1 Księga Królewska 16 – znaczenie, tematy i zastosowanie

Pan skierował następujące słowo przeciw Baszy do Jehu, syna Chananiego:

Za to, że podniosłem cię z prochu i uczyniłem cię wodzem mojego ludu izraelskiego, ty poszedłeś drogą Jeroboama, a przez to doprowadziłeś do grzechu mój lud izraelski, aby Mnie obrażać ich grzechami!

Oto więc Ja usunę potomstwo Baszy i potomstwo jego rodu oraz postąpię z jego rodem jak z rodem Jeroboama, syn Nebata.

Zmarłego z rodu Baszy w mieście będą pożerały psy, a zmarłego w polu będą pożerały ptaki powietrzne.

A czyż pozostałe dzieje Baszy i to, co uczynił, oraz jego dzielność nie są opisane w Księdze Kronik Królów Izraela?

Potem Basza spoczął przy swoich przodkach i został pochowany w Tirsie, a jego syn, Ela, został w jego miejsce królem.

Ponownie przemówił Pan przez proroka Jehu, syna Chananiego, przeciw Baszy i jego rodowi, z powodu całego zła, jakiego dopuścił się w oczach Pana, drażniąc Go dziełem swoich rąk, jak to czynił ród Jeroboama, a także z powodu wytępienia tego rodu.

W dwudziestym szóstym roku panowania Asy, króla Judy, Ela, syn Baszy, został królem nad Izraelem w Tirsie na dwa lata.

Jego podwładny Zimri, wódz połowy rydwanów, uknuł spisek przeciw niemu. Kiedy więc oddawał się on pijaństwu w Tirsie, w domu Arsy, zarządcy pałacu w Tirsie,

wtedy Zimri wtargnął i, zadawszy mu śmiertelny cios, został w jego miejsce królem w dwudziestym siódmym roku Asy, króla Judy.

Gdy tylko został królem i zasiadł na swoim tronie, wybił cały ród Baszy, nie zostawiając mu żadnego chłopca, oraz jego krewnych i przyjaciół.

Zimri wytępił więc cały ród Baszy zgodnie z zapowiedzią Pana, daną Baszy przez proroka Jehu,

za wszystkie grzechy Baszy oraz grzechy jego syna Eli, które popełnili i którymi doprowadzili Izraela do grzechu, drażniąc przez to Pana, Boga Izraela, swoimi marnymi bożkami.

A czyż pozostałe dzieje Eli i wszystko, co uczynił, nie są opisane w Księdze Kronik Królów Izraela?

W dwudziestym siódmym roku panowania Asy, króla Judy, Zimri panował w Tirsie siedem dni, dopóki lud obozował pod Gibbetonem, będącym we władaniu Filistynów.

Ale kiedy tylko ten obozujący lud usłyszał wieść: Zimri uknuł spisek i zabił króla, wtedy cały Izrael, przebywający wówczas w obozie, ogłosił królem wodza wojska izraelskiego, Omriego.

Następnie Omri, a z nim cały Izrael, wyruszył spod Gibbetonu i oblegli Tirsę.

Niebawem, kiedy Zimri zobaczył, że miasto zostało zdobyte, wszedł do baszty pałacu królewskiego i podpalił nad sobą pałac królewski, i wskutek tego zmarł

z powodu swoich grzechów, których dopuścił się, czyniąc to, co złe w oczach Pana, idąc drogą Jeroboama w grzechu, do którego doprowadził on Izraela.

A czyż pozostałe dzieje Zimriego oraz jego spisek, który uknuł, nie są opisane w Księdze Kronik Królów Izraela?

Wówczas lud izraelski podzielił się. Połowa chciała obwołać królem Tibniego, syna Ginata, a połowa była za Omrim.

Jednak ten lud, który był za Omrim, pokonał ten lud, który był za Tibnim, synem Ginata. Wskutek tego Tibni zginął, a Omri zaczął królować.

W trzydziestym pierwszym roku panowania Asy, króla Judy, Omri objął władzę nad Izraelem na dwanaście lat. W Tirsie królował sześć lat.

Potem kupił od Szemera za dwa talenty srebra górę Szomron. Następnie zabudował tę górę, a miasto, które zbudował, nazwał od imienia Szemera, właściciela tej góry – Samaria.

Omri również czynił to, co złe w oczach Pana; a nawet stał się gorszy od wszystkich swoich poprzedników,

idąc drogą Jeroboama, syna Nebata, w jego grzechach, do których doprowadził on Izraela, drażniąc swoimi marnymi bożkami Pana, Boga Izraela.

A czyż pozostałe dzieje Omriego oraz wszystko, co zdziałał, i jego dzielność nie są opisane w Księdze Kronik Królów Izraela?

Omri spoczął przy swoich przodkach i został pochowany w Samarii. Jego syn Achab został w jego miejsce królem.

Achab, syn Omriego, objął władzę nad Izraelem w trzydziestym ósmym roku panowania Asy, króla Judy, i królował Achab, syn Omriego, nad Izraelem w Samarii dwadzieścia dwa lata.

Achab, syn Omriego, również czynił to, co złe w oczach Pana, i stał się gorszy od wszystkich swoich poprzedników.

Doszło do tego, że nie wystarczyło mu popełnianie grzechów Jeroboama, syna Nebata, bo wziąwszy sobie za żonę Izebel, córkę Etbaala, króla Sydończyków, zaczął służyć Baalowi i oddawać mu pokłon.

Ponadto wzniósł ołtarz Baalowi w świątyni Baala, którą zbudował w Samarii.

Achab sporządził też aszerę. Wskutek tego Achab czynił jeszcze więcej złego niż wszyscy królowie, którzy byli przed nim, drażniąc Pana, Boga Izraela.

Za jego czasów Chiel z Betel odbudował Jerycho według zapowiedzi Pana, którą wypowiedział przez Jozuego, syna Nuna; założył jego fundamenty na swoim pierworodnym, Abiramie, a na swoim najmłodszym, Segibie, postawił jego bramy.

Werset opisuje, jak Chiel odbudował Jerycho, a zapowiedź wypowiedziana przez Jozuego się spełniła: jego pierworodny Abiram zginął przy zakładaniu fundamentów, a najmłodszy Segib przy stawianiu …