Księga Jeremiasza 15:1
Pan jednak powiedział mi: Nawet gdyby Mojżesz i Samuel stanęli przede Mną, moje serce nie skłoniłoby się ku temu ludowi. Wypędź ich sprzed mojego oblicza i niech odejdą!
Księga Jeremiasza 15: poznaj główne tematy i zastosuj je w swoim życiu już dziś
Liczba wersetów: 21 | Biblia BibleGuided — Polski
Pan jednak powiedział mi: Nawet gdyby Mojżesz i Samuel stanęli przede Mną, moje serce nie skłoniłoby się ku temu ludowi. Wypędź ich sprzed mojego oblicza i niech odejdą!
A jeśli ci powiedzą: Dokąd pójdziemy? odpowiesz im: To mówi Pan: Kto jest przeznaczony na śmierć – na śmierć, kto pod miecz – pod miecz, kto na głód – na głód, a kto na wygnanie – na wygnanie.
I ustanowię przeciw wam cztery rodzaje nieszczęść – wyrocznia Pana: miecz, aby zabijał; psy, by wywlekały; ptaki powietrzne i zwierzęta lądowe, by pożerały i wyniszczyły.
Uczynię ich postrachem wszystkich królestw ziemi z powodu Manassesa, syna Ezechiasza, króla judzkiego, za to, co uczynił w Jerozolimie.
Kto bowiem ma litość nad tobą, Jerozolimo? Kto współczuje tobie? Kto zboczy z drogi, by zapytać, jak ci się powodzi?
Ty Mnie odrzuciłaś – wyrocznia Pana – odwróciłaś się tyłem. A Ja wyciągnąłem rękę nad tobą i zniszczyłem cię. Mam dość przebaczania!
Oddzieliłem ich wiejadłem w bramach kraju, pozbawiłem potomstwa i wygubiłem swój naród, ale swojego postępowania oni nie zmienili.
Ich wdowy stały się liczniejsze niż nadmorski piasek. Sprowadziłem na matki i na młodzieńców niszczyciela w samo południe, zesłałem na nich nagle trwogę i poniżenie.
Gaśnie matka siedmiu synów, oddaje swojego ducha. Jej słońce zachodzi, nim się dzień skończył, ogarnął ją wstyd i zmieszanie. To, co z nich zostanie, dam na pastwę miecza, na łup ich nieprzyjaciół – wyrocznia Pana.
Biada mi, matko moja, że mnie urodziłaś, męża skargi i niezgody dla całego kraju. Nie pożyczam ani nie daję pożyczki, a wszyscy mi złorzeczą.
Naprawdę, Panie, czy nie służyłem Tobie jak najlepiej? Czy nie wstawiałem się u Ciebie za nieprzyjacielem w czasie jego nieszczęścia i niedoli?
Czy żelazo może pokruszyć, żelazo z północy lub spiż?
Twój dobytek i twoje skarby wydam na grabież, bez zapłaty, za wszystkie twoje grzechy, we wszystkich twoich granicach.
Ciebie zaś oddam w niewolę twoim nieprzyjaciołom w kraju, którego nie znasz. Mój gniew bowiem rozniecił ogień, który nad wami zapłonie.
Ty wiesz... Panie, pamiętaj o mnie i wejrzyj na mnie! Pomścij się za mnie nad moimi prześladowcami! Nie pozwól, bym zginął z powodu Twojej wyczekującej cierpliwości; wiedz, że dla Ciebie znoszę poniżenie.
Ilekroć otrzymywałem Twoje słowa, pochłaniałem je, a Twoje słowo stawało się dla mnie rozkoszą i radością mojego serca. Bo Twoje imię zostało wezwane nade mną, Panie, Boże Zastępów!
Nigdy nie zasiadałem w wesołym gronie, by się bawić; pod Twoją ręką siadałem samotny, bo napełniłeś mnie gniewem.
Dlaczego mój ból nie ma granic, a moja rana jest nieuleczalna, niemożliwa do uzdrowienia? Czy będziesz więc dla mnie jakby zwodniczym strumieniem, zwodniczą wodą?
Dlatego to mówi Pan: Jeśli się nawrócisz, pozwolę, byś znów stanął przede Mną. Jeśli zaś będziesz wykonywać to, co szlachetne, bez jakiejkolwiek podłości, będziesz jakby moimi ustami. Wtedy oni się zwrócą ku tobie, ty jednak nie będziesz się ku nim zwra
Uczynię z ciebie dla tego narodu niezdobyty mur ze spiżu. Będą walczyć z tobą, lecz cię nie zwyciężą, bo Ja jestem z tobą, by cię wspomagać i uwolnić – wyrocznia Pana.
Wybawię cię z rąk złoczyńców i uwolnię cię z mocy gwałtowników.
Rozdział przedstawia surową zapowiedź katastrofy, która dotknie Judę. Wspomnienie Manassesa wskazuje na długą historię zła i jego konsekwencje dla wspólnoty.
Jeremiasz wyraża żal z powodu konfliktów i poniżenia, których doświadcza w związku ze swoim powołaniem. Jego lament nie ukrywa bólu ani poczucia osamotnienia.
Prorok opisuje, jak przyjmował Boże słowa z radością, a zarazem jak jego misja oddzielała go od innych i narażała na cierpienie.
