1 Księga Królewska 1 – znaczenie, tematy i zastosowanie

Z biegiem czasu sędziwy król Dawid tak się posunął w latach, że nie mógł się rozgrzać, choć okrywano go kocami.

Wówczas powiedzieli mu jego słudzy: Trzeba, aby wyszukano mojemu panu, królowi, młodą dziewicę, a ona będzie czuwać przy królu i troszczyć się o niego. I będzie spała na twoim łonie, a przez to ogrzewała mojego pana, króla.

Szukano więc pięknej dziewczyny w całym kraju izraelskim, aż wreszcie znaleziono Szunemitkę Abiszag i przyprowadzono ją do króla.

Dziewczyna ta była nadzwyczaj piękna. Choć troszczyła się o króla i obsługiwała go, król się do niej nie zbliżył.

Wtedy Adoniasz, syn Chaggity, zaczął się wywyższać, mówiąc: Ja będę królować. – Dlatego zaopatrzył się w rydwan, konnych i pięćdziesięciu gońców, którzy go poprzedzali.

Jego ojciec zaś nigdy go nie karcił, mówiąc: Dlaczego tak zrobiłeś?, ponieważ był on nadzwyczajnej urody, a matka urodziła go po Absalomie.

Adoniasz namówił Joaba, syna Serui, i kapłana Abiatara, aby mu pomagali.

Ale kapłan Sadok i Benajasz, syn Jojady, prorok Natan oraz Szimei i Rei, jak też bohaterowie Dawida, nie sprzyjali Adoniaszowi.

Potem Adoniasz zabił na ofiarę owce, woły i tuczne cielce przy kamieniu Zochelet u źródła Rogel i zaprosił wszystkich swoich braci, synów królewskich, oraz wszystkich ludzi z Judy, sługi króla.

Lecz nie zaprosił proroka Natana i Benajasza oraz bohaterów i swojego brata Salomona.

Wtedy Natan zapytał Batszebę, matkę Salomona: Czy nie słyszałaś, że zaczął królować Adoniasz, syn Chaggity? A nasz pan, Dawid, o tym nie wie!

Wobec tego działaj! Chcę ci dać radę, abyś ocaliła swoje życie i życie twojego syna, Salomona:

Idź i wejdź do króla Dawida i powiesz mu: Czy ty, mój panie, królu, nie przysiągłeś swojej służebnicy, mówiąc: Twój syn, Salomon, będzie po mnie królował i on będzie zasiadał na moim tronie? Dlaczego więc króluje Adoniasz?

Kiedy zaś jeszcze będziesz tam mówić z królem, ja wejdę z tobą i uzupełnię twoje słowa.

Weszła więc Batszeba do sypialni bardzo już podeszłego w latach króla, w obecności Szunemitki Abiszag, usługującej królowi.

Następnie Batszeba uklękła i oddał pokłon królowi, a król ją zapytał: Czego chcesz?

Wtedy odpowiedziała mu: Panie mój! Ty przysiągłeś twojej służebnicy na Pana, twojego Boga: Salomon, twój syn, będzie królował po mnie i on będzie zasiadał na moim tronie.

A oto teraz Adoniasz stał się królem! A ty, mój panie, królu, nic o tym nie wiesz.

Zabił on na ofiarę woły, tuczne cielce i mnóstwo owiec oraz zaprosił wszystkich synów królewskich, kapłana Abiatara i wodza wojska, Joaba. Salomona zaś, twojego sługi, nie zaprosił.

A ty, mój panie, jesteś królem! Na ciebie zwrócone są oczy całego Izraela, abyś im oznajmił, kto będzie zasiadać na tronie mojego pana, króla, po nim.

Kiedy przyjdzie czas, że król, mój pan, spocznie ze swoimi przodkami, wtedy ja i mój syn Salomon będziemy uchodzili za winowajców.

A oto, gdy jeszcze mówiła z królem, przyszedł prorok Natan.

Natychmiast oznajmiono królowi, mówiąc: Oto prorok Natan. I przyszedł on przed oblicze króla i oddał pokłon królowi aż do ziemi.

Po czym Natan przemówił: Panie mój, królu! Ty zapewne rozkazałeś: Adoniasz będzie królował po mnie i on będzie zasiadał na moim tronie?

Bo dziś poszedł i zabił na ofiarę woły, tuczne cielce i mnóstwo owiec oraz zaprosił wszystkich synów królewskich, dowódców wojska i kapłana Abiatara i oto oni jedzą i piją razem z nim oraz mówią: Niech żyje król Adoniasz!

