześć Pana, który w Egipcie ominął domy Izraelitów. Poraził Egipcjan, a nasze domy ocalił. Lud wtedy ukląkł i oddał pokłon.

Izraelici poszli i wypełnili przepis. Jak nakazał Pan Mojżeszowi i Aaronowi, tak uczynili.

O północy Pan pozabijał wszystko pierworodne Egiptu: od pierworodnego syna faraona, który siedzi na swoim tronie, aż do pierworodnego tego, który był zamknięty w więzieniu, a także wszelkie pierworodne z bydła.

I wstał faraon jeszcze w nocy, a z nim wszyscy jego dworzanie i wszyscy Egipcjanie. I podniósł się wielki krzyk w Egipcie, bo nie było domu, w którym nie byłoby umarłego.

I jeszcze w nocy faraon kazał wezwać Mojżesza i Aarona, i powiedział: Wstańcie, wyruszajcie spośród mojego ludu, zarówno wy, jak i Izraelici! Idźcie i oddajcie cześć Panu zgodnie z waszym pragnieniem.

Weźcie ze sobą wasze owce i woły, jak pragnęliście, i idźcie. Proście także o łaskę dla mnie.

I Egipcjanie nalegali na lud, aby jak najprędzej wyszli z kraju, bo mówili: Wszyscy pomrzemy.

I lud wziął ciasto, zanim się zakwasiło w dzieżach owiniętych płaszczami, i niósł je na barkach.

Synowie Izraela uczynili zgodnie z tym, co im nakazał Mojżesz, i wypożyczali od Egipcjan srebrne i złote przedmioty oraz szaty.

Pan wzbudził życzliwość Egipcjan dla Izraelitów i pożyczyli im. I w ten sposób Izraelici złupili Egipcjan.

I Izraelici wyruszyli z Ramses ku Sukkot w liczbie około sześciuset tysięcy mężczyzn idących pieszo, oprócz dzieci.

Także wielkie mnóstwo cudzoziemców wyruszyło z nimi, a ponadto owce i woły, i olbrzymi dobytek.

Z ciasta, które wynieśli z Egiptu, wypiekli niekwaszone placki, ponieważ się nie zakwasiło. Wypędzeni z Egiptu bez najmniejszej zwłoki, nie zdołali przygotować nawet zapasów na drogę.

A czas pobytu Izraelitów w Egipcie trwał czterysta trzydzieści lat.

I oto tego samego dnia, po upływie czterystu trzydziestu lat, wyszły wszystkie zastępy Pana z ziemi egipskiej.

Tej nocy Pan czuwał nad wyjściem synów Izraela z ziemi egipskiej. Dlatego ta noc powinna być czuwaniem na cześć Pana dla wszystkich Izraelitów po wszystkie pokolenia.

Pan powiedział do Mojżesza i Aarona: Takie będzie prawo dotyczące Paschy: Żaden cudzoziemiec nie może jej spożywać.

Jednak niewolnik, nabyty za pieniądze, którego poddałeś obrzezaniu, może ją spożywać.

Obcokrajowiec i najemnik nie mogą jej spożywać.

W jednym i tym samym domu powinna być spożyta. Nie można wynieść z tego domu żadnego kawałka mięsa na zewnątrz. Nie będziecie łamać kości z niego.

Całe zgromadzenie Izraela będzie to zachowywało.

Jeśli cudzoziemiec przebywający u ciebie chciałby obchodzić Paschę ku czci Pana, to musisz najpierw obrzezać wszystkich potomków jego domu i dopiero wtedy możesz dopuścić go do obchodzenia Paschy, bo wówczas będzie miał prawa tubylców. Żaden jednak nieobrzezany nie może spożyw

Takie samo prawo będzie dla tubylców i dla cudzoziemców przebywających pośród was.

Wszyscy Izraelici uczynili tak, jak nakazał Pan Mojżeszowi i Aaronowi.