Ewangelia Mateusza 27: poznaj główne tematy i zastosuj je w swoim życiu już dziś
Liczba wersetów: 66 | Biblia BibleGuided — Polski
A gdy nastał ranek, wszyscy arcykapłani i starsi ludu podjęli uchwałę przeciw Jezusowi, żeby Go zgładzić.
Ewangelia Mateusza 27:1 opisuje, że o świcie arcykapłani i starsi ludu wspólnie postanowili doprowadzić do śmierci Jezusa. W następnym wersecie przekazali Go namiestnikowi Poncjuszowi Piłatowi. …
Przeczytaj pełną analizęZwiązawszy Go, zaprowadzili i wydali w ręce namiestnika Poncjusza Piłata.
Ewangelia Mateusza 27:2 opisuje, jak po podjęciu decyzji o zgładzeniu Jezusa arcykapłani i starsi związali Go i zaprowadzili do namiestnika Poncjusza Piłata, oddając Mu władzę …
Przeczytaj pełną analizęWtedy Judasz, który Go wydał, widząc, że Go skazano, opamiętał się, zwrócił trzydzieści srebrników arcykapłanom i starszym
Ewangelia Mateusza 27:3 opisuje reakcję Judasza, gdy dowiedział się, że Jezus został skazany: opamiętał się i oddał arcykapłanom oraz starszym trzydzieści srebrników. W następnym wersecie …
Przeczytaj pełną analizęi powiedział: Zgrzeszyłem, wydając niewinną krew. Lecz oni odparli: Co nas to obchodzi? To twoja sprawa.
Ewangelia Mateusza 27:4 pokazuje, jak Judasz uznał swoją winę za wydanie niewinnego Jezusa, lecz arcykapłani i starsi odsunęli od siebie odpowiedzialność. Ich odpowiedź podkreśla obojętność …
Przeczytaj pełną analizęRzuciwszy srebrniki ku przybytkowi, oddalił się, potem poszedł i powiesił się.
Ewangelia Mateusza 27:5 opisuje, jak Judasz, żałując zdrady Jezusa, oddał srebrniki, odszedł i odebrał sobie życie. Werset ukazuje ciężar jego rozpaczy i samotność: przywódcy religijni …
Przeczytaj pełną analizęArcykapłani zaś wzięli srebrniki i orzekli: Nie wolno wkładać ich do skarbca świątyni, bo są zapłatą za krew.
W Ewangelii Mateusza 27:6 arcykapłani uznają, że srebrniki zwrócone przez Judasza są „zapłatą za krew”, więc nie wolno włożyć ich do skarbca świątyni. Ich decyzja …
Przeczytaj pełną analizęPo naradzie kupili za nie Pole Garncarza, aby grzebać tam cudzoziemców.
Ewangelia Mateusza 27:7 opisuje decyzję arcykapłanów: za zwrócone przez Judasza srebrniki kupili Pole Garncarza, przeznaczone na grzebanie cudzoziemców. Pieniądze uznali za zapłatę za krew i …
Przeczytaj pełną analizęDlatego pole to aż do dziś nosi nazwę Pole Krwi.
Ewangelia Mateusza 27:8 wyjaśnia, dlaczego zakupione za srebrniki pole nazwano Polem Krwi: pieniądze pochodziły z zapłaty za wydanie Jezusa, którego Judasz uznał za niewinnego. Nazwa …
Przeczytaj pełną analizęWtedy spełniło się to, co powiedział prorok Jeremiasz: Wzięli trzydzieści srebrników, zapłatę za Tego, którego oszacowali synowie Izraela.
Ewangelia Mateusza 27:9 łączy trzydzieści srebrników zwróconych przez Judasza z proroctwem o zapłacie za człowieka odrzuconego przez Izraela. W kontekście opowieści pieniądze stają się zapłatą …
Przeczytaj pełną analizęI dali je za Pole Garncarza, jak mi Pan rozkazał.
