1 Księga Królewska 7 – znaczenie, tematy i zastosowanie

Salomon zbudował też sobie pałac. Trzynaście lat upłynęło, zanim wykończył cały swój pałac.

Zbudował również Dom Lasu Libanu, długi na sto łokci, szeroki na pięćdziesiąt łokci i wysoki na trzydzieści łokci, na trzech rzędach cedrowych słupów z ociosanymi cedrowymi belkami na tych słupach

i nakryty też cedrowym drewnem ponad bocznymi pomieszczeniami, które były na tych czterdziestu pięciu słupach, po piętnaście w każdym rzędzie.

Wnęki okienne także były w trzech rzędach: okno nad oknem, o trzy kroki.

Wszystkie otwory i okna były czworokątne: otwór od otworu o trzy kroki.

Wykonał też sień ze słupami, długą na pięćdziesiąt łokci i szeroką na trzydzieści łokci. Była ona przed nimi, a słupy były z okapem.

Ponadto urządził salę tronową, w której sądził, salę sądową, obłożoną cedrowym drewnem od podłogi aż do sufitu.

A jego pałac, w którym mieszkał, wykonany tak samo, był za domem z salą na dziedzińcu. Wybudował też pałac podobny do tej sali dla córki faraona, którą poślubił.

Wszystko to, od wewnątrz i od zewnątrz, od fundamentu do podparcia sufitu, łącznie z wielkim dziedzińcem, było z doborowych kamieni, ciosanych według miary i ciętych piłą.

Podmurówka była z doborowych kamieni, wielkich kamieni na dziesięć i osiem łokci.

A nad nią doborowe kamienie, ciosane według miary, i cedrowy budulec.

Również wielki dziedziniec miał dookoła trzy rzędy ciosanych kamieni i rząd ciosanych cedrowych belek, tak samo jak wewnętrzny dziedziniec świątyni Pana oraz sień świątyni.

Król Salomon polecił sprowadzić z Tyru Hirama.

Był on synem wdowy z pokolenia Neftalego. Jego ojciec zaś był brązownikiem pochodzącym z Tyru. Był on pełen mądrości, rozsądku i umiejętności w wykonywaniu wszelkich wyrobów z brązu. Przybył więc do króla Salomona i wykonał zlecone przez niego prace.

A zatem odlał dwie brązowe kolumny. Jedna kolumna miała osiemnaście łokci wysokości i dwanaście łokci obwodu, tyle samo i druga kolumna.

Następnie wykonał dwie głowice na szczyty tych kolumn, odlane z brązu. Pięć łokci wynosiła wysokość jednej głowicy i pięć łokci wysokość drugiej głowicy.

Na głowicach, które były na szczycie kolumn, były sploty na wzór sieci lub też misternie wykonane ogniwa o łańcuchowej konstrukcji: sploty na jednej i na drugiej głowicy.

Wykonał też jabłka granatu: dwa rzędy dookoła każdego splotu, aby okrywały te głowice umieszczone na szczycie. Tak samo zrobił na drugiej głowicy.

Głowice, które były na szczycie tych kolumn w sieni, miały kształt lilii wielkości czterech łokci.

Ponadto głowice na obu kolumnach, zarówno ponad spojeniami na tle splotów, jak i blisko przy nich, miały dookoła dwieście jabłek granatu na jednej głowicy i tak samo na drugiej głowicy.

Kolumny te postawił przy sieni głównej budowli. Kolumnie postawionej po prawej stronie nadał imię Jakin, a kolumnie postawionej po lewej stronie nadał imię Boaz.

A na wierzchu tych kolumn był kształt lilii. Tak została wykończona praca nad tymi kolumnami.

Następnie sporządził odlew morza o średnicy dziesięciu łokci, okrągłego, o wysokości pięciu łokci i o obwodzie trzydziestu łokci.

Poniżej jego krawędzi opasywały je dookoła rozchylone kielichy kwiatowe. Na trzydzieści łokci otaczały morze w krąg. W jego odlewie były razem odlane dwa rzędy rozchylonych kielichów kwiatowych.

