Księga Wyjścia 28:1
Ty zaś rozkaż swojemu bratu Aaronowi i jego synom, wybranym spośród Izraelitów, zbliżyć się do ciebie, aby Mi służyli jako kapłani: Aaron i Nadab, Abihu, Elezar i Itamar, synowie Aarona.
Księga Wyjścia 28: poznaj główne tematy i zastosuj je w swoim życiu już dziś
Liczba wersetów: 43 | Biblia BibleGuided — Polski
Ty zaś rozkaż swojemu bratu Aaronowi i jego synom, wybranym spośród Izraelitów, zbliżyć się do ciebie, aby Mi służyli jako kapłani: Aaron i Nadab, Abihu, Elezar i Itamar, synowie Aarona.
I przygotujesz święte szaty dla Aarona, swojego brata, na cześć i dla ozdoby.
Porozmawiaj ze wszystkimi wybitnymi rękodzielnikami, których wyposażyłem w zmysł piękna, aby sporządzili szaty dla Aarona, by poświęcony służył Mi w nich jako kapłan.
Oto szaty, jakie powinni sporządzić: pektorał, efod, suknia wierzchnia, wyszywana tunika, tiara i pas. Te szaty sporządzisz dla swojego brata, Aarona, i dla jego synów, aby Mi służyli jako kapłani.
A użyją do tego złotych nici, fioletowej i czerwonej purpury i karmazynu oraz kręconego bisioru.
Efod wykonają ze złotych nici i fioletowej i czerwonej purpury, karmazynu oraz kręconego bisioru, jako dzieło wprawnych tkaczy.
Będzie miał dwa naramienniki spięte ze sobą, a będą połączone na obu górnych końcach.
A przepaska efodu, która powinna się na nim znajdować, ma być wykonana tak samo ze złotych nici, z fioletowej i czerwonej purpury, z karmazynu i kręconego bisioru.
Weźmiesz dwa kamienie onyksowe i wyryjesz na nich imiona synów Izraela.
Sześć imion na jednym kamieniu, a sześć pozostałych imion na drugim kamieniu, według kolejności ich urodzenia.
Jak rytownik wykuwa pieczęcie, tak wykuj i ty na obu kamieniach imiona synów Izraela i osadź je w złotych oprawach.
Te dwa kamienie umieścisz na obu naramiennikach efodu jako kamienie pamięci o synach Izraela. I Aaron będzie nosił ich imiona przed Panem na obu ramionach – dla pamięci.
Umieścisz je w złotych obszyciach.
Przygotujesz też dwa łańcuszki z czystego złota jako kręcone sznurki, a wykonane sznurki osadzisz w obszyciach.
Zrobisz też pektorał do zasięgania wyroczni; a wykonają go wprawni tkacze w ten sam sposób jak efod: ze złotych nici, z fioletowej i czerwonej purpury, z karmazynu i z kręconego bisioru.
Będzie kwadratowy i złożony na pół, a jego długość i szerokość będzie wynosiła jedną piędź.
Umieścisz na nim cztery rzędy drogich kamieni; w pierwszym rzędzie rubin, topaz i szmaragd,
w drugim rzędzie granat, szafir i beryl,
w trzecim rzędzie opal, agat i ametyst,
a wreszcie w czwartym rzędzie chryzolit, onyks i jaspis. Będą osadzone w oprawie ze złota w odpowiednich rzędach.
Te kamienie otrzymają imiona synów Izraela: będzie ich dwanaście według ich imion; będą ryte na wzór pieczęci, każdy z własnym imieniem, według dwunastu pokoleń.
Zrobisz do pektorału łańcuszki skręcone na kształt sznurka z czystego złota.
Zrobisz też do pektorału dwa złote pierścienie i przymocujesz oba te pierścienie na obu górnych końcach pektorału.
Dwa złote sznury przewleczesz przez oba pierścienie na obu górnych końcach pektorału.
Oba zaś drugie końce obydwu sznurów przyszyjesz do obu opraw i przywiążesz do przedniego naramiennika efodu.
Potem wykonasz jeszcze dwa inne pierścienie – – i przyszyjesz je na dwóch dolnych końcach pektorału u jego brzegu po stronie wewnętrznej, zwróconej do efodu.
Na koniec wykonasz jeszcze dwa inne złote pierścienie i przyszyjesz je do obu naramienników efodu po zewnętrznej stronie u dołu, w miejscu spięcia efodu z przepaską.
Potem zwiąże się pierścienie pektorału z pierścieniami efodu sznurem z fioletowej purpury, tak żeby pektorał leżał na przepasce efodu i nie mógł się przesunąć ze swojego miejsca na efodzie.
