Księga Jeremiasza 50 – znaczenie, tematy i zastosowanie

Słowo, jakie powiedział Pan o Babilonie, o ziemi chaldejskiej, za pośrednictwem proroka Jeremiasza:

Ogłoście wśród narodów i obwieszczajcie! Wznieście znak i głoście! Mówcie otwarcie: Babilon zdobyty! Bel pohańbiony! Merodak rozbity! Ich bóstwa są okryte hańbą, pokruszone zostały ich bożki!

Bo zbliża się przeciw niemu naród z północy, który zamieni jego kraj w pustynię. Nikt nie będzie w nim mieszkał: od człowieka aż do zwierzęcia wszyscy uciekną i odejdą.

W tych dniach i w tym czasie – wyrocznia Pana – przyjdą synowie Izraela wraz z synami Judy. Będą szli nieustannie z płaczem, szukając Pana, swego Boga.

Będą się pytać o Syjon, zwrócą się na drogę ku niemu: Chodźcie, połączmy się z Panem wiecznym Przymierzem, które nie zostanie zapomniane.

Mój naród był zbłąkaną trzodą, ich pasterze zaprowadzili ją na górskie manowce; chodzili z góry na górę, zapomnieli o swoim legowisku.

Każdy, kto ich spotkał, pożerał ich. Ich nieprzyjaciele mówili: Nie popełniamy występku, bo zgrzeszyli przeciw Panu, pastwisku sprawiedliwości, nadziei ich przodków, Panu.

Uciekajcie z Babilonu, uchodźcie z ziemi chaldejskiej, bądźcie jak barany na czele stada!

Oto bowiem wzbudzę i sprowadzę przeciw Babilonowi gromadę wielkich narodów; z ziemi północnej wystąpią zbrojnie przeciw niemu, stamtąd go zdobędą. Ich strzały są podobne do strzał wprawnego łucznika: żadna z nich nie wraca bezskutecznie.

Chaldeja zostanie wydana na grabież, nasycą się wszyscy, którzy ją złupią – wyrocznia Pana.

Tak, radujcie się, tak, cieszcie się, grabieżcy mojego dziedzictwa! Tak, skaczcie jak młócące jałowice i rżyjcie jak źrebaki!

Bardzo jest zhańbiona wasza matka i okryta wstydem wasza rodzicielka. Będzie ona ostatnią wśród narodów, pustynią, wyschniętą ziemią i stepem.

Z powodu gniewu Pana pozostanie niezamieszkana, stanie się prawdziwą pustynią. Każdy, kto będzie przechodził obok Babilonu, bardzo się zdziwi i zagwiżdże nad wszystkimi jego klęskami.

Rozstawcie się dokoła przeciw Babilonowi, wszyscy, którzy napinacie łuki! Strzelajcie do niego, nie oszczędzajcie strzał, bo zgrzeszył przeciw Panu.

Podnieście wrzawę przeciw niemu dokoła! Poddał się. Runęły jego wieże obronne, przerwane zostały jego mury – taka jest zemsta Pana. Pomścijcie się na nim! Postąpcie z nim tak, jak on postępował z innymi!

Wyniszczcie w Babilonie tych, którzy sieją, i tych, którzy chwytają za sierp w czasie żniwa. W obliczu niszczycielskiego miecza każdy się zwróci do swojego narodu, każdy będzie uciekać do swojego kraju.

Zbłąkaną owcą był Izrael, lwy polowały na nią. Jako pierwszy pożerał go król asyryjski, teraz zaś jako ostatni, Nabuchodonozor, król babiloński, połamał mu kości.

Dlatego tak mówi Pan Zastępów, Bóg Izraela: Oto ukarzę króla babilońskiego i jego kraj, tak jak ukarałem króla asyryjskiego.

Izraela zaś przyprowadzę znów do jego pastwisk i będzie się pasł na Karmelu i w Baszanie, a w górach Efraima i w Gileadzie się nasyci.

W tych dniach i w tym czasie – wyrocznia Pana – będą szukać winy Izraela, lecz jej nie będzie; grzechu Judy – ale go nie znajdą. Przebaczę bowiem tym, których zachowam przy życiu.

Wyrusz przeciw ziemi Meratajim i przeciw mieszkańcom Pekod! Zniszcz i wytęp – wyrocznia Pana. Uczyń wszystko tak, jak ci rozkazałem.

Wrzawa wojenna w kraju i wielka klęska.

Jakże jest pobity i złamany młot całej ziemi! Jakże Babilon stał się pustynią wśród narodów!