Ewangelia Mateusza 27:10 wyjaśnia, że zakup Pola Garncarza za trzydzieści srebrników wypełnił słowa przypisane Jeremiaszowi. Mateusz pokazuje, jak pieniądze zwrócone przez Judasza stały się częścią …
Przeczytaj pełną analizęJezusa zaś postawiono przed namiestnikiem. Namiestnik zadał Mu pytanie: Czy Ty jesteś królem żydowskim? Jezus odpowiedział: Tak, Ja nim jestem.
Ewangelia Mateusza 27:11 opisuje przesłuchanie Jezusa przez Poncjusza Piłata. Zapytany, czy jest królem żydowskim, Jezus potwierdza swoją tożsamość, choć Jego królestwo nie oznacza zwykłej władzy …
Przeczytaj pełną analizęA gdy Go oskarżali arcykapłani i starsi, nic nie odpowiadał.
Ewangelia Mateusza 27:12 pokazuje, że Jezus milczał, gdy arcykapłani i starsi Go oskarżali przed Piłatem. Nie próbował odpierać każdego zarzutu; chwilę wcześniej potwierdził, że jest …
Przeczytaj pełną analizęWtedy zapytał Go Piłat: Nie słyszysz, jak wiele zeznają przeciw Tobie?
W Ewangelii Mateusza 27:13 Piłat pyta Jezusa, czy słyszy liczne oskarżenia arcykapłanów i starszych. Jezus nie odpowiada, choć stoi przed namiestnikiem. Werset ukazuje Go wobec …
Przeczytaj pełną analizęOn jednak nie odpowiedział mu na żadne pytanie, tak że namiestnik bardzo się dziwił.
Ewangelia Mateusza 27:14 opisuje milczenie Jezusa wobec pytań Piłata i zdziwienie namiestnika. Wcześniej Jezus odpowiedział na pytanie o to, czy jest królem żydowskim, lecz na …
Przeczytaj pełną analizęA był zwyczaj, że na każde święto namiestnik uwalniał jednego więźnia, którego chcieli.
Ewangelia Mateusza 27:15 opisuje zwyczaj, według którego namiestnik podczas święta uwalniał jednego więźnia wybranego przez lud. Werset przygotowuje scenę, w której Piłat stawia przed zebranymi …
Przeczytaj pełną analizęTrzymano zaś wtedy znacznego więźnia, imieniem Barabasz.
Ewangelia Mateusza 27:16 przedstawia Barabasza jako znanego więźnia, którego Piłat stawia obok Jezusa przy wyborze skazanego do uwolnienia. Werset nie wyjaśnia, za co Barabasz trafił …
Przeczytaj pełną analizęGdy się więc zebrali, zapytał ich Piłat: Którego chcecie, żebym wam uwolnił, Barabasza czy Jezusa, zwanego Mesjaszem?
W Ewangelii Mateusza 27:17 Piłat pyta zgromadzonych, którego więźnia ma uwolnić: Barabasza czy Jezusa, nazywanego Mesjaszem. Werset ukazuje, że tłum otrzymał wybór, a Jezus został …
Przeczytaj pełną analizęWiedział bowiem, że z zawiści Go wydali.
Ewangelia Mateusza 27:18 wyjaśnia, dlaczego Piłat wiedział, że arcykapłani i starsi wydali Jezusa z zawiści. Ich oskarżenie nie wynikało z bezstronnego osądu, lecz z wrogości …
Przeczytaj pełną analizęA gdy on prowadził postępowanie sądowe, jego żona przysłała mu ostrzeżenie: Nie miej nic do czynienia z tym Sprawiedliwym, bo dzisiaj we śnie wiele nacierpiałam się z Jego powodu.
Ewangelia Mateusza 27:19 opisuje ostrzeżenie, które żona Piłata wysłała mu podczas procesu Jezusa. Jej sen i słowa o „Sprawiedliwym” podkreślają niewinność Jezusa i pokazują, że …
Przeczytaj pełną analizęTymczasem arcykapłani i starsi namówili tłumy, żeby prosiły o Barabasza, a domagały się śmierci Jezusa.
Ewangelia Mateusza 27:20 pokazuje, że arcykapłani i starsi wpływali na tłum, by wybrał uwolnienie Barabasza, a domagał się śmierci Jezusa. W kolejnych wersetach tłum rzeczywiście …
Przeczytaj pełną analizęPytał ich namiestnik: Którego z tych dwóch chcecie, żebym wam uwolnił? Odpowiedzieli: Barabasza.
