1 Księga Królewska 14:1
W tym właśnie czasie zachorował syn Jeroboama, Abiasz.
1 Księga Królewska 14: poznaj główne tematy i zastosuj je w swoim życiu już dziś
Liczba wersetów: 31 | Biblia BibleGuided — Polski
W tym właśnie czasie zachorował syn Jeroboama, Abiasz.
Wówczas Jeroboam powiedział swojej żonie: Postaraj się zmienić swój wygląd tak, żeby nie poznano, że jesteś żoną Jeroboama. Następnie pójdziesz do Szilo, gdzie przebywa prorok Achiasz, który przepowiedział mi, że będę królem tego ludu.
Weźmiesz ze sobą dziesięć chlebów oraz ciastka i gąsior miodu i pójdziesz do niego. On ci oznajmi, co będzie z chłopcem.
Żona Jeroboama tak uczyniła, wyruszyła, przyszła do Szilo i weszła do domu Achiasza. Achiasz zaś już nie widział, bo wskutek starości był niewidomy.
Ale Pan powiedział do Achiasza: Oto przyszła żona Jeroboama, aby dowiedzieć się od ciebie o swoim synu, bo on jest chory. Tak i tak jej powiesz. Kiedy będzie wchodzić, będzie przebrana.
Dlatego kiedy Achiasz usłyszał odgłos kroków wchodzącej przez drzwi, powiedział: Wejdź, żono Jeroboama! Dlaczego się przebrałaś? A właśnie otrzymałem dla ciebie przykre zlecenie.
Idź, powiedz Jeroboamowi: Tak mówi Pan, Bóg Izraela: Za to, że wywyższyłem cię spośród ludu i uczyniłem wodzem mojego ludu izraelskiego
oraz oderwałem królestwo od domu Dawida, aby je dać tobie, ty nie stałeś się jak mój sługa Dawid, który zachował moje polecenia i który postępował za Mną z całego swojego serca, czyniąc tylko to, co jest słuszne w moich oczach.
Ale przez swoje postępowanie stałeś się gorszy od wszystkich swoich poprzedników, bo ośmieliłeś się uczynić sobie innych bogów – posągi odlane z metalu, aby Mnie tym drażnić, a Mną wzgardziłeś.
Dlatego sprowadzę nieszczęście na ród Jeroboama, ponieważ wytępię z domu Jeroboama nawet chłopca, niewolnika i wolnego w Izraelu. Tak więc usunę ślad po rodzie Jeroboama, jak uprząta się gnój bez reszty.
Kto z należących do Jeroboama umrze w mieście, tego będą żarły psy, a tego, kto umrze w polu, będą żarły ptaki w powietrzu, bo tak powiedział Pan.
Ty zaś ruszaj i idź do swojego domu! Kiedy twoje nogi wejdą do miasta, dziecko umrze.
W 1 Księdze Królewskiej 14:12 prorok Achiasz mówi żonie Jeroboama, by wróciła do domu, zapowiadając, że jej syn umrze, gdy tylko wejdzie do miasta. To …
Przeczytaj pełną analizęPotem cały Izrael będzie je opłakiwał i pochowają je, bo tylko ono z rodu Jeroboama wejdzie do grobu, ponieważ z rodu Jeroboama tylko w nim znalazło się coś miłego dla Pana, Boga Izraela.
Pan sam ustanowi sobie nad Izraelem króla, który wytępi ród Jeroboama, co już teraz się zaczyna.
Potem Pan uderzy Izraela i zachwieje nim, jak chwieje się trzcina na wodzie, aż wreszcie wyrwie Izraela z tej pięknej ziemi, którą dał ich przodkom. Później rozsieje ich poza Rzekę za to, że zrobili sobie aszery i pobudzali Pana do gniewu.
Opuści On Izraela z powodu grzechów Jeroboama, który sam zgrzeszył i doprowadził do grzechu Izraela.
Żona Jeroboama wstała, wyruszyła i wróciła do Tirsy. Kiedy wchodziła na próg domu, wtedy zmarł ten chłopiec.
Potem pochowano go, przy czym opłakiwał go cały Izrael, zgodnie z zapowiedzią Pana, którą wypowiedział przez swojego sługę, proroka Achiasza.
Pozostałe zaś dzieje Jeroboama, jak toczył wojnę i jak królował, są opisane w Księdze Królów Izraela.
A okres czasu, w którym królował Jeroboam, trwał dwadzieścia dwa lata. Potem spoczął przy swoich przodkach, a jego syn Nadab został w jego miejsce królem.
