Księga Jeremiasza 25 – znaczenie, tematy i zastosowanie

Słowo skierowane do Jeremiasza o całym narodzie judzkim w czwartym roku panowania Joakima, syna Jozjasza, króla judzkiego, to jest w pierwszym roku Nabuchodonozora, króla Babilonii.

Prorok Jeremiasz wypowiedział je do całego narodu judzkiego i do wszystkich mieszkańców Jerozolimy:

Począwszy od trzynastego roku panowania Jozjasza, syna Amona, króla judzkiego, aż do dnia dzisiejszego, przez dwadzieścia trzy lata Pan kierował słowo do mnie, ja zaś mówiłem do was niestrudzenie, a wy nie słuchaliście.

Pan bez przerwy posyłał wam wszystkie swoje sługi, proroków, a wy nie słuchaliście ani nie nadstawialiście uszu, by słuchać.

Słowa te brzmiały: Niech każdy porzuci swoje przewrotne postępowanie, złe uczynki, a będziecie mogli pozostać w ziemi, którą Pan dał wam i waszym przodkom od dawna i na zawsze.

Nie chodźcie za obcymi bogami, by im służyć i oddawać cześć, ani nie pobudzajcie Pana do gniewu uczynkami waszych rąk, a nie sprowadzę na was nieszczęścia.

Ale nie usłuchaliście Mnie – wyrocznia Pana – pobudzając Mnie do gniewu uczynkami waszych rąk ku waszej własnej zgubie.

Dlatego to mówi Pan Zastępów: Ponieważ nie usłuchaliście moich słów,

oto poślę, by przyprowadzić wszystkie pokolenia północy – wyrocznia Pana – i Nabuchodnozora, króla Babilonu, mojego sługę. Sprowadzę ich przeciw temu krajowi, przeciw jego mieszkańcom i przeciw wszystkim narodom dokoła. Wypełnię na nich klątwę, uczynię z

Sprawię, że ustanie wśród nich głos wesela, głos radości, głos oblubieńca i głos oblubienicy, terkot żaren i światło lampy.

Cały ten kraj zostanie spustoszony i opuszczony, a narody będą służyć królowi babilońskiemu przez siedemdziesiąt lat.

A po upływie siedemdziesięciu lat ukarzę króla Babilonu i ten naród – wyrocznia Pana – ich grzechy i kraj babiloński; zamienię go w wieczne pustkowie.

Wypełnię na tym kraju wszystkie swoje słowa, które wypowiedziałem przeciw niemu: wszystko, co zostało napisane w tej księdze, co prorokował Jeremiasz przeciw wszystkim narodom.

Także i ich zmuszą do uległości wielkie narody i wielcy królowie, odpłacając im stosownie do ich czynów i uczynków ich rąk.

To powiedział do mnie Pan, Bóg Izraela: Weź z mojej ręki kubek wina, to jest gniewu, i daj je do picia wszystkim narodom, do których cię posyłam.

Niech piją, zataczają się i szaleją przed mieczem, który poślę między nich.

Wziąłem więc kubek z ręki Pana i napoiłem wszystkie narody, do których posłał mnie Pan:

Jerozolimę, miasta judzkie, ich królów i przywódców, by uczynić z nich pustkowie, przedmiot grozy, pośmiewiska i przekleństwa, jak to jest dzisiaj;

faraona, króla egipskiego, i jego sługi, jego przywódców i cały jego naród;

wszystkie różnorodne narody i wszystkich królów ziemi Us, wszystkich królów ziemi filistyńskiej, Aszkelon, Gazę, Ekron i to, co pozostało z Aszdodu;

Edom, Moab i synów Ammona,

wszystkich królów Tyru i wszystkich królów Sydonu oraz wszystkich królów zamorskich wysp;

Dedan, Tema, Buz i wszystkich, którzy przycinają włosy na skroniach;

wszystkich królów Arabii i wszystkich królów różnorodnych ludów, mieszkających na pustyni;

wszystkich królów Zimri, wszystkich królów Elamu i wszystkich królów Medii;

wszystkich królów północy, bliskich i dalekich, jednych po drugich; wszystkie królestwa, które są na powierzchni ziemi; król zaś Szeszak będzie pił po nich.

Powiesz im: To mówi Pan Zastępów, Bóg Izraela: Pijcie i upijajcie się; wymiotujcie i padajcie, nie mogąc powstać wobec miecza, który poślę między was.

Jeżeli zaś się zdarzy, że nie będą chcieli wziąć kubka z twojej ręki, by pić, powiesz im: To mówi Pan Zastępów: Musicie wypić!

Bo oto od miasta, na którym wzywano mojego imienia, rozpoczynam karę, a wy mielibyście pozostać nieukarani? Nie ujdziecie kary, lecz raczej powołam miecz przeciw wszystkim mieszkańcom ziemi – wyrocznia Pana Zastępów.

Ty zaś będziesz im prorokował wszystkie te słowa i powiesz im: Pan grzmi z wysoka i wydaje głos ze swojego świętego przybytku; grzmi potężnie przeciw swojemu pastwisku, podnosi krzyk, jak tłoczący prasę do wina. Do wszystkich mieszkańców ziemi

dochodzi wrzawa, aż do krańców ziemi; bo Pan prowadzi spór z narodami, pozywa przed sąd wszelkie ciało, występnych oddaje na pastwę miecza – wyrocznia Pana.

To mówi Pan Zastępów: Oto nieszczęście ogarnia naród po narodzie, zrywa się wielka burza z krańców ziemi.

W tym dniu będzie wielu zabitych przez Pana od krańca do krańca ziemi. Nikt nie będzie ich opłakiwał ani zbierał, ani grzebał; pozostaną jako nawóz na powierzchni ziemi.

Podnieście lament, pasterze, i krzyczcie! Tarzajcie się w prochu, przewodnicy trzody! Nadeszły bowiem dni waszej rzezi i padniecie jak wybrane owce.

Nie ma ucieczki dla pasterzy ani ocalenia dla przewodników trzody.

Rozlega się krzyk pasterzy i lament przewodników trzody, bo Pan pustoszy ich pastwisko.

Niszczeją spokojne pastwiska od płonącego gniewu Pańskiego.

Lew opuścił swoją kryjówkę, bo jego kraj stał się pustkowiem, z powodu niszczycielskiego miecza i z powodu palącego gniewu Pańskiego.