W Ewangelii Mateusza 27:21 Piłat pyta tłum, którego więźnia ma uwolnić, a zgromadzeni wybierają Barabasza zamiast Jezusa. Werset pokazuje, jak tłum pod wpływem przywódców odrzuca …
Przeczytaj pełną analizęPowiedział do nich Piłat: Co więc mam zrobić z Jezusem, którego nazywają Mesjaszem? Zawołali wszyscy: Na krzyż z Nim!
W Ewangelii Mateusza 27:22 Piłat pyta tłum, co ma zrobić z Jezusem, a zgromadzeni żądają Jego ukrzyżowania. Werset pokazuje, jak tłum pod wpływem przywódców domaga …
Przeczytaj pełną analizęNamiestnik odpowiedział: Co właściwie złego zrobił? Lecz oni jeszcze głośniej krzyczeli: Na krzyż z Nim!
W Ewangelii Mateusza 27:23 Piłat pyta tłum, jakie zło popełnił Jezus, lecz ludzie nie odpowiadają na zarzut, tylko coraz głośniej domagają się Jego ukrzyżowania. Werset …
Przeczytaj pełną analizęPiłat, widząc, że nic nie osiąga, a wzburzenie raczej wzrasta, wziął wodę i umył ręce wobec tłumu, mówiąc: Nie jestem winny krwi tego Sprawiedliwego. To wasza sprawa.
W Ewangelii Mateusza 27:24 Piłat umywa ręce, próbując publicznie odsunąć od siebie odpowiedzialność za skazanie Jezusa. Choć widzi, że tłum naciska, sam podejmuje decyzję i …
Przeczytaj pełną analizęA cały lud zawołał: Krew Jego na nas i na nasze dzieci.
W Ewangelii Mateusza 27:25 tłum bierze na siebie odpowiedzialność za żądanie śmierci Jezusa, wołając: „Krew Jego na nas i na nasze dzieci”. Słowa te opisują …
Przeczytaj pełną analizęWtedy uwolnił im Barabasza, a Jezusa kazał ubiczować i wydał na ukrzyżowanie.
Ewangelia Mateusza 27:26 opisuje decyzję Piłata: uwolnił Barabasza, a Jezusa kazał ubiczować i wydał na ukrzyżowanie. Werset ukazuje niesprawiedliwe skazanie Jezusa, poprzedzające dalsze szyderstwa i …
Przeczytaj pełną analizęWtedy żołnierze namiestnika zabrali Jezusa ze sobą do pretorium i zgromadzili wokół Niego całą kohortę.
Ewangelia Mateusza 27:27 opisuje, jak po wydaniu Jezusa na ukrzyżowanie żołnierze Piłata zabrali Go do pretorium i zgromadzili wokół Niego kohortę. Werset rozpoczyna scenę upokorzenia …
Przeczytaj pełną analizęRozebrali Go z szat i narzucili na Niego szkarłatny płaszcz.
Ewangelia Mateusza 27:28 opisuje upokorzenie Jezusa przez żołnierzy: zdjęli z Niego szaty i narzucili Mu szkarłatny płaszcz. W połączeniu z szyderstwem z Jego królewskiej godności …
Przeczytaj pełną analizęUplótłszy wieniec z ciernia, włożyli Mu na głowę, a do prawej ręki dali Mu trzcinę. Potem przyklękali przed Nim i szydzili z Niego, mówiąc: Witaj, królu żydowski!
Ewangelia Mateusza 27:29 opisuje, jak żołnierze naigrywali się z Jezusa: włożyli Mu na głowę koronę z cierni, dali trzcinę jako szydercze berło i kłaniali się, …
Przeczytaj pełną analizęPrzy tym pluli na Niego, brali trzcinę i bili Go po głowie.
Ewangelia Mateusza 27:30 opisuje, jak żołnierze pluli na Jezusa i bili Go trzciną po głowie, szydząc z Niego jako z króla. Ten akt okrucieństwa poprzedzał …
Przeczytaj pełną analizęA gdy Go wyszydzili, zdjęli z Niego płaszcz, włożyli na Niego Jego własne szaty i odprowadzili Go na ukrzyżowanie.