W ten sposób Aaron będzie nosił imiona synów Izraela, wypisane na pektorale do zasięgania wyroczni, na swoim sercu, gdy będzie wchodził do Miejsca świętego, aby pamiętał przed Panem nieustannie.
Do pektorału do zasięgania wyroczni włożysz urim i tummim, aby były na sercu Aarona, gdy będzie wchodził przed oblicze Pana. I tak Aaron będzie zawsze nosił na swoim sercu pektorał do zasięgania wyroczni dla Izraelitów przed obliczem Pana.
Pod efod zrobisz suknię, całą z fioletowej purpury.
I będzie miała w środku otwór na głowę i obszywkę wokół otworu, wykonaną przez tkacza, jak przy otworze pancerza, aby się nie rozdarła.
Na jej dolnych brzegach przyszyjesz dookoła jabłka granatu z fioletowej i czerwonej purpury oraz z karmazynu, i złote dzwonki pomiędzy nimi dookoła.
Złoty dzwonek i jabłko granatu będą następowały na przemian dookoła na dolnych brzegach sukni.
I Aaron będzie miał ją na sobie podczas pełnienia służby, aby słyszano dźwięk, gdy będzie wchodził do Miejsca świętego przed oblicze Pana i gdy będzie wychodził – aby nie umarł.
I zrobisz też diadem z czystego złota i wyryjesz na nim, jak się ryje na pieczęci: Poświęcony dla Pana.
I zwiążesz go sznurem z fioletowej purpury, tak żeby był na tiarze i żeby był umieszczony na przedniej stronie tiary.
I będzie on na czole Aarona, ponieważ Aaron poniesie uchybienia popełnione przy ofiarach, które będą składać Izraelici, i przy wszystkich świętych darach. A będzie na jego czole ciągle, aby zjednać mu łaskę w oczach Pana.
I utkasz suknię z bisioru, i zrobisz tiarę z bisioru i pas, który będzie tkaniną wyszywaną wieloma kolorami.
Także dla synów Aarona zrobisz tunikę i zrobisz im pasy oraz mitry na cześć i dla ozdoby.
I ubierzesz w nie swojego brata Aarona i jego synów razem z nim, namaścisz ich, wprowadzisz ich w czynności kapłańskie i poświęcisz ich, aby mi służyli jako kapłani.
I zrobisz im lniane spodnie, aby od bioder aż do goleni okryli nimi nagość ciała.
I będą je nosić Aaron i jego synowie, ile razy będą wchodzić do Namiotu Spotkania lub będą zbliżać się do ołtarza, aby pełnić służbę w Miejscu świętym, aby nie ściągnęli na siebie grzechu i nie pomarli. To jest rozporządzenie na wieki dla niego i dla jego potomków po nim.
Aaron i jego synowie zostają wybrani do służby Bogu. Ich szaty są częścią przygotowania do tej roli i mają wyrażać jej godność oraz odrębność.
Imiona synów Izraela znajdują się na kamieniach efodu i na pektorale. Aaron ma je nosić na ramionach i na sercu, co obrazuje reprezentowanie pokoleń Izraela w służbie przed Bogiem.
Złoto, barwne tkaniny, kamienie i staranne wykonanie składają się na strój przeznaczony do służby. Tekst przedstawia zdolności rzemieślników jako dar wykorzystywany w dziele związanym z kultem.
Diadem z napisem „Poświęcony dla Pana” oraz przepisy dotyczące stroju podkreślają, że służba przy Namiocie Spotkania wymaga szczególnej troski i wiąże się z odpowiedzialnością.
Rozdział należy do opisu ustanawiania kultu Izraela przy Namiocie Spotkania. Przedstawia strój Aarona, głównego kapłana, oraz ubrania jego synów, którzy również mają pełnić służbę. W świecie starożytnym szczególne szaty i insygnia wskazywały na funkcję oraz rangę osoby. Tekst opisuje materiały, kamienie i wykonanie w ramach biblijnego nakazu dotyczącego kultu Izraela; nie pozwala sam w sobie dokładnie odtworzyć wszystkich szczegółów praktyki ani datowania.
Rozdział przechodzi od powołania Aarona i jego synów oraz ogólnego wykazu szat (wersety 1–5) do szczegółów wykonania efodu i umieszczonych na nim kamieni (wersety 6–14). Następnie opisuje pektorał, jego dwanaście kamieni, mocowanie oraz urim i tummim (wersety 15–30). Kolejne części dotyczą sukni z dzwonkami (wersety 31–35), złotego diademu (wersety 36–38), pozostałych szat Aarona i ubioru jego synów (wersety 39–41), a na końcu lnianych spodni i przepisów dotyczących służby (wersety 42–43). Powtarzane instrukcje i szczegóły wykonania nadają tekstowi charakter rytualnego przepisu.
