1 Księga Królewska 6:11 – znaczenie i zastosowanie

Najpierw mamy tu słowo, które Bóg skierował do Salomona, gdy ten zajmował się budową świątyni (Pierwsza Księga Królewska 6:12). Bóg dał mu poznać, że widzi to, co robi. Nikt nie służy Bogu, by umknęło to Jego uwadze. Bóg zna czyny swoich sług, również te dobre.

Bóg obiecał też Salomonowi, że jeśli nadal będzie posłuszny Jego prawu, wiernie pełnił swoje obowiązki i oddawał Bogu prawdziwą cześć, On będzie wciąż okazywał łaskę Salomonowi i jego królestwu. Obiecał dotrzymać danego mu słowa, a Izrael nadal miał należeć do Boga. Bóg miał zamieszkać pośród swego ludu i go nie opuścić.

To przesłanie prawdopodobnie przekazał prorok. Miało ono przede wszystkim dodać Salomonowi otuchy i pocieszyć go w pracy. Zadanie było wielkie, kosztowne i wyczerpujące, więc czasem mógł żałować, że w ogóle je rozpoczął. Obietnica miała pomóc mu przetrwać trudne chwile, bo trwałość jego rodu i królestwa z nawiązką wynagrodziłaby cały trud. Gdy pamiętamy o Bożej obietnicy, możemy pracować z radością.

Ci, którym leży na sercu dobro ludu, nie uznają żadnego wysiłku za zbyt wielki, jeśli może pomóc zapewnić mu obecność Boga.

Po drugie, warunek związany z obietnicą miał uświadomić Salomonowi ważną prawdę. Nawet gdyby zbudował świątynię jak najtrwalej, jej chwała nie przetrwałaby, gdyby on i jego lud nie postępowali zgodnie z Bożymi przykazaniami. Bóg jasno dał do zrozumienia, że nakłady i wysiłek włożone w budowę świątyni nie zwalniają z posłuszeństwa ani nie chronią przed sądem, jeśli ludzie okażą nieposłuszeństwo. Zachowywanie Bożych przykazań jest lepsze i milsze Bogu niż wznoszenie kościołów.

Następnie czytamy o pracy, którą Salomon wykonał dla Boga: zbudował świątynię (Pierwsza Księga Królewska 6:14). Zachęciło go przesłanie Boga, ale otrzymał też ostrzeżenie, by nie oczekiwał Bożego błogosławieństwa dla budowy, jeśli nie będzie posłuszny Jego prawu. W istocie powiedział: „Panie, podejmuję się tego dzieła, mając świadomość tych warunków, i jestem zdecydowany postępować według Twoich ustaw”. Surowe wymagania Boga nie odwodzą człowieka prawego od służby Jemu. Przeciwnie, pobudzają go do wierniejszej służby.

Salomon zbudował świątynię i ukończył ją. Pracował, aż dzieło dobiegło końca, a Bóg był z nim aż do jego ukończenia. Przebieg tej pracy przynosi zaszczyt zarówno Bogu, jak i Salomonowi. Salomon nie zniechęcił się pracą i nie powstrzymała go żadna poważna przeszkoda, jak wydarzyło się w Księdze Ezdrasza 4:24. Nie podejmował się więcej, niż mógł wykonać, i nie porzucił pracy w połowie. Rozpoczął budowę i miał zarówno możliwości, jak i wolę, by ją ukończyć, bo był mądrym budowniczym.