Stało ono na dwunastu wołach. Trzy zwracały się ku północy, trzy na zachód, trzy na południe i trzy na wschód. Morze to znajdowało się nad nimi u góry, a wszystkie ich zady zwracały się do wewnątrz.

Jego grubość była na szerokość dłoni, a brzeg był wykonany jak brzeg kielicha kwiatu lilii. Jego pojemność wynosiła dwa tysiące bat.

Zrobił ponadto dziesięć brązowych podstaw. Długość jednej podstawy wynosiła cztery łokcie, szerokość też cztery łokcie, a wysokość trzy łokcie.

Podstawy te były zrobione tak: miały one ramy i pręty między ramami.

A na tych prętach między ramami – lwy, woły i cheruby. Poza tym na ramach, zarówno nad, jak i pod lwami i wołami, zwisające girlandy.

Każda podstawa miała cztery brązowe koła na brązowych osiach. Ponadto ich cztery nogi miały ramiona pod kadzią. Ramiona te były odlane od drugiej strony girland.

Pośród ramion miała ona otwór na wysokości łokcia. Jej okrągły otwór był w kształcie podstawy na półtora łokcia. Dookoła jej otworu też były płaskorzeźby. Jednak jej pręty nie były okrągłe, ale czworokątne.

Cztery koła były pod prętami. Osie kół były umocowane przy podstawach. Wysokość koła wynosiła półtora łokcia.

Koła były tak zrobione, jak robi się koło do wozu, ale ich osie, dzwona, szprychy oraz piasty były wszystkie odlewane.

Na czterech rogach każdej podstawy były cztery jej ramiona. Ramiona z podstawą tworzyły całość.

Na wierzchu podstawy było dookoła zaokrąglenie na pół łokcia wysokości. U wierzchu podstawy czopy i pręty tworzyły z nią całość.

Na wszystkich blachach i prętach wyrył dookoła cheruby, lwy i palmy, a w wolnej przestrzeni girlandy.

W taki sposób wykonał dziesięć brązowych podstaw: jednakowy odlew, jednakowy rozmiar i jednakowy kształt wszystkich.

Zrobił też dziesięć brązowych kadzi. Jedna kadź miała pojemność czterdziestu bat. Każda kadź miała cztery łokcie i każda z nich była w jednej z dziesięciu podstaw.

Pięć podstaw umieścił przy skrzydle świątyni po prawej i pięć przy skrzydle świątyni po lewej jej stronie. Morze zaś umieścił na południowy wschód od prawego skrzydła świątyni.

Hiram zrobił ponadto kadzie, łopatki i kropielnice. Tak Hiram skończył wykonywanie wszystkich prac, jakie miał do wykonania dla króla Salomona w domu Pańskim:

dwie kolumny z owalnymi głowicami na szczycie tych dwóch kolumn, następnie dwie siatki do pokrycia dwóch owalnych głowic na szczycie tych kolumn;

dalej, czterysta jabłek granatu na obu siatkach, po dwa rzędy jabłek granatu na każdej siatce;

następnie dziesięć podstaw i tyle samo kadzi na tych podstawach;

również jedno morze z dwunastoma pod nim wołami,

a także kotły, łopatki i kropielnice. Wszystkie sprzęty, które Hiram zrobił królowi Salomonowi do świątyni Pańskiej, były z polerowanego brązu.

Odlewy te wykonywał w glinie nad Jordanem, między Sukkot i Sartan.

Potem Salomon ustawił wszystkie te sprzęty, bardzo liczne, tak że wagi brązu nie można było obliczyć.

Ponadto Salomon sporządził wszystkie sprzęty do świątyni Pana. A mianowicie: złoty ołtarz, złoty stół na chleby pokładne,

pięć świeczników z czystego złota przed sanktuarium po prawej i pięć po lewej stronie, kwiaty, lampy, szczypce ze złota,

czarki, nożyce do oczyszczania lamp, kropielnice, czasze i popielnice z czystego złota, a także złote zawiasy przy drzwiach do wewnętrznej komnaty sanktuarium i przy drzwiach głównej budowli.