Księga Jeremiasza 23 – znaczenie, tematy i zastosowanie

Biada pasterzom, którzy prowadzą do zguby i rozpraszają owce mojego pastwiska – wyrocznia Pana.

Dlatego to mówi Pan, Bóg Izraela, o pasterzach, którzy mają paść mój naród: Wy rozproszyliście moją trzodę, rozpędziliście i nie zatroszczyliście się o nią; oto Ja się zatroszczę o nieprawość waszych uczynków – wyrocznia Pana.

Ja sam zbiorę resztę swojego stada ze wszystkich krajów, do których je wypędziłem. Sprowadzę je na ich pastwisko, by miały coraz liczniejsze potomstwo.

Ustanowię zaś nad nimi pasterzy, by je paśli; i nie będą się już więcej bać ani trwożyć, ani trzeba będzie szukać którejkolwiek – wyrocznia Pana.

Oto nadejdą dni – wyrocznia Pana – kiedy wzbudzę Dawidowi Odrośl sprawiedliwą. Będzie panował jako król, postępując roztropnie, i będzie wykonywał prawo i sprawiedliwość na ziemi.

W jego dniach Juda dostąpi zbawienia, a Izrael będzie mieszkał bezpiecznie. To zaś będzie imię, którym go będą nazywać: Pan naszą sprawiedliwością.

Dlatego oto nadejdą dni – wyrocznia Pana – kiedy nie będą już mówić: Na życie Pana, który wyprowadził synów Izraela z ziemi egipskiej,

lecz raczej: Na życie Pana, który wyprowadził i przywrócił pokolenie domu Izraela z ziemi północnej i ze wszystkich ziem, po których ich rozproszył, tak że będą mogli mieszkać w swojej ziemi.

O prorokach. Rozdziera się serce we mnie, wszystkie moje członki ogarnia drżenie, jestem jak człowiek pijany, jak człowiek przesycony winem – z powodu Pana i Jego świętych słów.

Kraj jest bowiem przepełniony cudzołożnikami; tak, cały kraj jest pogrążony w smutku z powodu przekleństwa, wyschły pastwiska stepowe, ich zabiegi zmierzają ku złemu, ich siłą jest nieprawość.

Bo nawet prorok, nawet kapłan postępują haniebnie, nawet w moim domu znalazłem ich nieprawość – wyrocznia Pana.

Dlatego ich droga będzie dla nich śliskim gruntem, na którym potkną się w ciemnościach i upadną. Bo ześlę na nich nieszczęście w roku, w którym ich nawiedzę – wyrocznia Pana.

Także wśród proroków Samarii widziałem szaleństwo: prorokowali w imię Baala i zwodzili mój naród, Izraela.

A wśród proroków Jerozolimy widziałem obrzydliwość: cudzołóstwo, zatwardziałość w kłamstwie i popieranie złoczyńców, przy czym nikt się nie nawraca ze swojej niegodziwości. Stali się oni wszyscy dla Mnie jakby Sodomą, a ich mieszkańcy jakby Gomorą.

Dlatego to mówi Pan Zastępów o prorokach. Oto dam im za pokarm piołun, a za napój zatrutą wodę. Bo od proroków z Jerozolimy rozeszła się niegodziwość po całym kraju.

To mówi Pan Zastępów: Nie słuchajcie proroków, którzy wam przepowiadają: wprowadzają was w błąd; głoszą wam urojenia swojego serca, nie zaś to, co pochodzi z ust Pańskich.

Mówią stale tym, którzy uwłaczają słowu Pana: Będziecie żyć w pomyślności. Wszystkich zaś tych, którzy idą za popędem swojego serca, zapewniają: Nie spotka was nieszczęście.

Kto bowiem stał w radzie Pana, widział i słyszał Jego słowo? Kto nadsłuchiwał Jego słowa i usłyszał je?

Oto nawałnica Pańska, gniew powstaje, burza szaleje, spada na głowę niegodziwych.

Nie ustanie gniew Pana, dopóki nie wykona On i nie urzeczywistni zamiarów swojego serca. Pod koniec dni zrozumiecie to w pełni.

Nie posłałem tych proroków, lecz oni biegają; nie mówiłem do nich, lecz oni prorokują.

Gdyby stali w mojej radzie, głosiliby moje słowa mojemu narodowi i nawróciliby ich ze złej drogi oraz z przewrotnego postępowania.

Czy jestem Bogiem tylko z bliska – wyrocznia Pana – a z daleka już nie jestem Bogiem?

Czy człowiek może się ukryć w zakamarkach, tak bym go nie widział? – wyrocznia Pana. Czy nie wypełniam nieba i ziemi?

Słyszałem to, co mówią prorocy, którzy prorokują fałszywie w moim imieniu: Miałem sen, miałem sen!

Jak długo będzie tak w sercu proroków, przepowiadających kłamliwie i przepowiadających złudy swojego własnego serca?

Zmierzają do tego, by przez swoje sny, które jeden drugiemu opowiada, moje Imię poszło w niepamięć u mojego ludu, podobnie jak ich przodkowie zapomnieli mojego Imienia dla Baala.

Prorok, który miał sen, niech opowiada swój sen! Kto miał moje słowo, niech wiernie opowiada moje słowo! Co ma wspólnego słoma z ziarnem – wyrocznia Pana.

Czy moje słowo nie jest jak ogień – wyrocznia Pana – czy nie jest jak młot kruszący skałę?

Oto dlatego zwrócę się przeciw prorokom – wyrocznia Pana – którzy kradną sobie nawzajem moje słowo.

Oto zwrócę się przeciw prorokom – wyrocznia Pana – którzy używają swojego własnego języka, by wypowiadać wyrocznie.

Oto zwrócę się przeciw tym, którzy prorokują kłamliwe sny – wyrocznia Pana – opowiadają je i zwodzą mój lud kłamstwami i chełpliwością. Nie posłałem ich ani nie dawałem polecenia; w niczym też nie są użyteczni dla tego narodu – wyrocznia Pana.

A jeśli ten naród albo prorok, albo kapłan cię zapyta: Jakie jest brzemię Pańskie?, odpowiesz im: Wy jesteście brzemieniem, bo odrzuciłem was – wyrocznia Pana.

A proroka, kapłana czy lud – ktokolwiek powie "brzemię Pańskie", ukarzę wraz z jego domem.

Tak będziecie mówić każdy do swojego przyjaciela i każdy do swojego brata: Co odpowiedział Pan? lub: Co mówił Pan?

Nie wspominajcie już więcej "brzemienia Pańskiego", bo inaczej mówiącemu jego własne słowo stanie się brzemieniem, ponieważ odwróciliście sens słów Boga żywego, Pana Zastępów, Boga naszego.

Tak należy mówić do proroka: Co odpowiedział tobie Pan? lub: Co mówił Pan?

Gdybyście mimo to mówili: "brzemię Pańskie", to wtedy tak mówi Pan: Ponieważ używacie tego wyrażenia "brzemię Pańskie", mimo że wam zakazałem mówić "brzemię Pańskie",

dlatego podniosę was zupełnie i wyrzucę sprzed mojego oblicza, was i miasto, które dałem wam i waszym przodkom.

Okryję was wieczną niesławą, wieczną hańbą, która nigdy nie zostanie zapomniana.