1 Księga Królewska 15 – znaczenie, tematy i zastosowanie

Abijjam zaczął królować w Judzie w osiemnastym roku rządów króla Jeroboama, syna Nebata.

Przez trzy lata był królem w Jerozolimie, a jego matce było na imię Maaka, córka Abiszaloma.

Poszedł on drogą wszelkich grzechów swojego ojca, które przed nim popełniał, dlatego że jego serce nie było szczere wobec Pana, swojego Boga, jak było szczere serce jego przodka, Dawida.

Jednak właśnie ze względu na Dawida Pan, jego Bóg, zachował mu ród w Jerozolimie, dając mu jego synów jako następców i zachowując Jerozolimę

za to, że Dawid czynił to, co jest słuszne w oczach Pana, i przez całe swoje życie nie zaniedbał niczego, co mu nakazał, z wyjątkiem sprawy Chetyty Uriasza.

Wojna zaś, która wybuchła między Roboamem a Jeroboamem, trwała przez całe jego życie.

A czyż pozostałe dzieje Abijjama oraz wszystko, co uczynił, nie są opisane w Księdze Kronik Królów Judy? Ponadto również między Abijjamem i Jeroboamem trwała wojna.

Potem Abijjam spoczął przy swoich przodkach i pochowano go w Mieście Dawidowym. Jego syn Asa został w jego miejsce królem.

Asa, król Judy, objął władzę w dwudziestym roku panowania Jeroboama, króla Izraela,

i królował w Jerozolimie przez czterdzieści jeden lat. Jego matce było na imię Maaka, córka Abiszaloma.

Asa czynił to, co jest słuszne w oczach Pana, tak jak jego przodek Dawid,

ponieważ kazał wysiedlić z kraju uprawiających nierząd sakralny i usunął wszelkie bożki, które zrobili jego przodkowie.

A nawet swoją matkę Maakę pozbawił godności królowej-matki za to, że sporządziła bożka ku czci Aszery. Ponadto Asa ściął i spalił tego bożka przy potoku Cedron.

Ale nie usunięto wyżyn. Jednak serce Asy przez całe jego życie było szczere wobec Pana.

Złożył on w świątyni Pańskiej sprzęty poświęcone na ofiarę przez swojego ojca i przez siebie, srebro i złoto oraz naczynia.

Również między Asą i królem Izraela, Baszą, trwała wojna przez całe ich życie.

Bo król Izraela, Basza, wtargnął do Judy i zaczął umacniać Rama, aby nikomu nie pozwolić wychodzić i wchodzić do króla Judy, Asy.

Wobec tego Asa wziął srebro i złoto, pozostałe w skarbcach świątyni Pańskiej i w skarbcach pałacu królewskiego, i powierzywszy je swoim sługom, posłał je król Asa przebywającemu w Damaszku królowi Aramu Ben-Hadadowi, synowi Tabrimona, syna Chezjona, z tymi słowami:

Trwa przymierze pomiędzy mną a tobą, jak było między moim ojcem a twoim ojcem. Oto posyłam ci podarunek: srebro i złoto. Wyrusz i zerwij swoje przymierze z Baszą, królem Izraela, a wtedy odstąpi ode mnie.

Ben-Hadad posłuchał króla Asy i posławszy dowódców swojego wojska na miasta izraelskie, napadł na Ijjon i Dan oraz na Abel koło Bet-Maaka, a także na Kinerot, aż po kraj Neftalego.

Gdy tylko Basza dowiedział się o tym, zaniechał umacniania Rama i wkrótce wrócił do Tirsy.

Wtedy król Asa zwołał wszystkich bez wyjątku z Judy, aby zabrali z Rama kamienie i drewno, z którego poprzednio budował Basza. Potem król Asa rozbudował z niego Geba Beniamina oraz Mispa.

A czyż pozostałe dzieje Asy i cała jego dzielność oraz wszystko, co uczynił, a także miasta, które zbudował, nie są opisane w Księdze Kronik Królów Judy? Kiedy jednak się zestarzał, zachorował na nogi.

W końcu Asa spoczął przy swoich przodkach i został pochowany w Mieście Dawida, swojego przodka. A jego syn Jozafat został w jego miejsce królem.

Nadab zaś, syn Jeroboama, objął władzę nad Izraelem w drugim roku panowania króla judzkiego Asy i przez dwa lata panował nad Izraelem,

czyniąc to, co złe w oczach Pana, idąc drogą swojego ojca w jego grzechu, do którego doprowadził Izraela.

Basza, syn Achiasza, z rodu Issachara, uknuł spisek przeciw niemu. Basza napadł na niego koło Gibbetonu, będącego we władaniu Filistynów, kiedy Nadab i wojsko całego Izraela oblegali Gibbeton.

Wówczas, to jest w trzecim roku panowania Asy, króla Judy, Basza zabił go i został w jego miejsce królem.

Z chwilą objęcia władzy wymordował cały ród Jeroboama. Nie zostawił z rodu Jeroboama ani jednej żywej duszy, dopóki jej nie wytracił zgodnie z zapowiedzią Pana, którą On wypowiedział przez swojego sługę Achiasza z Szilo,

z powodu grzechów Jeroboama, który sam zgrzeszył i doprowadził do grzechu Izraela, pobudzając do gniewu Pana, Boga Izraela.

1 Księga Królewska 15:30 wyjaśnia, że upadek rodu Jeroboama wiązał się z jego własnym grzechem oraz z tym, że doprowadził Izraelitów do grzechu, obrażając Boga. …

A czyż pozostałe dzieje Nadaba i wszystko, co uczynił, nie są opisane w Księdze Kronik Królów Izraela?

Również między Asą i królem Izraela, Baszą, trwała wojna przez całe ich życie.

W trzecim roku panowania Asy, króla Judy, został królem nad Izraelem w Tirsie syn Achiasza, Basza, na dwadzieścia cztery lata.

Czynił on to, co złe w oczach Pana, ponieważ szedł drogą Jeroboama w jego grzechu, do którego ten doprowadził Izraela.