Księga Jeremiasza 26 – znaczenie, tematy i zastosowanie

Na początku panowania Jojakima, syna Jozjasza, króla judzkiego, Pan skierował następujące słowo do Jeremiasza:

To mówi Pan: Stań na dziedzińcu domu Pańskiego i mów do mieszkańców wszystkich miast judzkich, którzy przychodzą do domu Pańskiego oddać pokłon, wszystkie słowa, jakie poleciłem ci im oznajmić; nie pomijaj ani słowa!

Może posłuchają i każdy zawróci ze swojej złej drogi, wtedy Ja powstrzymam nieszczęście, jakie planuję przeciw nim za ich przewrotne postępki.

Powiesz im: To mówi Pan: Jeżeli nie będziecie Mi posłuszni, postępując według mojego Prawa, które wam ustanowiłem,

i jeśli nie będziecie słuchać słów moich sług, proroków, których nieustannie do was posyłam, mimo że jesteście nieposłuszni,

zrobię z tym domem podobnie jak z Szilo, a z tego miasta uczynię przekleństwo dla wszystkich narodów ziemi.

Kapłani, prorocy i cały lud słyszeli Jeremiasza mówiącego te słowa w domu Pańskim.

Gdy zaś Jeremiasz skończył mówić wszystko to, co mu Pan nakazał głosić całemu ludowi, prorocy i cały lud pochwycili go, mówiąc: Musisz umrzeć!

Dlaczego prorokowałeś w imię Pana, że z tym domem stanie się to, co z Szilo, a to miasto ulegnie zniszczeniu i pozostanie niezamieszkałe? Cały lud zgromadził się wokół Jeremiasza w domu Pańskim.

Gdy przywódcy judzcy usłyszeli te słowa, wyszli z pałacu królewskiego do domu Pańskiego i zasiedli przy wejściu Bramy Nowej w domu Pańskim.

Wtedy kapłani i prorocy zwrócili się do przywódców i do całego ludu tymi słowami: Ten człowiek zasługuje na wyrok śmierci, ponieważ prorokował przeciw temu miastu, jak to słyszeliście na własne uszy.

Jeremiasz zaś powiedział do wszystkich przywódców i do całego ludu: Pan posłał mnie, bym głosił przeciw temu domowi i przeciw temu miastu wszystkie słowa, które słyszeliście.

Teraz więc zmieńcie swoje postępowanie i swoje uczynki, słuchajcie głosu Pana, waszego Boga; wtedy ogarnie Pana żal nad nieszczęściem, jakie postanowił przeciw wam.

Ja zaś jestem w waszych rękach. Zróbcie ze mną, co wyda wam się dobre i sprawiedliwe.

Wiedzcie jednak dobrze, że jeżeli mnie zabijecie, krew niewinnego spadnie na was, na to miasto i na jego mieszkańców. Naprawdę bowiem Pan posłał mnie do was, by głosić do waszych uszu wszystkie te słowa.

Wtedy przywódcy i cały lud powiedzieli do kapłanów i proroków: Ten człowiek nie zasługuje na wyrok śmierci, ponieważ przemawiał do nas w imię Pana, naszego Boga.

Powstali niektórzy spośród starszych kraju i powiedzieli do całego zgromadzenia ludu:

Micheasz z Moreszet był prorokiem w czasach Ezechiasza, króla judzkiego, i mówił do całego narodu judzkiego, co następuje: To mówi Pan Zastępów: Syjon zostanie zaorany jak pole, Jerozolima – obrócona w gruzy, a góra świątyni – w zalesione wzgórze.

Czy zabił go Ezechiasz, król judzki, i całe pokolenie Judy? Czy raczej nie przestraszył się on Pana i nie przebłagał oblicza Pana, tak że ogarnął Pana żal nad nieszczęściem, jakie zamierzył przeciw niemu? My zaś mielibyśmy obciążyć nasze dusze tak wielkim występ

Był także mężczyzna prorokujący w imię Pana, imieniem Uriasz, syn Szemajasza z Kiriat-Jearim. Prorokował on przeciw temu miastu i przeciw tej ziemi zupełnie zgodnie ze słowami Jeremiasza.

Król Jojakim i wszyscy jego bohaterowie oraz wszyscy przywódcy usłyszeli jego słowa; król zaś szukał sposobności, by go zabić. Gdy Uriasz usłyszał o tym, przeraził się i uciekając, przybył do Egiptu.

Wtedy król Jojakim posłał do Egiptu Elnatana, syna Akbora, wraz z kilkoma ludźmi.

Sprowadzili oni Uriasza z Egiptu i przyprowadzili do króla Jojakima, który kazał go stracić mieczem, a jego ciało wrzucić do pospolitych grobów.

Achikam jednak, syn Szafana, ochraniał Jeremiasza, by nie został wydany w ręce ludu na śmierć.