Ewangelia Mateusza 27:31 opisuje, jak po szyderstwach żołnierze zdjęli z Jezusa szkarłatny płaszcz, ubrali Go we własne szaty i poprowadzili na ukrzyżowanie. Ukazuje okrucieństwo, którego …
Przeczytaj pełną analizęWychodząc, spotkali pewnego człowieka z Cyreny, imieniem Szymon. Tego zmusili, żeby niósł Jego krzyż.
Ewangelia Mateusza 27:32 opisuje drogę Jezusa na ukrzyżowanie: żołnierze przymusili Szymona z Cyreny, by niósł Jego krzyż. Werset pokazuje ciężar i upokorzenie, jakich doświadczał Jezus, …
Przeczytaj pełną analizęGdy przyszli na miejsce zwane Golgotą, to znaczy Miejscem Czaszki,
Ewangelia Mateusza 27:33 wskazuje miejsce, do którego zaprowadzono Jezusa, by Go ukrzyżować: Golgotę, czyli Miejsce Czaszki. W kontekście wcześniejszych szyderstw i przemocy ten krótki werset …
Przeczytaj pełną analizędali Mu pić wino zaprawione goryczą. Skosztował, ale nie chciał pić.
Ewangelia Mateusza 27:34 opisuje, jak przed ukrzyżowaniem podano Jezusowi wino zaprawione goryczą. Skosztował go, lecz odmówił dalszego picia, pośród poniżenia i cierpienia, które Mu zadawano. …
Przeczytaj pełną analizęGdy Go ukrzyżowali, rozdzielili między siebie Jego szaty, rzucając o nie losy.
Ewangelia Mateusza 27:35 opisuje, jak po ukrzyżowaniu Jezusa żołnierze podzielili między siebie Jego szaty, losując je. Ten szczegół ukazuje upokorzenie i bezbronność Jezusa w chwili …
Przeczytaj pełną analizęI siedząc, tam Go pilnowali.
Ewangelia Mateusza 27:36 opisuje żołnierzy, którzy siedzieli przy ukrzyżowanym Jezusie i pilnowali Go, by nikt nie przeszkodził w wykonaniu wyroku. Krótka wzmianka podkreśla chłód i …
Przeczytaj pełną analizęA nad Jego głową umieścili napis z podaniem Jego winy: To jest Jezus, Król żydowski.
Ewangelia Mateusza 27:37 mówi, że nad głową ukrzyżowanego Jezusa umieszczono napis: „To jest Jezus, Król żydowski”. Miał wskazywać zarzut, za który Go skazano, ale słowa …
Przeczytaj pełną analizęWtedy też ukrzyżowano z Nim dwóch złoczyńców, jednego po prawej, drugiego po lewej stronie.
Ewangelia Mateusza 27:38 mówi, że obok Jezusa ukrzyżowano dwóch złoczyńców, jednego po Jego prawej, drugiego po lewej stronie. Pokazuje, że Jezus dzielił los skazańców, choć …
Przeczytaj pełną analizęCi zaś, którzy przechodzili obok, przeklinali Go i potrząsali głowami,
Ewangelia Mateusza 27:39 opisuje przechodniów, którzy szydzą z ukrzyżowanego Jezusa, przeklinają Go i potrząsają głowami. Ich zachowanie pokazuje pogardę wobec Jego cierpienia, a dalsze słowa …
Przeczytaj pełną analizęmówiąc: Ty, który burzysz przybytek i w trzech dniach go odbudowujesz, wybaw sam siebie; jeśli jesteś Synem Bożym, zejdź z krzyża.
Ewangelia Mateusza 27:40 opisuje szyderstwa przechodniów wobec Jezusa ukrzyżowanego. Wypominają Mu Jego słowa o odbudowaniu przybytku i żądają, by zszedł z krzyża, jeśli jest Synem …
Przeczytaj pełną analizęPodobnie arcykapłani z uczonymi w Piśmie i starszymi, szydząc, powtarzali:
W Ewangelii Mateusza 27:41 arcykapłani, uczeni w Piśmie i starsi dołączają do szyderstw wobec ukrzyżowanego Jezusa. Ich słowa, przytoczone w następnym wersecie, podważają Jego królewską …
Przeczytaj pełną analizęInnych wybawiał, siebie nie może wybawić. Jest królem Izraela: niech teraz zejdzie z krzyża, a uwierzymy w Niego.