Rozdział ukazuje świętość służby kapłańskiej i jej wspólnotowy wymiar. Aaron nosi imiona Izraela na ramionach i na sercu, stając przed Bogiem w imieniu ludu. Napis „Poświęcony dla Pana” wskazuje na szczególne przeznaczenie kapłana, a wzmianka o uchybieniach związanych ze świętymi darami łączy jego służbę z potrzebą pojednania i łaski. Chrześcijańskie tradycje różnie rozwijają te obrazy w świetle dalszych ksiąg Biblii, ale rozdział sam przedstawia przede wszystkim ustanowienie kapłańskiej służby Izraela w kulcie opisanym w Księdze Wyjścia.
Rozdział nie jest poradnikiem psychologicznym, ale jego obraz imion noszonych przed Bogiem może dla części osób wyrażać pamięć o przynależności i wspólnotowej odpowiedzialności. Taki sens należy traktować jako możliwe odczytanie duchowe, a nie obietnicę, że trudności lub cierpienie szybko ustąpią. Tekst nie zastępuje wsparcia duszpasterza, wspólnoty ani specjalisty zdrowia psychicznego.
Rozdział zachęca do traktowania wspólnej służby jako odpowiedzialnej pracy, w której znaczenie mają zarówno intencja, jak i staranność wykonania. Można też dostrzec obraz pamiętania o wspólnocie: Aaron nosi imiona Izraela na ramionach i na sercu. Współczesne zastosowanie tych motywów powinno uwzględniać różnice między dawnym kultem Izraela a życiem wspólnot chrześcijańskich.
Kamienie na naramiennikach i imiona na pektorale mają przypominać o pokoleniach Izraela, gdy Aaron staje przed Bogiem. Tekst przedstawia go jako kapłana, który niesie pamięć o całym ludzie w swojej służbie.
Były związane z pektorałem i służyły do zasięgania wyroczni w sprawach Izraela. Księga Wyjścia 28:30 wspomina o nich, ale nie objaśnia dokładnie ich wyglądu ani sposobu użycia.
Napis na złotym diademie oznacza, że Aaron jest przeznaczony do świętej służby. W kontekście rozdziału łączy się to z jego odpowiedzialnością za służbę i za sprawy związane ze świętymi darami Izraela.
Rozdział podaje przepisy dotyczące kapłańskiej służby Izraela przy Namiocie Spotkania. Chrześcijańskie wspólnoty mogą wyciągać z niego wnioski teologiczne, lecz szczegóły stroju i obrzędów należą do opisanego tu kultu Izraela.
W tym rozdziale można dostrzec obraz pamięci o ludziach, których imiona Aaron nosi przed Bogiem. To spokojny, wspólnotowy obraz: nikt z pokoleń Izraela nie znika z pola widzenia podczas kapłańskiej służby.
Opis łączy funkcję kapłańską z konkretnymi elementami stroju. Kamienie na efodzie i pektorale noszą imiona pokoleń Izraela, a urim i tummim są związane z rozeznawaniem, choć tekst nie podaje szczegółów ich działania. Powtarzane instrukcje podkreślają precyzję rytuału.
Rozdział pokazuje, że służba wspólnocie obejmuje przygotowanie, umiejętności i odpowiedzialność za szczegóły. Rzemieślnicy wnoszą swój kunszt, a kapłani wykonują powierzoną im rolę. To obraz współpracy, w której różne zadania służą wspólnemu celowi.
Napis „Poświęcony dla Pana” skupia uwagę na tym, komu służy kapłan. Rozdział ukazuje świętość jako oddanie Bogu, wyrażone w odpowiedzialnej służbie i pamięci o ludzie stającym przed Jego obliczem.
Studium rozdziału e-mailem
Otrzymuj fragmenty Pisma Świętego, modlitwę i prosty kolejny krok związany z tym rozdziałem.
Ważne zastrzeżenie: Te wskazówki biblijne nie zastępują profesjonalnej opieki w zakresie zdrowia psychicznego. Jeśli doświadczasz objawów kryzysu, skontaktuj się z Centrum Wsparcia dla Osób w Kryzysie Psychicznym pod numerem 800 70 2222 lub niezwłocznie poszukaj profesjonalnej pomocy.