1 Księga Królewska 18 – znaczenie, tematy i zastosowanie

Po upływie wielu dni, w trzecim roku, Pan skierował do Eliasza to słowo: Idź, ukaż się Achabowi, bo ześlę deszcz na ziemię.

Poszedł więc Eliasz, aby ukazać się Achabowi, a wtedy w Samarii panował głód.

Achab wezwał Obadiasza, zarządcę pałacu. A Obadiasz odznaczał się wielką bojaźnią Pańską,

bo gdy Izebel tępiła proroków Pańskich, to Obadiasz zaopiekował się stu prorokami, ukrył ich po pięćdziesięciu w grocie i żywił ich chlebem i wodą.

Otóż Achab powiedział do Obadiasza: Chodź, przejdziemy kraj w kierunku wszystkich wód i do wszystkich potoków. Może gdzieś znajdziemy trawę, to wyżywimy konie i muły i nie zamorzymy bydła.

Potem podzielili między siebie kraj, aby go obejść. Achab poszedł osobno jedną drogą. Obadiasz zaś poszedł osobno drugą drogą.

Kiedy Obadiasz był w drodze, zdarzyło się, że właśnie spotkał go Eliasz. A on go poznał i upadł na twarz, i powiedział: Czy to ty, mój panie, Eliaszu?

Eliasz mu odpowiedział: Ja. Idź, powiedz swojemu panu: Oto jest Eliasz.

Obadiasz zaś powiedział: Czym zgrzeszyłem, że wydajesz twojego sługę na śmierć z ręki Achaba?

Na życie Pana, twojego Boga! Nie ma narodu ani królestwa, do którego by nie posłał mój pan, aby cię odszukać. Gdy zaś powiedziano: Nie ma, to kazał przysięgać każdemu królestwu i każdemu narodowi, że ciebie nie można znaleźć.

Ty zaś teraz mówisz: Idź, powiedz twojemu panu: Oto jest Eliasz.

Przecież może się zdarzyć, że kiedy ja odejdę od ciebie, to tchnienie Pańskie uniesie ciebie, nie wiem dokąd. Gdy zaś przyjdę powiedzieć Achabowi, a on cię nie znajdzie, to wtedy może mnie zabić! A przecież twój sługa boi się Pana od swojej młodości.

Czy nie oznajmiono mojemu panu, co uczyniłem, kiedy Izebel zabijała proroków Pańskich? Jak wtedy ukryłem stu ludzi spośród proroków Pańskich, po pięćdziesięciu w grocie, i żywiłem ich chlebem i wodą.

A ty teraz mówisz: Idź, powiedz twojemu panu: Oto jest Eliasz! Ale przecież on mnie zabije!

Na to Eliasz odpowiedział: Na życie Pana Zastępów, któremu służę, zaprawdę dziś mu się ukażę.

Obadiasz więc poszedł naprzeciw Achaba, zaraz go zawiadomił i natychmiast uciekł. Achab zaś poszedł naprzeciw Eliasza.

Gdy Achab zobaczył Eliasza, powiedział mu: To ty jesteś tym dręczycielem Izraela!

A on mu odpowiedział: Nie ja dręczę Izraela, ale właśnie ty i ród twojego ojca przez wasze porzucanie przykazań Pańskich, a ponadto ty poszedłeś za Baalami.

Więc zaraz wydaj rozkaz, aby zgromadzić przy mnie całego Izraela na górze Karmel, a także czterystu pięćdziesięciu proroków Baala oraz czterystu proroków Aszery, żywiących się przy stole Izebel.

Achab rozesłał polecenie wszystkim Izraelitom i zgromadził proroków na górze Karmel.

Wtedy Eliasz zbliżył się do całego ludu i powiedział: Jak długo będziecie chwiać się na obie strony? Jeżeli Jahwe jest prawdziwym Bogiem, to Jemu służcie, a jeżeli Baal, to służcie jemu! Na to nie odpowiedzieli mu ani słowa.

Wtedy Eliasz przemówił do ludu: Tylko ja sam ocalałem jako prorok Pański, proroków zaś Baala jest czterystu pięćdziesięciu.

Wobec tego niech nam dadzą dwa młode cielce. Oni niech wybiorą sobie jednego cielca i porąbią go oraz niech go umieszczą na drewnie, ale ognia niech nie podkładają! Ja zaś oprawię drugiego cielca oraz umieszczę na drewnie i też ognia nie podłożę.

Potem wy będziecie wzywać imienia waszego boga, a następnie ja będę wzywać imienia Pana, aby okazało się, że ten Bóg, który odpowie ogniem, jest naprawdę Bogiem. Cały lud, odpowiadając na to, zawołał: Dobry pomysł!