W Ewangelii Mateusza 27:42 arcykapłani i starsi szydzą z ukrzyżowanego Jezusa: skoro wybawiał innych i jest królem Izraela, powinien zejść z krzyża. Ich słowa stawiają …
Przeczytaj pełną analizęZaufał Bogu: niech Go teraz wybawi, jeśli Go kocha. Przecież powiedział: Jestem Synem Bożym.
Ewangelia Mateusza 27:43 ukazuje szyderstwo ludzi stojących pod krzyżem. Podważają oni zaufanie Jezusa do Boga i Jego słowa o byciu Synem Bożym, domagając się, by …
Przeczytaj pełną analizęTak samo znieważali Go i złoczyńcy, którzy byli z Nim ukrzyżowani.
Ewangelia Mateusza 27:44 pokazuje, że nawet złoczyńcy ukrzyżowani obok Jezusa przyłączyli się do zniewag. Jezus doświadczał szyderstwa zarówno ze strony przywódców, jak i ludzi cierpiących …
Przeczytaj pełną analizęOd godziny szóstej mrok ogarnął całą ziemię, aż do godziny dziewiątej.
Ewangelia Mateusza 27:45 opisuje niezwykły mrok, który ogarnął ziemię od południa do godziny trzeciej po południu, gdy Jezus wisiał na krzyżu. Zaznacza powagę Jego śmierci …
Przeczytaj pełną analizęOkoło godziny dziewiątej Jezus zawołał donośnym głosem: Eli, Eli, lema sabachthani? to znaczy Boże mój, Boże mój, czemu Mnie opuściłeś?
W Ewangelii Mateusza 27:46 Jezus, umierając na krzyżu, woła do Boga słowami bólu i opuszczenia. Cytuje początek Psalmu 22, wyrażając głębię cierpienia, a zarazem zwracając …
Przeczytaj pełną analizęSłysząc to, niektórzy ze stojących tam mówili: On woła Eliasza.
W Ewangelii Mateusza 27:47 niektórzy świadkowie błędnie rozumieją wołanie Jezusa „Eli, Eli” jako wezwanie proroka Eliasza. Ich słowa pokazują, że nie pojęli Jego krzyku do …
Przeczytaj pełną analizęZaraz też jeden z nich pobiegł i wziąwszy gąbkę, napełnił ją octem, włożył na trzcinę i dawał Mu pić.
W Ewangelii Mateusza 27:48 jeden z obecnych podaje Jezusowi ocet na gąbce umieszczonej na trzcinie, gdy Jezus wisi na krzyżu. To konkretny szczegół Jego męki, …
Przeczytaj pełną analizęLecz inni mówili: Poczekaj! Zobaczymy, czy przyjdzie Eliasz, aby Go wybawić.
Ewangelia Mateusza 27:49 pokazuje, że stojący przy krzyżu ludzie z niezrozumieniem zareagowali na wołanie Jezusa i czekali, czy Eliasz przyjdzie Mu z pomocą. Ich słowa …
Przeczytaj pełną analizęA Jezus raz jeszcze zawołał donośnym głosem i wyzionął ducha.
Ewangelia Mateusza 27:50 opisuje chwilę śmierci Jezusa na krzyżu: po donośnym wołaniu Jezus oddaje życie. W kontekście rozdziału jest to punkt kulminacyjny Jego męki, a …
Przeczytaj pełną analizęJudasz uznaje, że wydał niewinnego, lecz jego żal prowadzi do rozpaczy i śmierci. Przywódcy religijni odrzucają odpowiedzialność za jego los, a ich reakcja ukazuje obojętność wobec człowieka w kryzysie.
Piłat rozpoznaje, że Jezus został wydany z zawiści, i słyszy ostrzeżenie żony, jednak ulega presji tłumu. Umycie rąk nie unieważnia jego udziału w wydaniu wyroku.