Zastawili na ciebie sidła i zostałeś w nie schwytany, Babilonie: ty zaś tego nie zauważyłeś. Znaleziono cię i pochwycono, bo wypowiedziałeś wojnę przeciw Panu.

Pan otworzył swoją zbrojownię i wydobył narzędzia swojego gniewu; dzieła musi dokonać Pan, Bóg Zastępów, w kraju chaldejskim.

Idźcie na niego zewsząd, otwórzcie jego spichlerze! Zgromadźcie go jak snopy, wyniszczcie go tak, by nic z niego nie pozostało.

Wybijcie wszystkie jego cielce, niech idą na rzeź! Biada im, bo nadszedł ich dzień, czas ich kary.

Uwaga! Uchodźcy i niedobitki z ziemi babilońskiej ogłaszają na Syjonie pomstę Pana, naszego Boga, pomstę za Jego świątynię.

Zwołajcie łuczników przeciw Babilonowi! Wy wszyscy, którzy napinacie łuki, rozbijcie obóz dokoła niego, by nie miał możliwości ucieczki. Odpłaćcie mu zgodnie z jego postępkami: wszystko, co on czynił, uczyńcie i jemu! Bo był zuchwały wobec Pana, wobec Świ

Dlatego padną jego młodzieńcy na jego placach, a tego dnia zginą wszyscy jego wojownicy – wyrocznia Pana.

Oto zwracam się ku tobie, zuchwalcze – wyrocznia Pana, Boga Zastępów – bo nadszedł twój dzień, czas twojego nawiedzenia.

Potknie się zuchwalec i upadnie, nie będzie miał go kto podnieść. Podłożę ogień pod jego miasta, tak że pochłonie całą jego okolicę.

To mówi Pan Zastępów: Synowie Izraela cierpią ucisk, a wraz z nimi synowie Judy. Wszyscy, którzy ich uprowadzili w niewolę, zatrzymują ich, nie pozwalając im odejść.

Lecz ich Oswobodziciel jest pełen mocy, Jego imię: Pan Zastępów, skutecznie będzie bronił ich sprawy. By zapewnić spokój ziemi, wprowadzi zamieszanie wśród mieszkańców Babilonu.

Miecz na Chaldejczyków – wyrocznia Pana – na mieszkańców Babilonu, na jego przywódców oraz na jego mędrców.

Miecz na jego wróżbitów, by ich ogarnęło szaleństwo. Miecz na jego wojowników, by ich ogarnął popłoch.

Miecz na jego konie i na jego rydwany, i na całą mieszaninę narodów, która się w nim znajduje. Miecz na jego skarby, by zostały zagrabione.

Miecz na jego wody, by wyschły. Jest to bowiem kraj bożków, pysznią się swoimi straszydłami.

Dlatego zamieszkają tam zwierzęta stepowe i szakale; strusie wybiorą sobie tam siedzibę. Nie będzie on nigdy więcej zamieszkany ani nikt tam nie osiądzie na wieki wieków.

Tak jak wtedy, gdy Bóg zburzył Sodomę i Gomorę i sąsiednie miasta – wyrocznia Pana – tak też nikt w nim nie będzie mieszkał ani nie osiedli się w nim żaden człowiek.

Oto nadchodzi naród z północy, naród wielki i liczni królowie powstają z krańców ziemi.

Łuk i miecz trzymają w ręku, są okrutni i bez litości. Ich wrzawa jest jak szum morza, dosiadają koni, jak jeden mąż gotowi są do walki przeciw tobie, córo Babilonu!

Król babiloński usłyszał wieść o nich i opadły mu ręce, ogarnął go lęk, ból, jak rodzącą kobietę.

Oto nadchodzi on jak lew z gęstwiny nadjordańskiej ku wiecznie zielonym pastwiskom. Tak, w mgnieniu oka wypędzę go stamtąd, a tego, którego wybrałem, ustanowię nad nim. Kto bowiem jest do Mnie podobny? Albo kto Mnie pozwie przed sąd? Który to pasterz ostoi się wo

Dlatego posłuchajcie zamiarów Pana, jakie powziął wobec Babilonu, i planów, jakie powziął co do ziemi chaldejskiej. Z całą pewnością zostaną wywleczone nawet najmniejsze owce; z całą pewnością ich pastwiska ogarnie na ich widok zgroza.

Na wieść o upadku Babilonu zadrży ziemia, krzyk o tym rozlegnie się wśród narodów.