1 Księga Królewska 9 – znaczenie, tematy i zastosowanie

Kiedy Salomon ukończył budowę świątyni Pańskiej i pałacu królewskiego oraz wszystkiego, co chciał i pragnął wykonać,

Pan ukazał się Salomonowi po raz drugi, odkąd dał mu się zobaczyć w Gibeonie.

Pan tak przemówił do niego: Wysłuchałem twojej modlitwy i twojego błagania, które zanosiłeś przede Mną. Uświęciłem tę świątynię, którą zbudowałeś, aby umieścić w niej na wieki moje Imię. Przez wszystkie dni będą na nią skierowane moje oczy i moje serce.

Ty zaś, jeżeli będziesz postępował wobec Mnie, jak postępował twój ojciec, Dawid, w szczerości serca i uczciwości, wypełniając wszystko, do czego cię zobowiązałem, jeżeli będziesz strzegł moich praw i nakazów,

to na wieki utrwalę tron twojego królowania nad Izraelem, jak przyrzekłem kiedyś twojemu ojcu, Dawidowi, mówiąc: Nie będzie ci odebrany potomek na tronie Izraela.

Ale jeżeli zupełnie odwrócicie się ode Mnie wy i wasi synowie i nie będziecie przestrzegali moich poleceń i praw, które wam dałem, oraz zechcecie pójść i służyć obcym bogom i będziecie im oddawać pokłon,

to wytępię Izraela z powierzchni ziemi, którą im dałem, a świątynię, którą poświęciłem mojemu Imieniu, odtrącę od mojego oblicza. Izrael zaś będzie przedmiotem przypowieści i pośmiewiska u wszystkich narodów,

a ta świątynia będzie zrujnowana. Każdy przechodzący obok niej będzie przejęty zgrozą i zagwiżdże szyderczo. Gdy będą pytać: Dlaczego Pan tak uczynił temu krajowi i tej świątyni?

odpowiedzą: Dlatego że opuścili Jahwe, swojego Boga, który wyprowadził ich przodków z ziemi egipskiej, a upodobali sobie innych bogów oraz oddawali im pokłon i służyli; dlatego Pan sprowadził na nich całe to nieszczęście.

Po upływie dwudziestu lat, w ciągu których Salomon zbudował oba gmachy, to jest świątynię Pańską i pałac królewski,

a Hiram, król Tyru, dostarczał Salomonowi drewna cedrowego i drewna cyprysowego, i złota, zgodnie z całym jego zapotrzebowaniem, król Salomon dał Hiramowi za to dwadzieścia miast w ziemi galilejskiej.

Kiedy Hiram wyjechał z Tyru, aby obejrzeć miasta, które dał mu Salomon, te mu się nie spodobały.

Powiedział więc: Cóż to za miasta, te, które mi dałeś, mój bracie? Dlatego nazwał je Ziemią Kabul po dziś dzień.

Jednak Hiram dostarczył królowi sto dwadzieścia talentów złota.

To było funduszem robót przymusowych, które król Salomon podjął w celu budowy świątyni Pańskiej, swojego pałacu Millo, murów jerozolimskich, Chasor, Megiddo i Gezer.

Faraon, król egipski, kiedyś nadciągnął i po zdobyciu Gezer spalił je, a Kananejczyków zamieszkujących to miasto wytępił. Później dał je w posagu swojej córce, żonie Salomona.

Salomon zaś zbudował Gezer i dolne Bet-Choron,

a także Baalat i Tamar w okolicy pustyni;

ponadto wszystkie miasta-spichlerze, które należały do Salomona, miasta dla rydwanów i miasta dla konnicy oraz wszystko, co spodobało się Salomonowi wybudować w Jerozolimie, na Libanie i w każdym kraju będącym pod jego władzą.

Całą ludność pozostałą z Amorytów, Chetytów, Peryzzytów, Chiwwitów oraz Jebusytów, która nie była izraelska,

stanowiąc potomstwo pozostałe w kraju po tych, których Izraelici nie zdołali poddać klątwie, Salomon zaciągnął do robót niewolniczych po dziś dzień.

Z Izraelitów zaś nikogo nie skazał na niewolę, ponieważ byli oni wojownikami i jego podwładnymi, a także wodzami przybocznymi, dowódcami jego rydwanów oraz konnicy.

Salomon miał pięciuset pięćdziesięciu wyższych urzędników zarządzających pracami. To oni nadzorowali lud wykonujący pracę.

1 Księga Królewska 9:23 opisuje organizację wielkich przedsięwzięć Salomona: 550 wyższych urzędników nadzorowało ludzi wykonujących pracę. W kontekście budowy i rozbudowy królestwa werset pokazuje skalę …

Skoro tylko córka faraona wyprowadziła się z Miasta Dawidowego do własnego domu, który wzniósł dla niej – Salomon zbudował Millo.

Trzy razy w roku Salomon składał ofiary całopalne i ofiary biesiadne na ołtarzu, który zbudował Panu, oraz składał przed Panem ofiary kadzielne, odkąd wykończył świątynię.

Król Salomon zbudował flotę w Esjon-Geber koło Elat nad brzegiem Morza Czerwonego w kraju Edomu.

Hiram zaś posyłał do tej floty swoje sługi, żeglarzy znających morze, aby byli razem ze sługami Salomona.

Po pewnym czasie wyruszyli do Ofiru i wzięli stamtąd czterysta dwadzieścia talentów złota i przywieźli królowi Salomonowi.