Księga Izajasza 60 – znaczenie, tematy i zastosowanie

Powstań, zajaśnij, bo pojawiła się twoja światłość, a chwała Pańska rozbłysła nad tobą.

Bo oto ciemność okrywa ziemię i mrok narody, lecz nad tobą zabłyśnie Pan, a jego chwała ukaże się nad tobą.

I pójdą narody do twojej światłości, a królowie do blasku, który jaśnieje nad tobą.

Podnieś oczy i spojrzyj wokół: Wszyscy gromadnie przychodzą do ciebie, twoi synowie przychodzą z daleka, a twoje córki niesione są na rękach.

Wtedy, widząc to, rozpromienisz się radością i twoje serce będzie bić z radości, bo bogactwo morza przypłynie ku tobie, mienie narodów tobie przypadnie.

Gromady wielbłądów zaroją się, młode wielbłądy Midianitów i Efy, wszyscy przyjdą z Saby; przywiozą złoto i kadzidło, śpiewając pieśni pochwalne na cześć Pana.

Wszystkie owce Kedareńczyków zbiorą się u ciebie, barany Nebatejczyków będą na twoje usługi, pójdą jako miła ofiara na mój ołtarz; a tak uświetnię mój wspaniały przybytek.

Kim są ci, którzy się zlatują jak obłoki i jak gołębie do swoich gołębników?

Dla mnie gromadzą się statki, okręty tartezyjskie płyną na czele, aby przywieźć twoich synów z daleka; wiozą ze sobą swoje srebro i złoto dla imienia Pana, twojego Boga, i dla Świętego Izraelskiego, bo chce cię uświetnić.

Cudzoziemcy odbudują twoje mury, a ich królowie będą ci służyć, bo w moim gniewie cię uderzyłem, lecz w mojej łaskawości zlituję się nad tobą.

I twoje bramy będą stale otwarte, ani w dzień, ani w nocy nie będą zamykane, aby można było sprowadzić do ciebie skarby narodów pod wodzą ich królów.

Bo naród i królestwo, które tobie nie będą służyć, zginą, i takie narody będą doszczętnie wytępione.

Okazałość Libanu przyjdzie do ciebie, jałowiec, jesion i cyprys razem, aby przyozdobić moje święte miejsce, bo chcę uczcić miejsce, gdzie stoją moje nogi.

Przyjdą także do ciebie nisko pochyleni synowie twoich gnębicieli i wszyscy, którzy tobą pogardzali, padną ci do nóg, i będą cię nazywać miastem Pana, Syjonem Świętego Izraelskiego.

Za to, że byłaś opuszczona i znienawidzona i nikt cię nie odwiedzał, uczynię cię wieczną chlubą, rozkoszą po wszystkie pokolenia,

i będziesz ssać mleko narodów i karmić się przy piersi królów, i poznasz, że Ja, Pan, jestem twoim Zbawcą, a twoim Odkupicielem jest Mocarz Jakubowy.

Zamiast miedzi przyniosę ci złoto, zamiast żelaza srebro, zamiast drewna miedź, a zamiast kamieni żelazo i ustanowię pokój twoją zwierzchnością, a sprawiedliwość twoją władzą.

I już nie będzie się słyszeć o gwałcie w twojej ziemi ani o spustoszeniu i zniszczeniu w obrębie twoich granic, lecz nazwiesz swoje mury zbawieniem, a swoje bramy chwałą.

Światłością w dzień nie będzie ci już słońce, a blask księżyca nie będzie ci już świecił, lecz Pan będzie twoją wieczną światłością, a twój Bóg twoją chlubą.

Twoje słońce już nie będzie zachodziło, a twój księżyc znikał, bo Pan będzie twoją wieczną światłością i skończą się dni twojej żałoby.

A twój lud będą stanowić tylko sprawiedliwi, na wieki posiądą ziemię jako latorośl zasadzona przeze mnie, dzieło moich rąk, aby się wsławić.

Najmniejszy rozmnoży się w tysiąc, a najmłodszy stanie się potężnym narodem: Ja, Pan, w stosownym czasie, wkrótce tego dokonam.