Płaszcz, cierniowa korona i napis nad krzyżem stają się szyderczą parodią królewskiej godności. W opowieści Mateusza ujawniają jednak prawdę o tożsamości Jezusa i Jego drodze do zbawienia.
Śmierci Jezusa towarzyszą ciemność, rozdarcie zasłony, trzęsienie ziemi i otwarcie grobów. Znaki te podkreślają wagę Jego śmierci i zapowiadają zwycięstwo Boga nad śmiercią.
Józef z Arymatei odważnie prosi o ciało Jezusa i zapewnia Mu godny pochówek. Kobiety pozostają przy grobie, a późniejsze zabezpieczenie go przez straż staje się częścią przygotowania do opowiadania o zmartwychwstaniu.
Wydarzenia rozgrywają się pod rzymską władzą Poncjusza Piłata, namiestnika Judei w pierwszej połowie I wieku. Rzymianie stosowali ukrzyżowanie jako publiczną, upokarzającą karę. Święto Paschy wiązało się z napływem pielgrzymów do Jerozolimy; zwyczaj uwalniania więźnia w tym czasie jest wspomniany w Ewangeliach, choć szczegółowe źródła pozabiblijne nie potwierdzają go niezależnie. Szymon z Cyreny pochodził z miasta w północnej Afryce. Pole Garncarza i grób wykuty w skale wpisują opowieść w realia pogrzebowe epoki. Cytat przypisany Jeremiaszowi łączy motywy znane z Księgi Zachariasza i z tradycji prorockiej Jeremiasza; jego szczegółowa interpretacja jest przedmiotem dyskusji.
Rozdział prowadzi od porannej decyzji o śmierci Jezusa do zabezpieczenia Jego grobu. Najpierw opisuje los trzydziestu srebrników i próbę sądową przed Piłatem (wersety 1–26). Następnie przechodzi do szyderstw żołnierzy, drogi na Golgotę i ukrzyżowania (wersety 27–44). Kulminacją jest śmierć Jezusa oraz towarzyszące jej znaki i wyznanie setnika (wersety 45–56). Ostatnia część przedstawia pogrzeb i straż przy grobie (wersety 57–66). Powracające motywy królewskości, niewinności, szyderstwa i spełnienia Pisma tworzą ironiczną opowieść: osoby odrzucające Jezusa nieświadomie wskazują na Jego tożsamość.
Rozdział ukazuje Jezusa jako Mesjasza i Syna Bożego, który przyjmuje cierpienie i śmierć, choć oskarżenia przeciw Niemu nie dowodzą winy. Jego królewska godność zostaje wyszydzona, ale właśnie na krzyżu Ewangelia odsłania szczególny charakter Jego królowania. Rozdarcie zasłony i znaki przyrody podkreślają przełomowe znaczenie Jego śmierci; chrześcijańskie tradycje różnie objaśniają niektóre szczegóły tych znaków. Wypowiedzi z wersetu 25 są częścią opisu reakcji tłumu w konkretnej scenie. Nie stanowią podstawy do przypisywania zbiorowej winy Żydom ani żadnej późniejszej społeczności. Ewangelia prowadzi dalej do opowiadania o zmartwychwstaniu, które nadaje śmierci Jezusa sens nadziei.
Rozdział zawiera intensywne obrazy zdrady, presji tłumu, przemocy, egzekucji, żałoby i samobójstwa. Może poruszać osoby z doświadczeniem traumy, żałoby, nadużyć lub myśli samobójczych. Opowieść uznaje ciężar cierpienia i nie przedstawia go jako czegoś łatwego ani godnego naśladowania. Wątek Judasza nie powinien być odczytywany jako potępienie wszystkich osób doświadczających rozpaczy. Tekst biblijny może towarzyszyć refleksji duchowej, ale nie zastępuje wsparcia duszpasterza, zaufanej osoby ani specjalisty zdrowia psychicznego.
