Księga Wyjścia 39 – znaczenie, tematy i zastosowanie

Zrobili też szaty z drogocennej tkaniny do pełnienia służby w przybytku z fioletowej i czerwonej purpury oraz z karmazynu. Zrobili również święte szaty dla Aarona, jak to Pan nakazał uczynić Mojżeszowi.

Wykonali efod ze złota, z fioletowej i czerwonej purpury, karmazynu oraz z kręconego bisioru.

Wykuli więc cienkie blaszki ze złota i pocięli je na nitki, aby można je było wpleść w fioletową i czerwoną purpurę, w karmazyn oraz bisior, sposobem biegłego tkacza.

Zrobili również dwa naramienniki spięte ze sobą, a spięte na obu górnych końcach.

A przepaska efodu, która się na nim znajduje, była wykonana tak samo z nici ze złota, z fioletowej i czerwonej purpury, z karmazynu i z kręconego bisioru, jak to nakazał Pan Mojżeszowi.

Obrobili też kamienie onyksowe, osadzone w złotych oprawach, z wykutymi na nich, na wzór pieczęci, imionami synów Izraela.

Umieścili je na obu naramiennikach efodu jako kamienie pamięci o synach Izraela, jak nakazał Pan Mojżeszowi.

Zrobili też pektorał, wykonany przez biegłych tkaczy w ten sam sposób jak efod, z nici ze złota, z fioletowej i czerwonej purpury, z karmazynu i z kręconego bisioru.

Pektorał był kwadratowy, a jego długość i szerokość wynosiły jedną piędź. Był on podwójnie złożony.

Umieścili na nim cztery rzędy drogocennych kamieni; w pierwszym rzędzie rubin, topaz i szmaragd;

w drugim rzędzie granat, szafir i beryl;

w trzecim rzędzie opal, agat, ametyst;

wreszcie w czwartym rzędzie chryzolit, onyks i jaspis. Były osadzone w oprawach ze złota w odpowiednich rzędach.

Kamienie te otrzymały imiona dwunastu synów Izraela; było ich dwanaście według ich imion; były wyryte na wzór pieczęci, każdy z własnym imieniem według dwunastu pokoleń.

Wykonali do pektorału dwa łańcuszki skręcone na kształt sznura z czystego złota.

Wykonali też do pektorału dwie złote oprawy i dwa złote pierścienie, i przymocowano oba te pierścienie na obu końcach pektorału.

Dwa złote sznury przewlekli przez oba pierścienie na obu końcach pektorału.

Oba zaś drugie końce obu sznurów przyszyli do obu opraw i przywiązali je do przedniego naramiennika efodu.

Wykonali dwa złote pierścienie i przymocowali je do obu górnych końców pektorału.

Wreszcie wykonali jeszcze dwa inne złote pierścienie i przyszyli je do obu naramienników efodu na zewnętrznej stronie, w miejscu spięcia efodu z przepaską.

Potem związali pierścienie pektorału z pierścieniami efodu sznurem z fioletowej purpury tak, aby pektorał leżał na przepasce efodu i nie mógł się przesunąć ze swojego miejsca na efodzie, jak nakazał Pan Mojżeszowi.

Zrobili też suknię pod efod, całą utkaną z fioletowej purpury.

I miała w środku otwór na głowę z obszyciem wokół otworu, jak przy otworze pancerza, aby się nie rozdarła.

Na dolnych jej brzegach przyszyli jabłka granatu z fioletowej i czerwonej purpury, karmazynu i kręconego bisioru.

Zrobili także dzwonki z czystego złota i przyszyli je między jabłkami granatu dookoła.

Złoty dzwonek i jabłko granatu następowały na przemian dookoła dolnego brzegu sukni, zakładanej w czasie pełnienia służby, jak to nakazał Pan Mojżeszowi.

Zrobili także tuniki tkane z bisioru dla Aarona i jego synów,

oraz tiarę z bisioru, mitry z bisioru i lniane spodnie z kręconego bisioru,

oraz pas z kręconego bisioru, z fioletowej i czerwonej purpury, z karmazynu, wielobarwnie wyszywany, jak Pan nakazał Mojżeszowi.

I zrobili też diadem z czystego złota, i wyrzeźbili na nim, jak się rzeźbi na pieczęci: Poświęcony dla Pana.

I przywiązali go sznurem z fioletowej purpury tak, aby był na tiarze i żeby był umieszczony na przedniej stronie tiary, jak Pan nakazał Mojżeszowi.

Tak wykonano wszelką pracę przy budowie Namiotu Spotkania. Izraelici wykonali zaś wszystko tak, jak to nakazał Pan Mojżeszowi: tak wykonali.

I oddali przybytek Mojżeszowi wraz z namiotem i sprzętami, takimi jak kółka, deski, poprzeczki, słupy, podstawy,

nakrycia, jedne ze skór baranich barwionych na czerwono, a drugie ze skór delfinów, oraz przykrywającą zasłonę,

Arkę Świadectwa z drążkami, przebłagalnię,

stół ze wszystkimi należącymi do niego sprzętami i chlebami pokładnymi,

i świecznik z czystego złota z lampami ustawionymi w szeregu oraz ze wszystkimi przyborami należącymi do niego, i olej do oświetlenia,

także złoty ołtarz i olej do namaszczania, pachnące kadzidło oraz zasłonę przy wejściu do namiotu,

ołtarz z brązu wraz z kratą z brązu i drążkami oraz wszystkie jego przybory, kadź i jej podstawę.

Zasłony dziedzińca, słupy i podstawy do nich, zasłony przy wejściu do dziedzińca, sznury i paliki oraz wszystkie sprzęty potrzebne do służby w przybytku i w Namiocie Spotkania.

Szaty z drogocennej tkaniny do posługi w przybytku, święte szaty dla Aarona kapłana i szaty dla jego synów do sprawowania czynności kapłańskich.

Jak Pan nakazał Mojżeszowi, tak też wykonali wszystko Izraelici.

Księga Wyjścia 39:42 podkreśla, że Izraelici wykonali wszystko zgodnie z poleceniem przekazanym Mojżeszowi. Dotyczyło to przygotowania szat kapłańskich i wyposażenia przybytku. Wierność temu zadaniu pokazuje, …

Gdy zaś Mojżesz zobaczył, że wszystko wykonali, jak nakazał Pan, udzielił im błogosławieństwa.