Księga Izajasza 37 – znaczenie, tematy i zastosowanie

A gdy to usłyszał król Hiskiasz, rozdarł swoje szaty i ubrawszy się w wór, wszedł do przybytku Pana.

I posłał Eljakima, przełożonego domu, i Szebnę, pisarza, oraz starszych spośród kapłanów, ubranych w wory, do Izajasza, syna Amosa, proroka.

I powiedzieli do niego: Tak mówi Hiskiasz: Dzisiejszy dzień jest dniem utrapienia, karcenia i zniewagi, ponieważ dzieci są bliskie narodzenia, a nie ma siły, aby je urodzić.

Może usłyszy Pan, twój Bóg, słowa Rabszaki, którego posłał król asyryjski, jego pan, aby urągał Bogu żywemu, i pomści się za wypowiedzi, które usłyszał Pan, twój Bóg. Zanieś więc modlitwy za resztkę, jaka się jeszcze znajdzie.

A gdy słudzy króla Hiskiasza przybyli do Izajasza,

powiedział do nich Izajasz: Tak powiedzcie waszemu panu: Tak mówi Pan: Nie bój się tych słów, które słyszałeś, a którymi mnie znieważali sługusi króla asyryjskiego!

Oto natchnę go takim duchem, że gdy usłyszy pewną wieść, wróci do swojej ziemi, a Ja sprawię, że padnie od miecza we własnej ziemi.

A gdy powrócił Rabszake, zastał króla asyryjskiego walczącego przeciwko Libnie, słyszał bowiem, że wyruszył z Lachisz

na wiadomość o Tyrhace, królu etiopskim, która brzmiała: Oto wyruszył, aby walczyć z tobą. Gdy to usłyszał, ponownie wysłał posłów do Hiskiasza z takim poleceniem:

Tak powiecie Hiskiaszowi, królowi judzkiemu: Niech cię nie zwodzi twój Bóg, któremu ufasz, myśląc: Jeruzalem nie będzie wydane w rękę króla asyryjskiego!

Oto ty słyszałeś o tym, co uczynili królowie asyryjscy wszystkim ziemiom, postępując z nimi jak z obłożonymi klątwą, a ty miałbyś wyjść cało?

Czy uratowały je bóstwa tych narodów, które moi ojcowie wytępili: Gozan i Charan, i Resef, i mieszkańców Edenu z Telasar?

Gdzie jest król Chamatu i król Arpadu, i król miasta Sefarwaim, Hena i Iwa?

A gdy Hiskiasz przyjął list z rąk posłów i przeczytał go, poszedł do świątyni Pana i rozwinął go przed Panem,

i modlił się Hiskiasz do Pana tymi słowami:

Panie Zastępów, Boże Izraela, który siedzisz na cherubach! Ty jedynie jesteś Bogiem wszystkich królestw ziemi, Ty stworzyłeś niebo i ziemię.

Skłoń, Panie, swoje ucho i słuchaj! Otwórz, Panie, swoje oczy i patrz! Usłysz wszystkie słowa Sancheryba, który wysłał posłów, aby urągać Bogu żywemu!

Prawdą jest, Panie, że królowie asyryjscy wygubili wszystkie narody i ich ziemie!

I powrzucali ich bóstwa w ogień, ponieważ nie były to bóstwa, lecz tylko dzieło ludzkich rąk, drewno i kamień, i dlatego je zniszczyli.

Teraz więc, Panie, Boże nasz, wybaw nas z jego ręki, aby poznały wszystkie królestwa ziemi, że jedynie Ty jesteś Panem!

Wtedy Izajasz, syn Amosa, posłał do Hiskiasza taką wiadomość: Tak mówi Pan, Bóg Izraelski: Ponieważ modliłeś się do mnie z powodu Sancheryba, króla asyryjskiego,

dlatego takie jest słowo, które Pan powiedział o nim: Gardzi tobą, szydzi z ciebie panna, córka syjońska. Potrząsa nad tobą głową córka jeruzalemska.

Komu urągałeś i bluźniłeś? Przeciw komu podnosiłeś swój głos, wysoko wznosiłeś swoje oczy? Przeciwko Świętemu Izraelskiemu.

Przez swoje sługi urągałeś Panu, mówiąc: Z mnóstwem moich wozów dotrę na najwyższe góry, do krańca Libanu, i zetnę jego wyniosłe cedry, jego wyborne cyprysy, i wejdę na jego najwyższy szczyt, do najgęstszego lasu.

I wykopię źródła, będę pił wodę i wysuszę moimi stopami wszystkie odnogi Rzeki Egiptu.

Czy nie słyszałeś od dawna, że Ja to uczyniłem, od pradawnych czasów ustanowiłem to, czego teraz dokonałem, że ty zamieniłeś w kupy gruzów miasta warowne,

a ich mieszkańcy, bezsilni, przestraszyli się i zmieszali, stali się jak zioła polne, jak świeża ruń, jak trawa na dachach, spalona, zanim wyrosła.

Wiem, kiedy siadasz, kiedy wychodzisz i wchodzisz, znam też twoją szaloną wściekłość na mnie.

A ponieważ tak bardzo wściekasz się na mnie i twoje zuchwalstwo doszło moich uszu, dlatego umieszczę moje kolce w twoich nozdrzach i moje wędzidło w twoim pysku, i poprowadzę cię z powrotem drogą, którą przyszedłeś.

Taki zaś będzie dla ciebie znak: W tym roku pożywieniem będzie zboże samorodne, w drugim roku zboże dziko wyrosłe, lecz w trzecim roku będziecie siać i żąć, i sadzić winnice, i jeść ich owoce.

A pozostała przy życiu reszta domu Judy znowu zapuści korzenie w głąb i wyda owoc w górze,

ponieważ z Jeruzalemu wyjdzie resztka, a z góry Syjon grupa ocalonych. Dokona tego gorliwość Pana Zastępów.

Dlatego tak mówi Pan o królu asyryjskim: Nie wkroczy on do tego miasta ani nie wypuści tam strzały, ani nie wystąpi przeciwko niemu z tarczą, ani nie usypie przeciwko niemu szańca.

Drogą, którą przyszedł, powróci, lecz do tego miasta nie wkroczy – mówi Pan.

I osłonię to miasto, i ocalę je przez wzgląd na ciebie i przez wzgląd na Dawida, mojego sługę.

I wyszedł anioł Pana, i pozbawił życia w obozie asyryjskim sto osiemdziesiąt pięć tysięcy mężczyzn. Oto następnego dnia rano wszyscy byli martwi, same trupy.

Dlatego Sancheryb, król asyryjski, zwinął obóz i wyruszył, wrócił do swojej ziemi i zamieszkał w Niniwie.

A gdy oddawał pokłon w świątyni Nisrocha, swojego boga, zabili go mieczem Adrammelek i Sareser, jego synowie, po czym uciekli do ziemi Ararat. Władzę zaś królewską objął po nim jego syn Asarhaddon.