Rozdział przypomina, że presja otoczenia nie zwalnia z odpowiedzialności za własne decyzje. Pokazuje też znaczenie obecności przy osobach cierpiących: kobiety pozostają blisko wydarzeń, a Józef podejmuje konkretny krok, by zapewnić Jezusowi godny pochówek. W codziennym życiu można odnieść tę postawę do uczciwego sprzeciwu wobec niesprawiedliwości, troski o osoby w żałobie oraz szukania pomocy, gdy rozpacz staje się przytłaczająca. Sceny przemocy warto czytać z uważnością na własne granice i w bezpiecznym tempie.
Mateusz przedstawia Piłata jako człowieka, który dostrzega zawiść stojącą za oskarżeniami, a mimo to ustępuje wobec presji tłumu i obawy przed narastającym zamieszaniem. Umycie rąk nie usuwa jego odpowiedzialności za wydany wyrok.
Rzymski napis miał wskazywać powód egzekucji, a w tej scenie brzmi jak szyderstwo. W opowieści Mateusza niesie jednak również prawdę o królewskiej tożsamości Jezusa, której sens różni się od politycznego wyobrażenia o królu.
Jezus cytuje początek Psalmu 22, modlitwy wyrażającej głębokie cierpienie. Słowa te nie ukrywają bólu, a zarazem osadzają go w biblijnej modlitwie, która rozwija się ku nadziei i zaufaniu Bogu.
Te znaki podkreślają niezwykłe znaczenie śmierci Jezusa i zapowiadają Boże zwycięstwo nad śmiercią. Mateusz opisuje je w języku teologicznym i prorockim; chrześcijańscy komentatorzy różnie objaśniają ich szczegółową symbolikę.
Nie. To wypowiedź tłumu w konkretnej scenie narracyjnej. Nie uprawnia do przypisywania zbiorowej winy Żydom ani do antysemickich interpretacji. Jezus, Jego uczniowie i osoby występujące w tej opowieści należą do żydowskiego świata.
Arcykapłani i faryzeusze obawiają się, że uczniowie wykradną ciało i ogłoszą zmartwychwstanie. Na ich prośbę Piłat pozwala zabezpieczyć grób i postawić straż, co kończy rozdział przed opowiadaniem o pustym grobie.
To rozdział pełen samotności, przemocy i żałoby. W jego środku pojawiają się także gesty cichej troski: kobiety pozostają przy Jezusie, a Józef z Arymatei podejmuje się pochówku. Opowieść nie pomniejsza bólu i nie wymaga, by żałoba szybko ustąpiła.
Mateusz buduje opowieść wokół paradoksu: Jezus zostaje wyszydzony jako król, a narrator ukazuje Go jako Mesjasza i Syna Bożego. Motyw niewinności powraca w wypowiedziach Judasza, żony Piłata i samego namiestnika. Cytat z trzydziestoma srebrnikami przypisany Jeremiaszowi jest złożonym nawiązaniem prorockim, którego relacja do tekstu Zachariasza wymaga uważnej interpretacji.
Scena sądu pokazuje, jak łatwo decyzje ulegają naciskowi grupy i kalkulacji politycznej. Józef z Arymatei wybiera natomiast konkretny czyn troski, mimo że sytuacja jest niebezpieczna i bolesna. Rozdział zestawia więc odpowiedzialność za niesprawiedliwość z odwagą, która służy drugiemu człowiekowi.
Śmierć Jezusa nie zamyka opowieści Mateusza, choć rozdział kończy się kamieniem, pieczęcią i strażą. Znaki przy śmierci oraz zapowiedź zmartwychwstania kierują wzrok ku temu, że Boża nadzieja nie zależy od ludzkiej kontroli nad grobem. W centrum pozostaje Jezus, który przechodzi przez śmierć, a nie omija jej.
Studium rozdziału e-mailem
Otrzymuj fragmenty Pisma Świętego, modlitwę i prosty kolejny krok związany z tym rozdziałem.
Ważne zastrzeżenie: Te wskazówki biblijne nie zastępują profesjonalnej opieki w zakresie zdrowia psychicznego. Jeśli doświadczasz objawów kryzysu, skontaktuj się z Centrum Wsparcia dla Osób w Kryzysie Psychicznym pod numerem 800 70 2222 lub niezwłocznie poszukaj profesjonalnej pomocy.
