Księga Izajasza 43 – znaczenie, tematy i zastosowanie

Lecz teraz – tak mówi Pan – który cię stworzył, Jakubie, i który cię ukształtował, Izraelu: Nie bój się, bo cię wykupiłem, nazwałem cię twoim imieniem – moim jesteś!

Gdy będziesz przechodził przez wody, będę z tobą, a gdy przez rzeki, nie zaleją cię; gdy pójdziesz przez ogień, nie spłoniesz, a płomień nie spali cię.

Bo Ja, Pan, jestem twoim Bogiem, Ja, Święty Izraelski, twoim wybawicielem; daję Egipt na okup za ciebie, Etiopię i Sabę zamiast ciebie.

Dlatego że jesteś w moich oczach drogi, cenny i Ja cię kocham, daję więc ludzi za ciebie i narody za twoje życie.

Nie bój się, bo Ja jestem z tobą. Ze Wschodu przyprowadzę twoje potomstwo i z Zachodu zgromadzę cię.

Do Północy powiem: Wydaj! A do Południa: Nie zatrzymuj! Przyprowadź moich synów z daleka i moje córki z krańców ziemi!

Wszystkich, którzy są nazwani moim imieniem i których dla swojej chwały stworzyłem, których ukształtowałem i uczyniłem.

Wyprowadźcie lud ślepy, chociaż ma oczy, i głuchych, chociaż mają uszy.

Niech wszystkie narody zbiorą się razem i niech zgromadzą się ludy. Kto wśród nich może to ogłaszać i opowiedzieć nam o przeszłych wydarzeniach? Niech postawią swoich świadków, aby byli bez zarzutu i aby słyszano i mówiono: To prawda!

Wy jesteście moimi świadkami – mówi Pan – i moimi sługami, których wybrałem, abyście poznali i wierzyli mi, i zrozumieli, że to Ja jestem, że przede mną Boga nie stworzono i po mnie się go nie stworzy.

Ja, jedynie Ja, jestem Panem, a oprócz mnie nie ma wybawiciela.

Ja ogłaszałem, wybawiałem i opowiadałem, a nie kto inny wśród was, i wy jesteście moimi świadkami – mówi Pan – a Ja jestem Bogiem

i nadal nim będę, a nie ma nikogo, kto mógłby wyrwać z mojej ręki. Gdy ja coś czynię, kto to zmieni?

Tak mówi Pan, wasz Odkupiciel, Święty Izraelski: Ze względu na was skierowałem wyprawę do Babilonu, skruszyłem wszystkie zawory więzień, w lament przemienię też radosne okrzyki Chaldejczyków.

Ja, Pan, jestem waszym Świętym; Ja, Stwórca Izraela, jestem waszym Królem.

Tak mówi Pan, który toruje drogę przez morze i ścieżkę przez potężne wody,

który wyprowadza do boju wozy i konie, wojsko i siły zbrojne razem; a oto leżą i już nie powstaną, zgasli, spłonęli jak knot.

Nie wspominajcie dawnych wydarzeń, a na to, co minęło, już nie zwracajcie uwagi!

Oto Ja czynię rzecz nową: Już się rozwija, czy tego nie dostrzegacie? Tak, przygotowuję na pustyni drogę, rzeki na pustkowiu.

Chwalić mnie będą zwierzęta polne, szakale i strusie, że dostarczyłem na pustyni wody, rzeki na pustkowiu, aby napoić mój lud, mojego wybrańca.

Lud, który sobie stworzyłem, będzie ogłaszał moją chwałę.

A jednak nie wzywałeś mnie, Jakubie, ani z powodu mnie się nie trudziłeś, Izraelu.

Nie ofiarowałeś mi owiec na całopalenie ani nie uczciłeś mnie krwawymi ofiarami. Nie obciążyłem cię ofiarami z pokarmów ani nie utrudziłem cię ofiarą z kadzidła.

Nie kupiłeś mi za pieniądze wonnych rzeczy ani nie nasyciłeś mnie tłuszczem swoich krwawych ofiar, lecz obciążyłeś mnie swoimi grzechami, utrudziłeś mnie swoimi przewinieniami.

Ja, jedynie Ja, mogę przez wzgląd na siebie zmazać twoje przestępstwa i twoich grzechów nie wspomnę.

Przypomnij mi, rozprawmy się ze sobą! Wylicz, co masz na swoje usprawiedliwienie!

Twój praojciec zgrzeszył, a twoi orędownicy sprzeniewierzyli mi się,

twoi książęta znieważyli moją świętość. Dlatego Jakuba obłożyłem klątwą, a Izraela wystawiłem na zniewagi.