1 Księga Królewska 12 – znaczenie, tematy i zastosowanie

Roboam udał się do Sychem, bo w Sychem zebrał się cały Izrael, aby go ustanowić królem.

Usłyszał o tym Jeroboam, syn Nebata, kiedy jeszcze był w Egipcie, dokąd się schronił przed królem Salomonem, i wrócił z Egiptu.

Posłano więc po niego i wezwano go. Kiedy przybył Jeroboam oraz całe zgromadzenie Izraela, wtedy przemówili do Roboama tymi słowami:

Twój ojciec obciążył nas jarzmem, ty zaś teraz ulżyj w okrutnej pańszczyźnie twojego ojca i w tym jego ciężkim jarzmie, które na nas włożył, a my ci za to będziemy służyć.

Na to im odpowiedział: Idźcie na trzy dni! A potem wróćcie do mnie! Wobec tego lud się rozszedł.

A król Roboam zasięgnął rady starszych, którzy należeli do otoczenia jego ojca, Salomona, za jego życia, mówiąc: Jak mi doradzacie odpowiedzieć temu ludowi?

Oni zaś tak do niego przemówili: Jeśli teraz będziesz uległy temu ludowi i zechcesz wyświadczyć im przysługę, i odpowiedzieć im oraz przemówić do nich łagodnymi słowami, to będą ci sługami przez całe życie.

Ale on odrzucił radę, którą mu dawali starsi. Natomiast zasięgnął rady młodzieńców, którzy razem z nim dorastali i należeli do jego otoczenia.

Powiedział do nich: Co wy radzicie odpowiedzieć temu ludowi, który przemawiał do mnie takimi słowami: Ulżyj nam w jarzmie, które włożył na nas twój ojciec.

Młodzieńcy zaś, którzy razem z nim dorastali, przemówili do niego tak: Temu ludowi, który przemawiał do ciebie, mówiąc: Twój ojciec obciążył nas jarzmem, ty zaś ulżyj nam w tym jarzmie, powiesz: Mój mały palec jest grubszy niż biodra mojego ojca,

bo dotąd mój ojciec nałożył na was ciężkie jarzmo, a ja dołożę do waszego jarzma. Mój ojciec karcił was biczami, ja zaś będę was karcił biczami z kolców.

Trzeciego dnia, tak jak powiedział król słowami: Wróćcie do mnie trzeciego dnia, przyszedł cały lud do Roboama.

A wtedy król dał ludowi surową odpowiedź, bo nie poszedł za radą, którą mu dawali starsi.

Przemówił więc do nich tak, jak radzili młodzieńcy: Mój ojciec obciążył was jarzmem, a ja dołożę do waszego jarzma. Mój ojciec karcił was biczami, jak zaś będę was karcił biczami z kolców.

Król więc nie wysłuchał ludu, bo to wydarzenie dokonało się z woli Pana, aby spełniła się Jego groźba, którą Pan wypowiedział do Jeroboama, syna Nebata, przez Achiasza z Szilo.

Kiedy cały Izrael zobaczył, że król go nie wysłuchał, wtedy odpowiedział królowi tak: Jaki wspólny dział mamy z Dawidem? Przecież nie mamy dziedzictwa z synem Jessego. Do swoich namiotów idź, Izraelu! Teraz, Dawidzie, pilnuj swojego domu! I rzeczywiście Izrael poszedł do swoich namiotów.

A Roboam panował tylko nad tymi Izraelitami, którzy mieszkali w miastach Judy.

Gdy zaś król Roboam wysłał Adonirama, który był przełożonym robotników pracujących przymusowo, cały Izrael obrzucił go kamieniami, tak że umarł. Wobec tego król Roboam pospieszył się, aby wsiąść na rydwan i uciec do Jerozolimy.

Tak więc Izrael odpadł od rodu Dawida do dziś.

Kiedy cały Izrael dowiedział się, że Jeroboam wrócił, wtedy posłali po niego, wzywając go na zgromadzenie. Następnie ustanowili go królem nad całym Izraelem. Przy domu Dawida zostało tylko samo pokolenie Judy.

Roboam, po przybyciu do Jerozolimy, zebrał wszystkich potomków Judy i całe pokolenie Beniamina, to jest sto osiemdziesiąt tysięcy wyborowych wojowników, aby rozpocząć wojnę z Izraelem o przywrócenie władzy królewskiej Roboamowi, synowi Salomona.

Wówczas Pan skierował słowo do Szemajasza, męża Bożego, mówiąc:

Powiedz królowi judzkiemu, Roboamowi, synowi Salomona, i wszystkim potomkom Judy oraz Beniaminitom, a także pozostałemu ludowi:

Tak mówi Pan: Nie wyruszajcie do walki z Izraelitami, waszymi braćmi. Niech każdy wróci do swojego domu, bo przeze Mnie zostały zrządzone te wydarzenia. Posłuchali słowa Pańskiego i zawrócili z drogi zgodnie ze słowem Pańskim.

Jeroboam umocnił Sychem na górze Efraima i zamieszkał w nim, a później wyprowadził się stamtąd, bo umocnił Penuel.

Wkrótce Jeroboam pomyślał sobie tak: W tych warunkach władza królewska może powrócić do rodu Dawida,

bo jeżeli ten lud będzie chodził na składanie ofiar do świątyni Pańskiej, to zechce wrócić do swojego pana, Roboama, króla Judy, i wskutek tego mogą mnie zabić i wrócić do króla Judy, Roboama.

Dlatego po zastanowieniu się król sporządził dwa złote cielce i ogłosił ludowi: Nie jest potrzebne, abyście chodzili do Jerozolimy. Izraelu, oto Bóg twój, który cię wyprowadził z ziemi egipskiej!

Postawił zatem jednego w Betel, a drugiego umieścił w Dan.

To oczywiście doprowadziło do grzechu, bo lud poszedł do jednego do Betel i do drugiego aż do Dan.

Ponadto urządził przybytki na wyżynach oraz mianował spośród zwykłego ludu kapłanów, którzy nie byli lewitami.

Następnie Jeroboam ustanowił święto w ósmym miesiącu, piętnastego dnia tego miesiąca, naśladując święto obchodzone w Judzie, oraz sam przystąpił do ołtarza. Tak uczynił w Betel, składając krwawą ofiarę cielcom, które sporządził, i ustanowił w Betel kapłanów wyżyn, które urządził.

Przystąpił do ołtarza, który sporządził w Betel w piętnastym dniu ósmego miesiąca, który sobie wymyślił, aby ustanowić święto dla Izraelitów. Przystąpił więc do ołtarza, by złożyć ofiarę kadzielną.