W Judzie zaś królował syn Salomona, Roboam. Miał on czterdzieści jeden lat w chwili objęcia władzy, a siedemnaście lat królował w Jerozolimie, tym mieście, które Pan wybrał ze wszystkich pokoleń Izraela po to, aby tam umieścić swoje Imię. Jego matce było na imię Naama, Ammonitka.
Juda też czynił to, co jest złe w oczach Pana. Wskutek tego drażnili Go bardziej, niż to czynili jego przodkowie swoimi grzechami, które popełniali.
Bo i oni zbudowali sobie wyżyny i stele, i aszery przy ołtarzach na każdym wysokim wzgórzu i pod każdym zielonym drzewem.
Zaczął się również w kraju nierząd sakralny. Postępowali według wszelkich obrzydliwości pogan, których Pan wypędził sprzed Izraelitów.
Dlatego w piątym roku panowania króla Roboama nadciągnął przeciw Jerozolimie król Egiptu Szeszonk
i zabrał kosztowności świątyni Pańskiej oraz kosztowności pałacu królewskiego. Wszystko to zabrał. Zabrał również wszystkie złote tarcze, które sporządził Salomon.
Wobec tego król Roboam zamiast nich sporządził tarcze z brązu i powierzył je dowódcom straży pilnującej wejścia do pałacu królewskiego.
Odtąd za każdym razem, kiedy król wchodził do świątyni Pańskiej, straż je nosiła, a potem odnosiła do zbrojowni straży.
A czyż pozostałe dzieje Roboama i wszystko, czego dokonał, nie są opisane w Księdze Kronik Królów Judy?
Ponadto między Roboamem a Jeroboamem była wojna przez cały czas.
Potem Roboam spoczął przy swoich przodkach w Mieście Dawidowym. Jego matce było na imię Naama, Ammonitka. Jego syn Abijjam został w jego mieście królem.
Achiasz przypomina Jeroboamowi, że królestwo otrzymał od Boga, a zarazem ogłasza konsekwencje jego niewierności. Władza wiąże się tu z odpowiedzialnością za własne decyzje i za wpływ, jaki wywierają one na lud.
Śmierć chłopca zostaje zapowiedziana jako część sądu nad domem Jeroboama, ale tekst zaznacza też, że właśnie w nim znalazło się coś miłego Panu. Cały Izrael opłakuje dziecko i grzebie je.
Proroctwo łączy działania Jeroboama i późniejsze praktyki Judy z kultem innych bogów oraz miejscami kultu na wzgórzach. Rozdział przedstawia je jako odejście od wierności Panu.
Najazd Szeszonka kończy się zabraniem kosztowności świątyni i pałacu, w tym złotych tarcz Salomona. Brązowe tarcze Roboama pokazują zewnętrzne zastąpienie utraconych oznak królewskiego splendoru.
Rozdział opisuje równolegle losy Izraela pod rządami Jeroboama i Judy pod rządami Roboama. Ich panowanie upływa w warunkach trwałej wojny, a po śmierci każdego z nich władzę przejmuje następca.
Opowieść rozgrywa się po rozpadzie zjednoczonego królestwa Salomona na północne królestwo Izraela, rządzone przez Jeroboama, oraz południową Judę, której królem był Roboam. Szilo wiąże się w narracji z prorokiem Achiaszem, a Tirsa jest miejscem, do którego wraca żona Jeroboama. W piątym roku panowania Roboama Jerozolimę najeżdża egipski król Szeszonk, znany także w źródłach historycznych jako Szeszonk I. Rozdział podaje, że zabrał skarby świątyni i pałacu oraz złote tarcze Salomona.
Rozdział składa się z dwóch równoległych części poświęconych północnemu i południowemu królestwu. W pierwszej (wersety 1–20) choroba Abiasza prowadzi do potajemnej wyprawy jego matki, rozpoznania jej przez niewidomego Achiasza, proroctwa przeciw Jeroboamowi oraz śmierci chłopca i podsumowania panowania króla. Druga część (wersety 21–31) przedstawia odstępstwo Judy, najazd Szeszonka, zastąpienie złotych tarcz brązowymi i zakończenie rządów Roboama. Powtarzające się podsumowania panowania władców nadają narracji rytm kronikarski.
