Księga Wyjścia 38 – znaczenie, tematy i zastosowanie

I zbudował ołtarz z drewna akacjowego, mający pięć łokci długości i pięć łokci szerokości. Ołtarz był kwadratowy, wysoki na trzy łokcie.

I zrobił rogi na czterech narożnikach ołtarza, i wychodziły z niego, i pokrył je brązem.

I wykonał sprzęty do ołtarza, takie jak popielnice, łopatki, kropielnice, widełki i kadzielnice. Wszystkie jego sprzęty wykonał z brązu.

Z brązu też wykonał kratę do ołtarza w formie siatki, poniżej jego krawędzi, od dołu aż do połowy wysokości.

Nad kratą zaś odlał z brązu cztery pierścienie na drążki na czterech rogach.

Zrobił zaś te drążki z drewna akacjowego i pokrył je brązem.

I włożył te drążki do pierścieni znajdujących się po bokach ołtarza, aby go na nich przenosić. Zrobił go zaś z desek, tak aby wewnątrz był wydrążony.

I zrobił kadź z brązu z podstawą również z brązu, wykonaną z lusterek kobiet pełniących służbę przy wejściu do namiotu.

Następnie urządził dziedziniec przybytku po stronie południowej: zasłony dziedzińca były z kręconego bisioru, długie na sto łokci,

a dwadzieścia słupów i dwadzieścia podstaw było z brązu, a haczyki i klamry ze srebra.

Po stronie północnej zasłony były długie na sto łokci, a ponadto wykonano dwadzieścia słupów, dwadzieścia podstaw z brązu oraz haczyki przy słupach i ich klamry ze srebra.

Po stronie zachodniej zasłona miała pięćdziesiąt łokci, a do tego wykonano dziesięć słupów i dziesięć podstaw. Haczyki przy słupach i ich klamry były ze srebra.

Po stronie wschodniej zasłona miała również pięćdziesiąt łokci.

Zasłony na jedną ścianę boczną miały po piętnaście łokci, a do tego miały trzy słupy i trzy podstawy.

Zasłony zaś na drugą ścianę boczną miały piętnaście łokci, a do tego miały też trzy słupy i trzy podstawy.

Wszystkie zasłony tworzące ogrodzenie dziedzińca były utkane z kręconego bisioru,

a podstawy do słupów były z brązu, haczyki zaś przy słupach oraz ich klamry ze srebra, także ich głowice były pokryte srebrem. Wszystkie słupy dziedzińca miały srebrne klamry.

Zasłona u wejścia na dziedziniec była z fioletowej i czerwonej purpury, karmazynu i z kręconego bisioru, wielobarwnie wyszywana, i miała dwadzieścia łokci szerokości i pięć łokci wysokości, zgodnie z rozmiarami innych zasłon dziedzińca.

Cztery słupy do niej i ich podstawy były wykonane z brązu, a haczyki przy nich ze srebra; pokrycie ich głowic oraz klamry były ze srebra.

Wszystkie paliki dziedzińca przybytku były z brązu.

Oto obliczenie wydatków na przybytek: na Przybytek Świadectwa, który na rozkaz Mojżesza wybudowali lewici pod nadzorem Itamara, syna Aarona kapłana.

A Besaleel, syn Uriego, syna Chura z pokolenia Judy, wykonał wszystko, co mu nakazał Pan przez Mojżesza,

a z nim pracował Oholiab, syn Achisamaka z pokolenia Dana, jako wybitny snycerz, tkacz wielobarwnie wyszywający za pomocą fioletowej i czerwonej purpury, karmazynu oraz bisioru.

Zużyli zaś łącznie złota na prace przy budowie przybytku dwadzieścia dziewięć talentów z ofiar złożonych gestem kołysania i siedemset trzydzieści syklów, według wagi sykla przybytku.

A srebra od spisanych w zgromadzeniu było sto talentów i tysiąc siedemset siedemdziesiąt pięć syklów według wagi sykla przybytku.

Jeden beka, czyli na głowę pół sykla według wagi sykla przybytku, pobierano od wszystkich, którzy podlegali spisowi, od lat dwudziestu wzwyż, czyli od sześciuset trzech tysięcy pięciuset pięćdziesięciu mężczyzn.

Sto talentów srebra zużyto na odlanie podstaw do przybytku i podstaw do zasłon, sto talentów na sto podstaw, czyli po talencie na jedną podstawę.

Z tysiąca siedmiuset siedemdziesięciu pięciu syklów zrobiono haczyki do słupów i pokrycie na ich głowice i wyposażono je w klamry.

Brązu zaś, który złożono w ofierze gestem kołysania, było siedemdziesiąt talentów i dwa tysiące czterysta syklów.

Odlano z niego podstawy do bramy wejściowej do Namiotu Spotkania, ołtarz z brązu z brązową kratą na nim oraz cały sprzęt ołtarza,

podstawy dziedzińca, podstawy do bramy na dziedziniec, wszystkie paliki przybytku i wszystkie paliki dziedzińca.