A mnie, twojego sługi, i kapłana Sadoka, i Benajasza, syna Jojady, i Salomona, twojego sługi, nie zaprosił.

Czy z woli króla, mojego pana, to się stało, a nie zawiadomiłeś twojego sługi, kto będzie zasiadał na tronie mojego pana, króla, po nim? –

Wówczas odezwał się król Dawid i powiedział: Zawołajcie mi Batszebę! A kiedy weszła do króla i stanęła przed nim,

Przysiągł król tymi słowami: Na życie Pana, który uratował mnie z wszelkiego utrapienia!

Jak przysiągłem ci na Pana, Boga Izraela, mówiąc, że Salomon, twój syn, będzie królował po mnie i on będzie zasiadał na moim tronie po mnie, tak właśnie dziś zrobię. –

Wtedy Batszeba upadła twarzą do ziemi, oddała pokłon królowi oraz powiedziała: Niech żyje mój pan, król Dawid, na wieki!

Potem król Dawid rozkazał: Przywołajcie do mnie kapłana Sadoka, proroka Natana i Benajasza, syna Jojady. Kiedy zaś weszli przed oblicze króla,

Wydał im król rozkaz: Weźcie ze sobą sługi waszego pana, a następnie posadźcie Salomona, mojego syna, na moją własną mulicę i prowadźcie go do Gichonu.

Potem niech go tam namaszczą kapłan Sadok i prorok Natan na króla nad Izraelem. Następnie zadmijcie w róg i wołajcie: Niech żyje król Salomon!

Potem pójdziecie za nim. On zaś, kiedy przyjdzie, zasiądzie na moim tronie i on będzie królował po mnie, bo ja rozkazałem, aby był wodzem nad Izraelem i nad Judą. –

Na to Benajasz, syn Jojady, odpowiedział królowi: Amen. Oby Pan Bóg to sprawił!

Jak był Jahwe z moim panem, królem, tak niech będzie z Salomonem i niech wywyższy jego tron ponad tron króla Dawida, mojego pana!

Poszedł więc kapłan Sadok i prorok Natan oraz Benajasz, syn Jojady, oraz Keretyci i Peletyci i posadziwszy Salomona na mulicę króla Dawida, zaprowadzili go do Gichonu.

Tam kapłan Sadok wziął róg oliwy z Namiotu i namaścił Salomona. Wtedy zagrano na rogu, a cały lud zawołał: Niech żyje król Salomon!

Potem cały lud wszedł za nim na górę, przy dźwięku fletów okazywał radość tak wielką, że aż ziemia drżała od ich okrzyków.

Usłyszał to Adoniasz oraz wszyscy zaproszeni, którzy z nim byli i właśnie przestali ucztować. Usłyszał też Joab dźwięk rogu i powiedział: Co znaczy ten zgiełk poruszonego miasta?

Gdy on jeszcze mówił, oto przyszedł Jonatan, syn kapłana Abiatara. Wtedy powiedział Adoniasz: Wejdź, bo jesteś człowiekiem dzielnym i oznajmisz dobrą wieść.

Jonatan zaś odpowiedział Adoniaszowi: Raczej nie! Nasz pan, król Dawid, ogłosił królem Salomona

Oraz posłał z nim król kapłana Sadoka, proroka Natana i Benajasza, syna Jojady, oraz Keretytów i Peletytów, i posadzili go na mulicę królewską.

Potem kapłan Sadok i prorok Natan namaścili go na króla w Gichonie. A później wchodzili stamtąd, radując się, i dlatego poruszyło się miasto, czego odgłos usłyszeliście.

A także Salomon zasiadł już na tronie królestwa.

Ponadto przyszli słudzy króla, aby błogosławić naszego pana, króla Dawida, mówiąc: Niech twój Bóg imię Salomona uczyni sławniejszym niż twoje imię i wywyższy jego tron ponad twój tron! Po czym król oddał pokłon na swoim łożu

I również król tak powiedział: Błogosławiony Pan, Bóg Izraela, który dał dziś moim oczom oglądać następcę z mojego rodu, zasiadającego na moim tronie.

Zadrżeli więc ze strachu wszyscy zaproszeni przez Adoniasza. Wstali i każdy poszedł swoją drogą.

Adoniasz też przestraszył się Salomona, wstał i poszedł, a następnie chwycił za rogi ołtarza.

1 Księga Królewska 1:50 opisuje, jak Adoniasz, przestraszony objęciem tronu przez Salomona, szuka schronienia, chwytając za rogi ołtarza. Gest ten miał oznaczać prośbę o ochronę. …