Księga Izajasza 59 – znaczenie, tematy i zastosowanie

Oto ręka Pana nie jest tak krótka, aby nie mogła pomóc, a jego ucho nie jest tak przytępione, aby nie słyszeć.

Lecz wasze winy są tym, co was odłączyło od waszego Boga, a wasze grzechy zasłoniły przed wami jego oblicze, tak że nie słyszy.

Bo wasze dłonie są splamione krwią, a wasze palce winą; wasze wargi mówią kłamstwo, wasz język szepcze przewrotność.

Nikt nie pozywa przed sąd zgodnie ze słusznością i nikt nie prowadzi sprawy uczciwie. Polegają na kłamstwie i mówią puste słowa, są brzemienni występkiem i rodzą zgubę.

Wylęgają jaja bazyliszka i przędą pajęczynę; kto spożywa ich jaja, ginie, a gdy się je stłucze, wypełznie z nich gad.

Ich tkaniny nie nadają się na suknię, a ich pracą nie można się odziać. Ich uczynki to uczynki złe, a dowody przemocy są na ich dłoniach.

Ich nogi biegną do złego i spieszą się do przelewania niewinnej krwi; ich myśli to myśli zgubne, spustoszenie i zniszczenie znaczą ich szlaki.

Drogi pokoju nie znają i nie ma prawa na ich drogach, chodzą tylko krętymi ścieżkami. Żaden z tych, którzy nimi chodzą, nie zna pokoju.

Dlatego dalekie jest od nas prawo i nie dociera do nas sprawiedliwość; wyczekujemy światłości, lecz oto jest ciemność, wyczekujemy jasności dziennej, lecz musimy chodzić w mrokach.

Wymacujemy ściany jak ślepi i chodzimy po omacku, jakbyśmy nie mieli oczu, potykamy się w biały dzień jak o zmroku, jak umarli w podziemnej krainie.

Mruczymy wszyscy jak niedźwiedzie i bez przerwy gruchamy jak gołębie; oczekujemy sądu, ale go nie ma, zbawienia, lecz ono jest od nas daleko.

Bo wiele jest naszych występków wobec ciebie, a nasze grzechy świadczą przeciwko nam; jesteśmy świadomi naszych występków i znamy własne przewinienia;

że jesteśmy niewierni i zapieramy się Pana, odwracamy się od naszego Boga, mówimy o ucisku i odstępstwie i wypowiadamy z serca kłamliwe słowa.

Dlatego prawo zostało usunięte na bok, a sprawiedliwość pozostaje daleko, bo prawda potyka się na rynku, a dla uczciwości nie ma miejsca.

Prawda się zapodziała, a ten, który unika złego, bywa plądrowany; widział to Pan i uznał za złe to, że nie ma prawa.

Widział też, że nie ma nikogo, i zdumiał się, że nikt nie występuje; a wtedy pomogło mu jego ramię i wsparła go jego sprawiedliwość.

Ubrał się w sprawiedliwość jak w pancerz i hełm zwycięstwa włożył na swoją głowę, ubrał się w szatę pomsty i odział się w płaszcz żarliwości.

Według uczynków odpłaci: swoim przeciwnikom zawziętością, swoim wrogom odpłatą, wyspom też da odpłatę.

I będą się bali na Zachodzie imienia Pana, a na Wschodzie jego chwały, bo przyjdzie jak zwężona rzeka, na którą napiera powiew Pana.

Przyjdzie jako Odkupiciel dla Syjonu i dla tych, którzy w Jakubie odwrócili się od występku – mówi Pan.

Co do mnie zaś, moje przymierze z nim jest takie, mówi Pan: Mój duch, który spoczywa na tobie, i moje słowo, które włożyłem w twoje usta, nie zejdą z ust twojego potomstwa ani z ust twoich wnuków – mówi Pan – odtąd aż na wieki.