1 Księga Królewska 5 – znaczenie, tematy i zastosowanie

Salomon panował nad wszystkimi królestwami od Rzeki do kraju Filistynów i do granicy Egiptu. Składały one daninę i były poddane Salomonowi przez całe jego życie.

Codzienną dostawę żywności dla Salomona stanowiło: trzydzieści kor najczystszej mąki i sześćdziesiąt kor zwykłej mąki,

dziesięć tucznych wołów i dziesięć wołów pastwiskowych oraz sto owiec oprócz jeleni, gazeli, danieli i tucznego ptactwa.

Panował on też w całym Zarzeczu od Tifsach do Gazy i nad wszystkimi królami Zarzecza, i miał pokój ze wszystkich stron wokół.

Dlatego też przez wszystkie dni Salomona Juda i Izrael mieszkali bezpiecznie, każdy pod swoją winoroślą i pod swoim drzewem figowym, od Dan do Beer-Szeby.

Salomon miał też cztery tysiące stajni dla koni do swoich powozów i dwanaście tysięcy wierzchowców.

Ci nadzorcy zaopatrywali króla Salomona i wszystkich zaproszonych do królewskiego stołu; każdy w swoim miesiącu, tak że niczego nie brakowało.

Również jęczmień i słomę dla koni pociągowych i rumaków sprowadzano na to miejsce, które każdemu było wyznaczone.

Bóg dał Salomonowi mądrość i nadzwyczajny rozsądek oraz rozum nieogarniony jak piasek na brzegu morza.

Dlatego mądrość Salomona przewyższała mądrość wszystkich ludzi Wschodu i mądrość Egipcjan.

Górował on mądrością nad wszystkimi ludźmi, nawet nad Etanem Ezrachitą i Hemanem, a także Kalkolem i Dardą, synami Machola. A jego imię stało się sławne wśród wszystkich okolicznych narodów.

Wypowiedział bowiem trzy tysiące przysłów, a jego pieśni było tysiąc pięć.

W 1 Księdze Królewskiej 5:12 liczba przysłów i pieśni ukazuje rozległość mądrości Salomona, którą Bóg mu dał. Nie chodzi tylko o jego talent literacki: kolejne …

Mówił też o drzewach: od cedrów na Libanie aż do hizopu rosnącego na murze. Mówił także o zwierzętach czworonożnych, o ptactwie, o tym, co pełza po ziemi, i o rybach.

Przychodzili więc ze wszystkich narodów i spośród wszystkich królów ci, którzy dowiedzieli się o mądrości Salomona, aby przysłuchiwać się jego mądrości.

Hiram, król Tyru, posłał do Salomona swoje sługi, bo dowiedział się, że namaszczono go na króla w miejsce jego ojca, a Hiram stale pozostawał w przyjaźni z Dawidem.

Wtedy Salomon przesłał Hiramowi takie słowa:

Wiesz, że Dawid, mój ojciec, nie mógł budować świątyni Imieniu Pana, swojego Boga, z powodu wojen, którymi otoczyli go wokół wrogowie, dopóki Pan nie położył ich pod jego stopy.

A teraz Pan, mój Bóg, obdarzył mnie pokojem ze wszystkich stron. Nie ma przeciwnika ani też złego wydarzenia.

Wobec tego zamierzam budować świątynię Imieniu Pana, mojego Boga, zgodnie z tym, co Pan powiedział Dawidowi, mojemu ojcu: Twój syn, którego ci dam jako następcę na twoim tronie, on właśnie będzie budował świątynię dla mojego Imienia.

Teraz więc każ naścinać mi cedrów z Libanu. A moi słudzy niech będą razem z twoimi sługami. Dam ci zapłatę dla twoich sług, jakiej tylko zażądasz, bo wiesz, że nie mamy ludzi, którzy tak umieją ciąć drzewa jak Sydończycy.

Gdy Hiram usłyszał słowa Salomona, bardzo się ucieszył i powiedział: Niech będzie dziś błogosławiony Pan, który dał Dawidowi mądrego syna, by władał tym wielkim ludem.

Następnie Hiram przesłał Salomonowi te słowa: Wysłuchałem tego, co mi przesłałeś. Ja spełnię wszystkie twoje życzenia co do drzewa cedrowego i co do drzewa cyprysowego.

Moi słudzy sprowadzą je z Libanu do morza, a ja połączę je na morzu w tratwy i przeciągnę je na to miejsce, które mi wskażesz. Tam każę je rozłączyć, a ty je weźmiesz i spełnisz moje życzenie, aby zaopatrzyć mój dwór w żywność.

Tak Hiram dostarczał Salomonowi drzewa cedrowego i drzewa cyprysowego, ile tylko ten potrzebował.

Salomon zaś dawał Hiramowi na wyżywienie jego dworu dwadzieścia tysięcy kor pszenicy i dwadzieścia tysięcy bat tłoczonej oliwy. Co roku Salomon dawał to Hiramowi.

Pan bowiem obdarzył Salomona mądrością tak, jak mu obiecał. Utrwaliła się więc przyjaźń między Hiramem a Salomonem, ponieważ zawarli ze sobą przymierze.

1 Księga Królewska 5:26 wyjaśnia, że Bóg dał Salomonowi obiecaną mądrość, a jej skutkiem było umocnienie przyjaźni między nim a Hiramem. Obaj królowie zawarli przymierze, …

Król Salomon powołał z całego Izraela robotników pracujących przymusowo. Było takich robotników trzydzieści tysięcy.

Wysyłał ich od Libanu co miesiąc po dziesięć tysięcy na zmiany: miesiąc byli w Libanie, a dwa miesiące w domu. Przełożonym robotników pracujących przymusowo był Adoniram.

Salomon miał też siedemdziesiąt tysięcy tragarzy i osiemdziesiąt tysięcy rozłupujących skały.

Ponadto Salomon miał, oprócz wyższych urzędników zarządzających pracami, trzy tysiące trzystu nadzorujących lud wykonujący pracę.

W 1 Księdze Królewskiej 5:30 opisano rozbudowany nadzór nad pracami Salomona: oprócz wyższych urzędników było 3300 osób kierujących robotnikami. W kontekście przygotowań do budowy świątyni …

Król polecił im, aby kazali wyłamywać kamienie wielkie, doborowe i ciosane na założenie fundamentów budowli.

Murarze więc Salomona i murarze Hirama wraz z Giblitami ciosali i przygotowywali drewno i kamienie na budowę świątyni.