Eliasz więc powiedział do proroków Baala: Wybierzcie sobie jednego młodego cielca i zacznijcie pierwsi, bo was jest więcej. Następnie wzywajcie imienia waszego boga, ale ognia nie podkładajcie!

Wzięli więc cielca i oprawili go, a potem wzywali imienia Baala od rana aż do południa, wołając: O Baalu, odpowiedz nam! Ale nie było ani głosu, ani odpowiedzi. Zaczęli więc tańczyć, przyklękając przy ołtarzu, który przygotowali.

Kiedy zaś nastało południe, Eliasz szydził z nich, mówiąc: Wołajcie głośniej, bo to bóg! Więc może jest zamyślony albo jest zajęty, albo udaje się w drogę. Może on śpi, więc niech się obudzi!

Potem wołali głośniej i kaleczyli się według swojego zwyczaju mieczami oraz oszczepami, aż się pokrwawili.

Nawet kiedy już południe minęło, oni jeszcze prorokowali aż do czasu składania ofiary z pokarmów. Ale nie było ani głosu, ani odpowiedzi, ani też dowodu uwagi.

Wreszcie Eliasz przemówił do ludu: Zbliżcie się do mnie! A oni zbliżyli się do niego. Potem naprawił zburzony ołtarz Pański.

Potem Eliasz wziął dwanaście kamieni według liczby pokoleń potomków Jakuba, któremu Pan powiedział: Twoje imię będzie Izrael.

Następnie ułożył kamienie na kształt ołtarza ku czci Pana i wykopał dokoła ołtarza rów o pojemności dwóch sea ziarna.

Potem ułożył drewno i po porąbaniu młodego cielca położył go na tym drewnie

i rozkazał: Napełnijcie cztery dzbany wodą i wylejcie do rowu oraz na drewno! I tak zrobili. Potem polecił: Wykonajcie to drugi raz! Oni zaś to wykonali. I znów nakazał: Wykonajcie trzeci raz!

Oni zaś wykonali to po raz trzeci, aż woda oblała ołtarz dokoła i napełniła też rów.

Następnie w porze składania ofiary z pokarmów prorok Eliasz wystąpił i powiedział: O Panie, Boże Abrahama, Izaaka oraz Izraela! Niech dziś będzie wiadomo, że Ty jesteś Bogiem w Izraelu, a ja, Twój sługa, na Twój rozkaz to wszystko uczyniłem.

Wysłuchaj mnie, o Panie! Wysłuchaj, aby ten lud zrozumiał, że Ty, o Panie, jesteś Bogiem i Ty nawróciłeś ich serce.

W 1 Księdze Królewskiej 18:37 Eliasz prosi Boga, by odpowiedział na jego modlitwę, aby lud poznał, że to Pan jest Bogiem i że On zwraca …

A wtedy spadł ogień od Pana z nieba i strawił ofiarę i drewno oraz kamienie i muł, a także pochłonął wodę z rowu.

Cały lud to zobaczył i upadł na twarz, a potem powiedział: Naprawdę Jahwe jest Bogiem! Naprawdę Pan jest Bogiem!

Eliasz zaś im rozkazał: Chwytajcie proroków Baala! Niech nikt z nich nie ujdzie! Zaraz więc ich schwytali. Eliasz zaś sprowadził ich do potoku Kiszon i tam ich wytracił.

Potem Eliasz powiedział Achabowi: Idź! Jedz i pij, bo słyszę odgłos deszczu.

Achab zatem poszedł jeść i pić, a Eliasz wszedł na szczyt Karmelu i pochylił się ku ziemi, i wtulił twarz między swoje kolana.

Potem powiedział swojemu słudze: Podejdź, spójrz w stronę morza! On podszedł, spojrzał i zaraz powiedział: Nie ma nic! Na to mu odpowiedział: Wracaj siedem razy!

Za siódmym razem sługa powiedział: Oto mały obłok, jak dłoń człowieka, podnosi się z morza! Wtedy mu rozkazał: Idź, powiedz Achabowi: Zaprzęgaj i odjeżdżaj, aby cię deszcz nie zaskoczył.

Niebawem chmury oraz wiatr zaciemniły niebo i spadła ulewa, więc Achab wsiadł na wóz i udał się do Jizreel.

A ręka Pańska wspomogła Eliasza, by po opasaniu swoich bioder pobiegł przed Achabem w kierunku Jizreel.

1 Księga Królewska 18:46 mówi, że Bóg dał Eliaszowi siłę, by biegł przed wozem Achaba do Jizreel. Po długiej suszy i ulewie prorok zdołał pokonać …