1 Księga Królewska 6 – znaczenie, tematy i zastosowanie

W roku czterysta osiemdziesiątym po wyjściu Izraelitów z ziemi egipskiej, w miesiącu Ziw, to jest drugim, w czwartym roku panowania Salomona nad Izraelem, rozpoczął on budowę domu dla Pana.

Dom, który Salomon zbudował dla Pana, miał sześćdziesiąt łokci długości, dwadzieścia szerokości i trzydzieści wysokości.

Sień przed główną budowlą świątyni miała dwadzieścia łokci długości, zgodnie z szerokością świątyni, i dziesięć łokci szerokości, w kierunku długości świątyni.

Świątynię wyposażył w okna o zakratowanych wnękach.

Na murze świątyni dookoła poprowadził nadbudowę z pięter wzdłuż murów świątyni, wokół głównej budowli i sanktuarium, oraz zrobił dookoła boczne pomieszczenia.

Dolne piętro miało szerokość pięciu łokci, środkowe szerokość sześciu łokci, a trzecie szerokość siedmiu łokci, ponieważ wyposażył dom na zewnątrz w skarpy dookoła, aby bocznych pomieszczeń nie podtrzymywały mury świątyni.

Dom podczas jego wznoszenia został zbudowany z kamieni, których od czasu wydobycia już nie obrabiano. Dlatego w domu podczas jego budowy nie słyszano ani młota, ani siekiery, ani jakiegokolwiek żelaznego narzędzia.

Drzwi do środkowego pomieszczenia bocznego były przy prawym skrzydle domu. Przez nie po krętych schodach wchodzono do środkowego, a ze środkowego do trzeciego.

Tak więc zbudował tę świątynię i wykańczając ją, wyposażył ją we wklęsły strop cedrowy.

Nadbudowę wzniósł nad całą świątynią na wysokość pięciu łokci i połączył ze świątynią drewnem cedrowym.

Potem Pan skierował do Salomona te słowa:

Jeżeli będziesz postępował według moich praw i wypełniał moje nakazy oraz przestrzegał wszystkich moich poleceń, postępując według nich, to wypełnię na tobie moją obietnicę daną Dawidowi, twojemu ojcu, i w tej świątyni, którą Mi budujesz,

W 1 Księdze Królewskiej 6:12 Bóg przypomina Salomonowi, że obietnica dotycząca świątyni wiąże się z posłuszeństwem Jego prawom i poleceniom. Sama budowa nie wystarcza: Salomon …

zamieszkam pośród Izraelitów i nie opuszczę mojego ludu izraelskiego.

A oto tak Salomon zbudował i wykończył tę świątynię.

Mury domu obłożył wewnątrz deskami cedrowymi od podłogi domu aż do belek sufitu. Wnętrze pokrył drewnem, a podłogę świątyni wyłożył deskami cyprysowymi.

Ponadto od tylnej strony świątyni zbudował z desek cedrowych ścianę na dwadzieścia łokci, od podłogi aż do belek, aby oddzielić od świątyni sanktuarium, to jest Miejsce Najświętsze.

Świątynia przed sanktuarium miała czterdzieści łokci długości.

Cedrowe wnętrze świątyni zdobiły rzeźby rozchylonych kielichów kwiatowych i girlandy kwiatów. Wszystko było cedrowe. Kamienia nie było widać.

Sanktuarium urządził wewnątrz, w środku budowli, aby tam umieścić Arkę Przymierza Pańskiego.

W 1 Księdze Królewskiej 6:19 czytamy, że Salomon przygotował wewnętrzne sanktuarium świątyni jako miejsce dla Arki Przymierza Pańskiego. Arka przypominała Izraelitom o przymierzu z Bogiem. …

Sanktuarium miało dwadzieścia łokci długości, dwadzieścia łokci szerokości i dwadzieścia łokci wysokości. Wyłożył je czystym złotem. Wyłożył też ołtarz cedrowy.

Wnętrze świątyni Salomon wyłożył również czystym złotem i założył złote łańcuchy przed sanktuarium, które wyłożył złotem.

Tak więc wyłożył złotem zupełnie całą świątynię i również pokrył złotem cały ołtarz, który był przed sanktuarium.

W sanktuarium wykonał z drewna oliwkowego dwa cheruby o wysokości dziesięciu łokci.

Jedno skrzydło cheruba miało pięć łokci i drugie skrzydło cheruba miało też pięć łokci. Więc od końca do końca jego skrzydeł było dziesięć łokci.

Drugi cherub miał ten sam rozmiar dziesięciu łokci i oba cheruby miały takie same kształty.

Wysokość jednego i drugiego cheruba wynosiła dziesięć łokci.

Gdy umieścił te cheruby w głębi wnętrza świątyni, rozpościerały swoje skrzydła tak, że skrzydło jednego dotykało jednej ściany, a skrzydło drugiego cheruba dotykało drugiej ściany. Ich skrzydła skierowane do środka świątyni dotykały się wzajemnie.

Te cheruby pokrył złotem.

Ponadto na wszystkich ścianach świątyni dookoła wyrył jako płaskorzeźby podobizny cherubów i palm oraz girlandy kwiatów, wewnątrz i na zewnątrz.

Podłogę świątyni również pokrył złotem, wewnątrz i na zewnątrz.

Wejście do sanktuarium wyposażył w podwójne drzwi z drewna oliwkowego. A filary były pięciokątne.

Na tych podwójnych drzwiach z drewna oliwkowego też wyrzeźbił podobizny cherubów, palm i girlandy kwiatów oraz pokrył złotem i obił nim te cheruby i palmy.

Również wejście do świątyni wyposażył w czworokątne odrzwia z drewna oliwkowego

i podwójne drzwi z drewna cyprysowego. Dwie obracające się deski tworzyły jedno skrzydło, a dwie obracające się deski – drugie.

Na nich wyrzeźbił cheruby, palmy, girlandy kwiatów oraz pokrył te płaskorzeźby cienkim złotem.

Ponadto obudował dziedziniec wewnętrzny trzema rzędami ciosanych kamieni i rzędem ociosanych belek cedrowych.

Fundament domu Pana został założony w miesiącu Ziw czwartego roku.

W jedenastym roku, w miesiącu Bul, który jest ósmy, ukończył świątynię we wszystkich szczegółach i z całym jej wyposażeniem. A więc budował ją siedem lat.