Księga Izajasza 40 – znaczenie, tematy i zastosowanie

Pocieszajcie, pocieszajcie mój lud, mówi wasz Bóg!

Mówcie do serca Jeruzalemu i wołajcie na nie, że dopełniła się jego niewola, że odpuszczona jest jego wina, bo otrzymało z ręki Pana podwójną karę za wszystkie swoje grzechy.

Odzywa się głos: Przygotujcie na pustyni drogę Pańską, wyprostujcie na stepie ścieżkę dla naszego Boga!

Niech każda dolina będzie podniesiona, a każda góra i pagórek obniżone; niech to, co nierówne, będzie wyrównane, a strome zbocza niech staną się doliną!

I objawi się chwała Pańska, i ujrzy to wszelkie ciało razem, bo usta Pana to powiedziały.

Głos mówi: Zwiastuj! I powiedziałem: Co mam zwiastować? To: Wszelkie ciało jest trawą, a cały jego wdzięk jak polny kwiat.

Trawa usycha, kwiat więdnie, gdy wiatr Pana powieje na niego. Zaprawdę: Ludzie są trawą!

Trawa usycha, kwiat więdnie, ale słowo naszego Boga trwa na wieki.

Wyjdź na wysoką górę, zwiastunie dobrej wieści, Syjonie! Podnieś mocno swój głos, zwiastunie dobrej wieści, Jeruzalem! Podnieś, nie bój się! Mów do miast judzkich: Oto wasz Bóg!

Oto Wszechmocny, Jahwe przychodzi w mocy, jego ramię włada. Oto ci, których sobie zarobił, są z nimi, a ci, których wypracował, są przed nim.

Jak pasterz będzie pasł swoją trzodę, zbierze jagnięta w swoje ramiona i będzie je nosił na swoim łonie, a kotne będzie prowadził ostrożnie.

Kto zmierzył swoją garścią wody i piędzią wytyczył granice niebiosom? A kto korcem odmierzył glinę? Kto zważył na wadze góry, a pagórki na szalach wagi?

Kto kieruje Duchem Pana, a czyja rada pouczyła go?

Z kim się naradzał, aby nabrać rozumu i nauczyć się właściwej drogi? Kto uczył go poznania i wskazał mu drogę rozumu?

Oto narody są jak kropla w wiadrze i znaczą tyle, co pyłek na szalach wagi, oto wyspy ważą tyle, co ziarnko piasku.

Nawet Libanu nie wystarczy na ogień ofiarny, a jego zwierzyny na całopalenie.

Wszystkie narody są niczym u niego, uważa je za pustą nicość.

Z kim więc porównacie Boga i jakie podobieństwo mu przeciwstawicie?

Czy bożka, którego odlał rzemieślnik, a złotnik pokrył złotem i przylutował srebrne łańcuszki?

Kogo z powodu ubóstwa na to nie stać, wybiera sobie drewno, które nie próchnieje, wyszukuje sobie zręcznego rzemieślnika, aby sporządził rzeźbionego bożka, który się nie chwieje.

Czy nie wiecie? Czy nie słyszeliście? Czy wam tego nie opowiadano od początku? Czy nie pojmujecie tego dzieła stworzenia ziemi?

Siedzi nad okręgiem ziemi, a jej mieszkańcy są jak szarańcze; rozpostarł niebo jak zasłonę i rozciąga je jak namiot do mieszkania.

Książąt obraca wniwecz, sędziów ziemi unicestwia;

zaledwie ich zaszczepiono, zaledwie ich zasiano, zaledwie ich pień zakorzenił się w ziemi, gdy powiał na nich, usychają, a burza unosi ich jak plewę.

Z kim więc mnie porównacie, że mam mu być równy? – mówi Święty.

Podnieście ku górze wasze oczy i patrzcie: Kto to stworzył? Ten, który wyprowadza ich wojsko w pełnej liczbie, woła na wszystkich po imieniu. Wobec takiego ogromu siły i potężnej mocy nikogo nie brakuje.

Czemu więc mówisz, Jakubie, i powiadasz, Izraelu: Moja droga jest zakryta przed Panem, a moja sprawa nie dochodzi do mojego Boga?

Czy nie wiesz? Czy nie słyszałeś? Bogiem wiecznym jest Pan, Stwórcą krańców ziemi. On się nie męczy i nie ustaje, jego mądrość jest niezgłębiona.

Zmęczonemu daje siłę, a bezsilnemu moc w obfitości.

Młodzieńcy ustają i mdleją, a chłopcy potykają się i upadają,

lecz ci, którzy ufają Panu, nabierają siły, wzbijają się w górę na skrzydłach jak orły, biegną, a nie mdleją, idą, a nie ustają.