Księga Jeremiasza 17 – znaczenie, tematy i zastosowanie

Grzech Judy jest zapisany żelaznym rylcem, wyryty diamentowym ostrzem na tablicy ich serc i na rogach waszych ołtarzy,

jako pomnik ich synów, ich ołtarzy, ich aszer przy zielonych drzewach, na wysokich pagórkach.

Góro moja na równinie, twój dobytek i wszystkie twoje skarby wydam na grabież, jako zapłatę za wszystkie twoje grzechy, popełnione w twoich granicach.

Będziesz musiała się wyrzec swojego dziedzictwa, które ci dałem. Będziesz w niewoli u twoich wrogów w ziemi, której nie znasz. Bo rozpaliliście ogień mojego gniewu – będzie on płonął na wieki.

To mówi Pan: Przeklęty mąż, który pokłada nadzieję w człowieku i który w ciele widzi swoją siłę, a od Pana odwraca swoje serce.

Jest on podobny do dzikiego krzaka na stepie, nie dostrzega, gdy przychodzi szczęście; wybiera miejsca spalone na pustyni, ziemię słoną i bezludną.

Błogosławiony mąż, który pokłada ufność w Panu, i Pan jest jego nadzieją.

W Księdze Jeremiasza 17:7 błogosławiony jest ten, kto ufa Panu i w Nim pokłada nadzieję. W kontekście kontrastu z poleganiem wyłącznie na ludzkiej sile oznacza …

Jest on podobny do drzewa zasadzonego nad wodą, które swoje korzenie puszcza ku strumieniowi; nie obawia się, gdy przyjdzie upał, bo utrzyma zielone liście; także w roku suszy nie doznaje niepokoju i nie przestaje wydawać owoców.

Księga Jeremiasza 17:8 opisuje człowieka, który ufa Bogu: jak drzewo blisko strumienia, pozostaje mocny i wydaje owoce nawet w czasie suszy. Nie oznacza to życia …

Serce jest zdradliwsze niż wszystko inne i niepoprawne – kto je zgłębi?

Księga Jeremiasza 17:9 mówi, że ludzkie serce bywa zwodnicze i trudne do poznania, dlatego własne pragnienia i motywy nie zawsze są wiarygodnym przewodnikiem. W kontekście …

Ja, Pan, badam serce i poddaję próbie nerki, bym mógł każdemu oddać stosownie do jego postępowania, według owoców jego uczynków.

Kuropatwa wysiaduje jajka, których nie zniosła; podobnie czyni ten, kto zbiera w nieuczciwy sposób bogactwa: w środku swoich dni musi je opuścić i gdy nadejdzie jego koniec, okazuje się głupcem.

Tronem chwały, wzniesionym od początku, jest nasze miejsce święte.

Nadziejo Izraela, Panie! Wszyscy, którzy Cię opuszczają, będą zawstydzeni. Ci, którzy oddalają się od Ciebie, będą zapisani na ziemi, bo opuścili źródło żywej wody, Pana.

Uzdrów mnie, Panie, bym stał się zdrowy; ratuj mnie, bym doznał ratunku. Ty bowiem jesteś moją chlubą.

W Księdze Jeremiasza 17:14 prorok prosi Boga o uzdrowienie i ratunek, uznając, że tylko On może mu pomóc i jest źródłem jego chluby. W kontekście …

Oto oni, którzy mi mówią: Gdzie jest słowo Boże? Niech się wreszcie wypełni!

Ale ja nie nalegałem na Ciebie o nieszczęście ani nie pragnąłem dnia zagłady. Ty wiesz: to, co wyszło z moich ust, jest zupełnie jawne przed Tobą.

Nie bądź dla mnie postrachem, Ty, moja ucieczko w dniu nieszczęścia!

Moi prześladowcy niech zostaną zawstydzeni, lecz mnie niech nie spotka hańba! Niech ich lęk ogarnie, lecz nie mnie! Ześlij na nich nieszczęsny dzień, zgładź ich, zgładź dwa razy!

To mówi Pan do mnie: Idź, stań w bramie synów narodu, przez którą wchodzą i wychodzą królowie judzcy, oraz we wszystkich bramach Jerozolimy

i mów do nich: Słuchajcie słowa Pańskiego, królowie judzcy, cały Judo i wszyscy mieszkańcy Jerozolimy przechodzący przez te bramy!

To mówi Pan: Strzeżcie się – jeśli wam życie miłe – by nie nosić ciężkich rzeczy w dzień szabatu ani nie wnosić ich przez bramy Jerozolimy.

Nie wynoście żadnych ciężarów ze swoich domów w dzień szabatu ani nie wykonujcie żadnej pracy, lecz raczej święćcie dzień szabatu, jak nakazałem waszym przodkom.

Ale oni nie słuchali ani nie nakłonili swojego ucha, lecz uczynili twardym swój kark, odmawiając posłuszeństwa i odrzucając pouczenie.

Jeżeli okażecie Mi pełne posłuszeństwo – wyrocznia Pana – jeśli nie będziecie wnosić żadnego ciężaru przez bramy miasta w dzień szabatu i jeśli będziecie święcić dzień szabatu, nie wykonując w nim żadnej pracy,

będą wchodzić przez bramę miasta królowie i książęta zasiadający na tronie Dawida. Będą wjeżdżać na wozach i koniach, oni, ich dostojnicy, mężowie judzcy i mieszkańcy Jerozolimy, a miasto to będzie zamieszkałe na wieki.

I przyjdą z miast judzkich, z okolic Jerozolimy, z ziemi Beniamina, z Szefeli, z gór i z południa, przynosząc ofiary całopalne, krwawe, pokarmowe, kadzidło i ofiary dziękczynne do domu Pańskiego.

A jeżeli Mnie nie posłuchacie, by święcić dzień szabatu, by się powstrzymać od noszenia ciężaru, wchodząc bramami Jerozolimy w dzień szabatu, zapalę gniew w jej bramach i pochłonie pałace Jerozolimy, i nie zgaśnie.