Księga Jeremiasza 7 – znaczenie, tematy i zastosowanie

Słowo, które Pan skierował do Jeremiasza:

Stań w bramie świątyni i głoś następujące słowa: Słuchajcie słowa Pańskiego, wszyscy z Judy, którzy wchodzicie tymi bramami, aby oddać pokłon Panu.

To mówi Pan Zastępów, Bóg Izraela: Poprawcie postępowanie i wasze uczynki, a pozwolę wam mieszkać na tym miejscu.

Nie ufajcie kłamliwym słowom, głoszącym: Świątynia Pańska, świątynia Pańska, świątynia Pańska!

Bo jeżeli naprawdę poprawicie wasze postępowanie i jeżeli będziecie się kierować wyłącznie sprawiedliwością jeden wobec drugiego,

jeśli nie będziecie uciskać cudzoziemca, sieroty i wdowy i jeśli nie będziecie rozlewać niewinnej krwi na tym miejscu i jeżeli nie pójdziecie za obcymi bogami na waszą zgubę,

wtedy pozwolę wam mieszkać na tym miejscu w ziemi, którą dałem waszym przodkom od dawna i na zawsze.

Oto wy na próżno pokładacie ufność w zwodniczych słowach.

Nieprawda? Kraść, zabijać, cudzołożyć, fałszywie przysięgać, palić kadzidło Baalowi, chodzić za obcymi bogami, których nie znacie...

A potem przychodzicie i stajecie przede Mną w tym domu, nad którym wzywano mojego imienia, i mówicie: Oto jesteśmy bezpieczni, by móc nadal popełniać te wszystkie występki.

Może ten dom, nad którym wzywano mojego imienia, stał się w waszych oczach jaskinią zbójców? Ja to dobrze widzę – wyrocznia Pana.

Idźcie, proszę, do mojego przybytku w Szilo, gdzie dawniej do obrałem mieszkanie dla mojego imienia, i patrzcie, co mu uczyniłem z powodu przewrotności mojego ludu, Izraela.

A teraz, ponieważ popełniliście te występki – wyrocznia Pana – i mimo że mówiłem do was nieustannie i niezmordowanie, nie usłuchaliście, a gdy wołałem, nie odpowiedzieliście,

uczynię temu domowi, nad którym wzywano mojego imienia, a w którym wy pokładacie ufność, i temu miejscu, danemu wam i waszym przodkom, to samo, co uczyniłem Szilo.

Odrzucę was sprzed mojego oblicza, podobnie jak odrzuciłem wszystkich waszych braci, całe pokolenie Efraima.

Ty zaś nie wstawiaj się za tym narodem, nie zanoś za niego błagań ani modlitw, ani też nie nalegaj na Mnie, bo cię nie wysłucham.

Czy nie widzisz, co robią w miastach Judy i na ulicach Jerozolimy?

Synowie zbierają drewno, ojcowie rozpalają ogień, a kobiety ugniatają ciasto, by robić pieczywo ofiarne dla królowej nieba, a ponadto wylewają ofiary z płynów dla obcych bogów, by Mnie obrażać.

Czy Mnie obrażają – wyrocznia Pana – czy raczej siebie samych, na własną hańbę?

Dlatego to mówi Pan: Oto żar mojego gniewu rozlewa się na to miejsce, na ludzi i na zwierzęta, na drzewa polne i na owoce ziemi – płonie i nie zagaśnie.

To mówi Pan Zastępów, Bóg Izraela: Dodawajcie wasze ofiary całopalne do waszych ofiar krwawych i spożywajcie mięso!

Bo nic nie powiedziałem ani nie nakazałem waszym przodkom, gdy wyprowadzałem ich z Egiptu, co do ofiar całopalnych i krwawych,

lecz dałem im tylko przykazanie: Słuchajcie mojego głosu, a będę wam Bogiem, wy zaś będziecie Mi narodem. Chodźcie każdą drogą, którą wam rozkażę, aby się wam dobrze powodziło.

Ale nie usłuchali ani nie chcieli słuchać i poszli według zatwardziałości swojego przewrotnego serca; odwrócili się plecami, a nie twarzą.

Od dnia, kiedy wasi przodkowie wyszli z ziemi egipskiej, do dnia dzisiejszego posyłałem do was wszystkich moich sług, proroków, każdego dnia, bezustannie,

lecz nie usłuchali Mnie ani nie nadstawiali swoich uszu. Uczynili swój kark twardym, stali się gorsi niż ich przodkowie.

Powiesz im wszystkie te słowa, ale cię nie usłuchają; będziesz wołał do nich, lecz nie dadzą ci odpowiedzi.

I odezwiesz się do nich: To jest naród, który nie usłuchał głosu Pana, swojego Boga, i nie przyjął pouczenia. Przepadła wierność, znikła z ich ust.

Ostrzyż swoje włosy i odrzuć je i podnieś żałobny lament na wyżynach, ponieważ Pan odrzucił i odepchnął pokolenie zasługujące na Jego gniew.

Bo synowie Judy czynili nieprawość przed moimi oczami – wyrocznia Pana – umieścili swoje obrzydliwe bożki w domu, nad którym wzywano mojego imienia, aby go zbezcześcić.

I zbudowali wyżynę Tofet w dolinie Ben-Hinnom, aby palić w ogniu swoich synów i córki, czego nie nakazałem i co nie przyszło Mi nawet na myśl.

Dlatego przyjdą dni – wyrocznia Pana – że nie będzie się już mówić o Tofet lub dolinie Ben-Hinnom, lecz o Dolinie Mordu; w Tofet będą grzebać zmarłych z braku innego miejsca.

Zwłoki tego narodu staną się pożywieniem ptactwa drapieżnego w powietrzu i dzikich zwierząt na ziemi, których nikt nie odpędzi.

I sprawię, że zniknie z miast judzkich i z ulic Jerozolimy głos wesela, głos radości, nawoływanie oblubieńca i oblubienicy, bo ziemia stanie się pustynią.