Księga Izajasza 24 – znaczenie, tematy i zastosowanie

Oto Pan spustoszy ziemię i zniszczy ją, sprawi zamieszanie na jej powierzchni i rozproszy jej mieszkańców.

Ten sam los co lud spotka i kapłana, sługę i jego pana, służącą i jej panią, kupującego i sprzedającego, pożyczającego i biorącego pożyczkę, lichwiarza i jego dłużnika.

Ziemia będzie doszczętnie spustoszona i złupiona, bo Pan wypowiedział to słowo.

Więdnie i obumiera ziemia, marnieje, obumiera świat, marnieją dostojnicy ludu ziemi.

Ziemia jest zbezczeszczona pod swoimi mieszkańcami, bo naruszyli prawa, wykroczyli przeciwko przykazaniom, zerwali odwieczne przymierze.

Dlatego klątwa pożera ziemię i jej mieszkańcy muszą odpokutować swoje winy; dlatego przerzedzają się mieszkańcy ziemi i niewielu ludzi pozostaje.

Moszcz jest w żałobie, latorośl usycha, wzdychają wszyscy wesołkowie.

Ustało wesołe bicie w bębny, skończyły się krzyki weselących się, ustały wesołe dźwięki lutni.

Nie piją wina przy pieśni, gorzko smakuje mocny trunek tym, którzy go piją.

Zburzone jest puste miasto, zamknięty każdy dom, tak że nie można wejść.

Narzekanie na ulicach na brak wina, zniknęła wszelka radość, wesele jest wygnane z ziemi.

W mieście pozostało spustoszenie, a brama jest rozbita w gruzy.

Bo tak będzie na ziemi wśród ludów, jak jest przy otrząsaniu oliwek, jak przy zbieraniu resztek po winobraniu.

Tamci podnoszą swój głos, weselą się nad wyniosłością Pana; wykrzykujcie radośnie od zachodu,

aż do krańców wschodu oddajcie chwałę Panu, na wyspach morskich imieniu Pana, Boga Izraelskiego!

Od krańca ziemi słyszeliśmy pieśni pochwalne: Chwała Sprawiedliwemu! Lecz ja powiedziałem: Zginąłem! Zginąłem! Biada mi! Rabusie rabują, drapieżnie rabują rabusie!

Groza i przepaść, i pułapka na ciebie, mieszkańcu ziemi!

I będzie tak, że kto będzie uciekał przed okrzykiem grozy, wpadnie w przepaść, a kto wyjdzie z przepaści, uwikła się w pułapkę, bo upusty w górze się otworzą, a ziemia zadrży w posadach.

W bryły rozleci się ziemia, w kawałki rozpadnie się ziemia, zatrzęsie się i zachwieje się ziemia.

Wkoło zatacza się ziemia jak pijany i kołysze się jak budka nocna. Zaciążyło na niej jej przestępstwo, tak że upadnie i już nie powstanie.

I stanie się w tym dniu, że Pan nawiedzi wojsko górne w górze, a królów ziemi na ziemi.

I będą zebrani razem jak więźniowie w lochu, i będą zamknięci w więzieniu, i po wielu dniach będą ukarani.

I zarumieni się księżyc, a słońce się zawstydzi, bo Pan Zastępów będzie królem na górze Syjon i w Jeruzalemie, i przed ich starszymi będzie chwała.