Księga Jeremiasza 34 – znaczenie, tematy i zastosowanie

Słowo, które Pan skierował do Jeremiasza, gdy Nabuchodonozor, król babiloński, z całym swoim wojskiem, wszystkie poddane mu królestwa ziemi oraz wszystkie narody toczyli walkę o Jerozolimę i wszystkie jej miasta.

To mówi Pan, Bóg Izraela: Idź i mów do króla judzkiego, Sedecjasza. Powiedz mu: To mówi Pan: Oto oddam to miasto w ręce króla babilońskiego, który wyda je na pastwę ognia.

Ty zaś nie ujdziesz jego ręki, lecz z pewnością zostaniesz pojmany i wydany w jego ręce. Zobaczysz wtedy króla babilońskiego oko w oko, będzie on z tobą mówił twarzą w twarz i pójdziesz do Babilonu.

Posłuchaj jednak słowa Pańskiego, Sedecjaszu, królu judzki. To mówi Pan o tobie: Nie umrzesz od miecza.

W Księdze Jeremiasza 34:4 Bóg zapewnia Sedecjasza, że choć zostanie pojmany i pójdzie do Babilonu, nie zginie od miecza. Następny werset wyjaśnia, że umrze spokojnie. …

Umrzesz spokojnie i podobnie jak palono wonności dla twoich przodków, dawniejszych królów, którzy byli przed tobą, tak będą palić i dla ciebie. Będą śpiewać także dla ciebie pieśń żałobną: Biada, panie! Bo Ja wypowiedziałem to słowo – wyrocznia Pana.

Prorok Jeremiasz powiedział wszystkie te słowa do Sedecjasza, króla judzkiego w Jerozolimie.

Wojsko zaś króla babilońskiego prowadziło walkę przeciw Jerozolimie i wszystkim miastom judzkim, które jeszcze się broniły: przeciw Lakisz i Azeka. Tylko bowiem te miasta obronne utrzymywały się spośród miast judzkich.

Słowo, które Pan skierował do Jeremiasza po zawarciu przez króla Sedecjasza z całym ludem jerozolimskim umowy ogłaszającej powszechną wolność.

Każdy miał obdarzyć wolnością swojego niewolnika Hebrajczyka i niewolnicę Hebrajkę. Nikomu nie wolno było trzymać u siebie swojego brata Judejczyka jako niewolnika.

Wszyscy dostojnicy i ludzie, którzy zawarli umowę, zgodzili się, że każdy wypuści na wolność swojego niewolnika lub niewolnicę i nie będzie ich więcej zmuszać do służby u siebie. Po wyrażeniu zgody wypuścili ich na wolność.

Potem jednak zmienili zdanie i sprowadzili niewolników i niewolnice, których obdarzyli wolnością, zmuszając, by znów stali się niewolnikami i niewolnicami.

Wtedy Pan skierował do Jeremiasza następujące słowo:

To mówi Pan, Bóg Izraela: Z waszymi przodkami, gdy wyprowadziłem ich z ziemi egipskiej, z domu niewoli, zawarłem przymierze, które mówiło:

Po upływie siedmiu lat wypuścicie na wolność każdy swojego brata, Hebrajczyka, który zaprzedał się tobie w niewolę i służył przez sześć lat; wypuścisz go od siebie jako człowieka wolnego! Wasi przodkowie jednak nie usłuchali Mnieani nie nakłonili swego uch

Wy zaś nawróciliście się dzisiaj i uczyniliście to, co jest słuszne wobec Mnie, ogłaszając powszechne uwolnienie. Zawarliście umowę wobec Mnie w domu, nad którym wzywano mojego Imienia.

Zmieniliście jednak zdanie i znieważyliście moje Imię. Sprowadziliście każdy swojego niewolnika i swoją niewolnicę, których obdarzyliście wolnością według ich uznania, a następnie zmusiliście ich, by byli u was niewolnikami i niewolnicami.

Dlatego to mówi Pan: Nie usłuchaliście Mnie, by każdy ogłosił wolność swojemu bratu i rodakowi; oto puszczam was wolno – na miecz, zarazę i głód. Ponadto uczynię z was przedmiot budzący przerażenie u wszystkich królestw ziemi.

A z ludźmi, którzy naruszyli umowę ze Mną, którzy nie wypełnili warunków umowy zawartej wobec Mnie, postąpię jak z cielcem, którego oni przecięli na dwie części, by przejść między nimi.

Przywódców judzkich, dostojników jerozolimskich, dworzan, kapłanów i cały lud kraju, który przechodził między częściami cielęcia ofiarnego,

wydam w ręce ich nieprzyjaciół i w ręce tych, którzy nastają na ich życie. Ich zwłoki staną się żerem dla ptaków powietrznych i zwierząt lądowych.

Sedecjasza zaś, króla judzkiego, i jego przywódców wydam w ręce ich nieprzyjaciół, w ręce tych, którzy nastają na ich życie, w ręce wojska króla babilońskiego, które teraz odeszło od was.

Oto wydam rozkaz – wyrocznia Pana – sprowadzę ich znów przeciw temu miastu. Będą walczyć przeciw niemu, zdobędą je i spalą ogniem; miasta zaś judzkie uczynię bezludnym pustkowiem.