1 Księga Królewska 10 – znaczenie, tematy i zastosowanie

Również królowa Saby, usłyszawszy o sławie mądrości Salomona, przybyła, aby przez rozważanie trudnych zagadnień osobiście się o niej przekonać.

Przyjechała więc do Jerozolimy ze wspaniałym orszakiem i wielbłądami dźwigającymi wonności i bardzo dużo złota oraz drogocennych kamieni. Następnie przyszła do Salomona i odbyła z nim rozmowę o wszystkim, co ją nurtowało.

Salomon zaś udzielił jej wyjaśnień we wszystkich poruszonych przez nią zagadnieniach. Nie było zagadnienia nieznanego królowi, którego by jej nie wyjaśnił.

Gdy królowa Saby ujrzała całą mądrość Salomona oraz pałac, który zbudował,

jak również zaopatrzenie jego stołu w potrawy i napoje, mieszkanie jego dworu, stanowiska tych, którzy mu usługiwali, jego szaty, jego podczaszych i jego całopalenia, które składał w świątyni Pańskiej, wtedy wpadła w zachwyt.

Dlatego powiedziała do króla: Prawdziwa była wieść, którą usłyszałam w moim kraju o twoich dziełach i o twojej mądrości.

Jednak nie dowierzałam tym wieściom, dopóki sama nie przyjechałam i nie zobaczyłam na własne oczy, że nawet połowy mi nie powiedziano. Przewyższyłeś mądrością i powodzeniem wszelkie pogłoski, które usłyszałam.

Szczęśliwe twoje żony, szczęśliwi twoi słudzy! Oni stale znajdują się przed twoim obliczem i wsłuchują się w twoją mądrość!

W 1 Księdze Królewskiej 10:8 królowa Saby zachwyca się szczęściem żon i sług Salomona, którzy mogą stale przebywać przy królu i słuchać jego mądrości. Jej …

Niech będzie błogosławiony Pan, twój Bóg, za to, że upodobał sobie ciebie, aby cię osadzić na tronie Izraela; z miłości, jaką Pan żywi do Izraela, ustanowił ciebie królem, abyś wykonywał prawo i sprawiedliwość.

Następnie dała królowi sto dwadzieścia talentów złota i bardzo dużo wonności oraz drogocennych kamieni. Nigdy nie przyniesiono więcej wonności niż te, które królowa Saby dała królowi Salomonowi.

Flota Hirama, która dostarczyła złoto z Ofiru, przywiozła również drewno sandałowe i wielką ilość drogocennych kamieni.

Z drewna sandałowego król zrobił chodnik do świątyni Pańskiej i do pałacu królewskiego oraz cytry i harfy dla śpiewaków. Tyle drewna sandałowego nie sprowadzono i nie widziano aż do dnia dzisiejszego.

Król Salomon zaś podarował królowej Saby wszystko, w czym okazała swoje upodobanie i czego pragnęła, oprócz tego, czym ją Salomon obdarzył z królewską hojnością. Wkrótce wyruszyła w drogę powrotną do swojego kraju wraz ze swoimi sługami.

Waga złota, które co roku dostarczano Salomonowi, wynosiła sześćset sześćdziesiąt sześć talentów złota,

oprócz tego, co pochodziło od handlarzy i zysków od kupców, a także wszystkich królów arabskich oraz namiestników krajowych.

Król Salomon sporządził zatem dwieście tarcz z kutego złota. Na każdą tarczę zużywano sześćset syklów złota.

Ponadto trzysta puklerzy z kutego złota. Na każdy puklerz zużywano po trzy miny złota. Król umieścił je w "Domu Lasu Libanu".

Następnie król sporządził wielki tron z kości słoniowej, który wyłożył czystym złotem.

Tron miał sześć stopni i owalny szczyt z tyłu oraz poręcze po obu stronach siedzenia, a przy poręczach stały dwa lwy.

Na sześciu stopniach stało tam po obu stronach dwanaście lwów. Czegoś takiego nie zrobiono w żadnym z królestw.

Wszystkie też naczynia, z których pił król Salomon, były złote. Również wszystkie naczynia "Domu Lasu Libanu" były z czystego złota. Nie było srebra: nie ceniono go w czasach Salomona.

Bo dalekomorska flota królewska razem z flotą Hirama przybywała co trzy lata, przywożąc z Tarszisz złoto i srebro, kość słoniową oraz małpy i pawie.

1 Księga Królewska 10:22 opisuje bogactwo i zasięg handlu za panowania Salomona: co trzy lata wspólna flota jego i Hirama przywoziła z Tarszisz cenne towary, …

Dzięki temu król Salomon bogactwem i mądrością przewyższył wszystkich królów ziemi.

Wszyscy więc udawali się do Salomona, aby posłuchać jego mądrości, jaką Bóg obdarzył jego serce.

Każdy zaś z nich składał co roku swoje dary: naczynia srebrne i złote, szaty czy też zbroje lub wonności, konie albo muły.

Salomon powiększył liczbę rydwanów oraz jeźdźców tak, że miał tysiąc czterysta rydwanów, dwanaście tysięcy jeźdźców. Rozmieścił ich w miastach rydwanów i przy królu w Jerozolimie.

Srebra zaś król złożył w Jerozolimie tyle, ile kamieni, a cedrów – ile sykomor na Szefeli.

Sprowadzono też Salomonowi konie z Musri i z Kue. Kupcy królewscy brali je z Kue za ustaloną cenę.

Wywożono i sprowadzano z Musri rydwan za sześćset srebrników, a konia za sto pięćdziesiąt. Tak samo za ich pośrednictwem sprowadzano je dla wszystkich królów chetyckich i aramejskich.