Rozdział należy do proroctw Jeremiasza skierowanych do Judy w okresie narastającego kryzysu i zagrożenia wygnaniem. Manasses, król Judy wspomniany w wersecie 4, panował w VII wieku przed Chrystusem; jego rządy stały się w biblijnej ocenie symbolem głębokiego odstępstwa. Mojżesz i Samuel, przywołani w wersecie 1, byli znanymi przywódcami i orędownikami ludu. Ich obecność podkreśla, jak stanowczo brzmi zapowiedź sądu w tej chwili.
Rozdział rozpoczyna się wyrocznią o sądzie nad Judą (wersety 1–9), po czym przechodzi w osobisty lament Jeremiasza (wersety 10–18). Końcowa część (wersety 19–21) zawiera odpowiedź Boga: wezwanie do odnowienia wierności oraz obietnicę umocnienia i wybawienia. Zestawienie wspólnotowej katastrofy z osobistym bólem proroka pokazuje, jak jego powołanie splata się z losem narodu.
Rozdział ukazuje powagę długotrwałej niewierności i odpowiedzialności za czyny, a zarazem nie przedstawia proroka jako osoby wolnej od bólu czy wątpliwości. Jeremiasz może wypowiedzieć przed Bogiem swoje rozczarowanie i cierpienie. Boża odpowiedź łączy wezwanie do wierności z obietnicą obecności i pomocy. Zapowiedzi sądu dotyczą konkretnej wspólnoty i sytuacji historycznej; nie należy traktować ich jako prostego wyjaśnienia cierpienia każdej osoby.
Lament Jeremiasza daje język doświadczeniu samotności, wyczerpania i poczucia, że ból nie ustępuje. Rozdział pokazuje, że szczere nazwanie cierpienia może współistnieć z wiarą. Jednocześnie obietnica Bożego wsparcia nie oznacza, że trudność natychmiast zniknie ani że trzeba mierzyć się z nią w pojedynkę. Tekst można czytać uważnie, bez przypisywania sobie winy za doświadczane cierpienie.
Rozdział zachęca do uczciwego nazywania bólu przed Bogiem i do odróżniania własnego cierpienia od pochopnych oskarżeń wobec siebie lub innych. Warto też przyjrzeć się temu, co podtrzymuje wierność i uczciwość w trudnym czasie, oraz szukać bezpiecznego wsparcia we wspólnocie i u zaufanych osób.
Obaj byli znani jako przywódcy i orędownicy ludu. Ich przywołanie podkreśla stanowczość Bożej zapowiedzi: nawet ich wstawiennictwo nie odwróciłoby w tej chwili skutków niewierności Judy.
Manasses jest przedstawiony jako symbol zła, które obciążyło Jerozolimę. Wspomnienie jego panowania nadaje zapowiedzi sądu historyczny wymiar i wskazuje na długotrwałe skutki postępowania władców oraz narodu.
To obraz głębokiego przyjęcia Bożego przesłania. Słowo staje się dla Jeremiasza źródłem radości i częścią jego powołania, choć jego głoszenie przynosi mu również samotność i cierpienie.
Nie. Jeremiasz otwarcie mówi Bogu o swoim bólu i poczuciu osamotnienia. Rozdział pokazuje, że lament może być szczerym wyrazem relacji z Bogiem, a nie zaprzeczeniem wiary.
W słowach Jeremiasza słychać człowieka, który jest zmęczony samotnością i nie ukrywa, że jego ból trwa. Ten rozdział pozwala dostrzec, że cierpienie można wypowiedzieć przed Bogiem bez udawania, że wszystko jest dobrze. Boża odpowiedź przynosi obietnicę obecności, choć nie obiecuje łatwej drogi.
Rozdział ma wyraźny układ: najpierw zapowiada sąd nad Judą, potem oddaje głos Jeremiaszowi w lamentacji, a na końcu przedstawia Bożą odpowiedź. Odwołanie do Manassesa wiąże kryzys z pamięcią o historii Judy, natomiast wspomnienie Mojżesza i Samuela podkreśla powagę wyroczni. Osobiste słowa proroka nie są oderwane od jego publicznego powołania.
Księga Jeremiasza 15 pokazuje, że trudne zadanie może wiązać się z konfliktem i osamotnieniem. Odpowiedź Boga wzywa proroka, by pozostał przy tym, co szlachetne, i nie przejmował postawy otoczenia. W praktycznym odczytaniu rozdział przypomina o znaczeniu uczciwości i szukania wsparcia, gdy ciężar obowiązków staje się duży.
Jeremiasz przyjmuje słowo Boże jako radość serca, ale jego powołanie nie chroni go przed bólem. Rozdział trzyma razem te dwie prawdy: bliskość Boga i trudne doświadczenie nie wykluczają się. Końcowa obietnica umocnienia kieruje uwagę ku wierności Boga, która trwa także pośród sprzeciwu.
Studium rozdziału e-mailem
Otrzymuj fragmenty Pisma Świętego, modlitwę i prosty kolejny krok związany z tym rozdziałem.
Ważne zastrzeżenie: Te wskazówki biblijne nie zastępują profesjonalnej opieki w zakresie zdrowia psychicznego. Jeśli doświadczasz objawów kryzysu, skontaktuj się z Centrum Wsparcia dla Osób w Kryzysie Psychicznym pod numerem 800 70 2222 lub niezwłocznie poszukaj profesjonalnej pomocy.