Księga Izajasza 13 – znaczenie, tematy i zastosowanie

Wypowiedź o Babilonie, jak to widział Izajasz, syn Amosa.

Na łysej górze zatknijcie sztandar, podnieście na nich głos, machajcie ręką, aby wkroczyli do bram panów!

Ja wezwałem moich poświęconych i powołałem moich bohaterów, dumnych z mojej chwały, aby wykonali wyrok mojego sądu.

Słuchaj! Na górach wrzawa jakby licznego ludu. Słuchaj! Zgiełk królestw, zgromadzonych narodów. Pan Zastępów dokonuje przeglądu zastępów bojowych.

Nadciągają z dalekiej ziemi, od krańców nieba, Pan i narzędzia jego grozy, aby zniszczyć całą ziemię.

Biadajcie! Bo bliski jest dzień Pana, który nadchodzi jako zagłada od Wszechmocnego.

Dlatego opadają wszystkie ręce i drży ze strachu każde ludzkie serce.

I są przerażeni; ogarniają ich skurcze i bóle, wiją się z bólu jak rodząca, jeden na drugiego spogląda osłupiały, ich twarze są rozpłomienione.

Oto nadchodzi dzień Pana, okrutny, pełen srogości i płonącego gniewu, aby obrócić ziemię w pustynię, a grzeszników z niej wytępić.

Bo gwiazdy niebios i ich planety nie dadzą swojego światła, słońce zaćmi się zaraz, gdy wzejdzie, a księżyc nie błyśnie swoim światłem.

I nawiedzę okręg ziemski za jego niegodziwość, a bezbożnych za ich winę; i ukrócę pychę zuchwalców, a wyniosłość tyranów poniżę.

Sprawię, że śmiertelnik będzie rzadszy niż czyste złoto, a człowiek niż złoto z Ofiru.

Dlatego sprawię, że niebiosa zadrżą, a ziemia ruszy się ze swojego miejsca z powodu srogości Pana Zastępów w dniu jego płomiennego gniewu,

i jak spłoszona gazela, i jak trzoda, której nikt nie może zgromadzić, każdy zwróci się do swojego ludu i będzie uciekał do swojej ziemi.

Każdy, kogo znajdą, zostanie przebity, a każdy, kogo złapią, padnie od miecza.

Ich niemowlęta zostaną na ich oczach roztrzaskane, ich domy splądrowane, a żony zgwałcone.

Oto Ja pobudzę przeciwko nim Medów, którzy nie dbają o srebro i nie znajdują upodobania w złocie.

Łuki pobiją młodzieńców. Nad płodem łona matki nie zlitują się, ich oko nie będzie miało względu na dzieci.

I stanie się z Babilonem, perłą królestw, chlubą i dumą Chaldejczyków, to, co się stało z Sodomą i Gomorą, które zniszczył Bóg.

Nigdy już nie będzie zamieszkany i nie będzie w nim ludzi przez wszystkie pokolenia; żaden Arab nie rozbije tam namiotu ani pasterze nie zatrzymają się tam z trzodami.

Lecz dzikie zwierzęta będą tam miały swoje legowiska, a ich domy będą pełne sów. Mieszkać tam będą strusie i wyprawiać swoje harce kosmacze.

Hieny będą wyć w jego pałacach, a szakale we wspaniałych zamkach. Bliski już jest jego czas, a jego dni nie zostaną opóźnione.