Rozdział ukazuje proroctwo jako słowo, które odsłania zarówno Bożą ocenę władzy, jak i jej konsekwencje dla całej wspólnoty. Jeroboam zostaje skontrastowany z Dawidem, ponieważ nie zachował wierności Bogu. Opis Judy poszerza tę krytykę: odstępstwo nie ogranicza się do jednego króla ani do północnego królestwa. Utrata skarbów podkreśla nietrwałość politycznej potęgi i materialnego splendoru. Wzmianka o Abiaszu, w którym znalazło się coś miłego Panu, wprowadza do surowego proroctwa osobny, ważny szczegół o dziecku.
Rozdział zawiera ciężkie obrazy: chorobę i śmierć dziecka, żałobę, zapowiedź przemocy oraz upadek dynastii. Może poruszać osoby, które doświadczyły straty, lęku o bliskich lub religijnego poczucia winy. Tekst opisuje konkretną opowieść o sądzie nad władcami i ich królestwami; sam w sobie nie daje podstaw, by uznawać chorobę lub śmierć konkretnej osoby za karę za jej grzechy albo grzechy jej rodziny.
Rozdział zachęca do traktowania odpowiedzialności poważnie, zwłaszcza gdy decyzje przywódców wpływają na innych. Pokazuje też, jak łatwo zewnętrzne oznaki powodzenia mogą przesłonić pytanie o wierność wartościom. W lekturze warto zachować równowagę: przyjąć krytykę bałwochwalstwa i niesprawiedliwej władzy, a zarazem nie przypisywać każdej chorobie czy stracie prostego związku z osobistą winą.
Jeroboam chciał, aby nie rozpoznano jej jako swojej żony, kiedy pójdzie do proroka zapytać o chorego syna. Achiasz, mimo utraty wzroku, otrzymał od Pana wiedzę o jej przybyciu i od razu ją rozpoznał.
W narracji zapowiedź śmierci chłopca pojawia się w ramach proroctwa o sądzie nad domem Jeroboama. Jednocześnie tekst podkreśla, że w Abiaszu znalazło się coś miłego Panu i że zostanie pochowany, podczas gdy innym członkom rodu grozi hańbiąca śmierć.
Szeszonk, utożsamiany z egipskim królem Szeszonkiem I, najechał Jerozolimę w piątym roku panowania Roboama. Według rozdziału zabrał kosztowności świątyni i pałacu oraz złote tarcze Salomona.
Nie. Rozdział przedstawia szczególne proroctwo dotyczące Jeroboama i jego domu. Nie upoważnia do przypisywania każdej chorobie lub śmierci osobistej winie cierpiącej osoby ani jej bliskich.
W tej opowieści szczególnie mocno wybrzmiewa żałoba po Abiaszu: dziecko umiera, a cały Izrael je opłakuje. Surowość proroctwa nie usuwa bólu tej straty. Tekst zasługuje na uważną lekturę, bez wykorzystywania go do osądzania osób, które przeżywają chorobę lub żałobę.
Rozdział zestawia losy północnego Izraela i południowej Judy, łącząc opowieści o władcach z oceną ich religijnej i politycznej odpowiedzialności. Warto zauważyć różnicę między chronikarskim podsumowaniem panowania a proroctwem Achiasza: pierwsze porządkuje wydarzenia, drugie interpretuje je teologicznie. Wzmianka o praktykach kultowych Judy pokazuje, że krytyka dotyczy obu części podzielonego królestwa.
Jeroboam i Roboam podejmują decyzje, których skutki obejmują nie tylko ich samych, lecz także całe wspólnoty. Rozdział przypomina, że władza i wpływ wymagają odpowiedzialności. Scena z brązowymi tarczami pokazuje też różnicę między odtworzeniem zewnętrznego znaku dawnej świetności a odzyskaniem tego, co zostało utracone.
Władza, bogactwo i królewskie dziedzictwo okazują się nietrwałe, a opowieść nie pozwala utożsamić widzialnego splendoru z wiernością Bogu. Prorockie słowo przypomina, że życie wspólnoty podlega Bożej ocenie. W tej trudnej narracji krótkie świadectwo o Abiaszu pozostaje znakiem, że jego historia nie sprowadza się wyłącznie do losu dynastii.
Studium rozdziału e-mailem
Otrzymuj fragmenty Pisma Świętego, modlitwę i prosty kolejny krok związany z tym rozdziałem.
Ważne zastrzeżenie: Te wskazówki biblijne nie zastępują profesjonalnej opieki w zakresie zdrowia psychicznego. Jeśli doświadczasz objawów kryzysu, skontaktuj się z Centrum Wsparcia dla Osób w Kryzysie Psychicznym pod numerem 800 70 2222 lub niezwłocznie poszukaj profesjonalnej pomocy.