Ewangelia Jana 6: poznaj główne tematy i zastosuj je w swoim życiu już dziś
Liczba wersetów: 71 | Biblia BibleGuided — Polski
Potem Jezus udał się za Jezioro Galilejskie, czyli Tyberiadzkie.
Ewangelia Jana 6:1 rozpoczyna opis wydarzeń nad Jeziorem Galilejskim, nazywanym także Tyberiadzkim. Jezus udaje się na jego drugi brzeg, a za Nim podąża tłum przyciągnięty …
Przeczytaj pełną analizęSzedł za Nim wielki tłum, bo widziano znaki, które czynił dla tych, którzy chorowali.
Ewangelia Jana 6:2 wyjaśnia, że wielki tłum podążał za Jezusem, ponieważ ludzie widzieli znaki, które czynił dla chorych. Ich zainteresowanie wynikało z tego, co Jezus …
Przeczytaj pełną analizęJezus wszedł na wzgórze i usiadł tam ze swoimi uczniami.
W Ewangelii Jana 6:3 Jezus wchodzi na wzgórze i siada tam z uczniami. Wkrótce przychodzi do Niego wielki tłum, a Jezus dostrzega jego potrzebę jedzenia. …
Przeczytaj pełną analizęA zbliżało się święto żydowskie, Pascha.
W Ewangelii Jana 6:4 wzmianka o zbliżającej się Passze umieszcza wydarzenia w czasie ważnego żydowskiego święta. W dalszej scenie Jezus widzi tłum i pyta, skąd …
Przeczytaj pełną analizęKiedy więc Jezus podniósł oczy i zobaczył, że liczne tłumy schodzą do Niego, powiedział do Filipa: Skąd kupimy chleba, aby oni się posilili?
W Ewangelii Jana 6:5 Jezus widzi liczny tłum i pyta Filipa, skąd wziąć chleb dla zgromadzonych. Pytanie przygotowuje uczniów na dalszy rozwój wydarzeń: Jezus wie, …
Przeczytaj pełną analizęA mówił to, wystawiając go na próbę. Wiedział bowiem, co miał czynić.
Ewangelia Jana 6:6 wyjaśnia, że Jezus zapytał Filipa o chleb dla tłumu, by wystawić go na próbę, a nie dlatego, że nie znał rozwiązania. Wiedział …
Przeczytaj pełną analizęOdpowiedział Mu Filip: Za dwieście denarów nie wystarczy chleba, aby każdy z nich mógł otrzymać choć trochę.
Ewangelia Jana 6:7 pokazuje, że Filip patrzył na problem przez pryzmat kosztów i braku pieniędzy: nawet dwieście denarów nie wystarczyłoby, by każdy dostał choć kawałek …
Przeczytaj pełną analizęJeden z Jego uczniów, Andrzej, brat Szymona Piotra, powiedział do Niego:
Ewangelia Jana 6:8 przedstawia Andrzeja, ucznia Jezusa i brata Szymona Piotra, który zwraca się do Niego podczas rozmowy o nakarmieniu tłumu. Werset zapowiada jego wypowiedź …
Przeczytaj pełną analizęJest tu jeden chłopiec, który ma pięć chlebów jęczmiennych i dwie ryby, lecz co to jest dla tak wielu?
Ewangelia Jana 6:9 ukazuje skromny zapas: pięć chlebów jęczmiennych i dwie ryby wobec wielkiego tłumu. Andrzej dostrzega tę różnicę, ale jeszcze nie widzi, co może …
Przeczytaj pełną analizęJezus zatem powiedział: Każcie ludziom usiąść! A w tym miejscu było wiele trawy. Usiedli więc mężczyźni, a ich liczba dochodziła do pięciu tysięcy.
Ewangelia Jana 6:10 opisuje przygotowanie tłumu do posiłku: Jezus każe ludziom usiąść na trawie, a zgromadzonych mężczyzn jest około pięciu tysięcy. W następnych wersetach rozdaje …
Przeczytaj pełną analizęJezus więc wziął chleby i po odmówieniu dziękczynienia rozdał siedzącym; podobnie uczynił z rybami, rozdając tyle, ile kto chciał.
Ewangelia Jana 6:11 opisuje, jak Jezus dziękuje Bogu i rozdaje chleb oraz ryby zgromadzonym ludziom. W kontekście niewielki zapas wystarcza, by wszyscy jedli do syta. …
Przeczytaj pełną analizęA gdy się nasycili, powiedział do uczniów: Zbierzcie pozostałe kawałki, aby nic nie zginęło.
Ewangelia Jana 6:12 pokazuje, że po nakarmieniu tłumu Jezus polecił uczniom zebrać pozostałe kawałki chleba, aby nic się nie zmarnowało. Cud obfitości nie oznaczał lekceważenia …
Przeczytaj pełną analizęZebrali więc i kawałkami z pięciu chlebów jęczmiennych, które zostały po jedzących, napełnili dwanaście koszów.
W Ewangelii Jana 6:13 uczniowie zbierają resztki po nakarmieniu tłumu pięcioma chlebami jęczmiennymi. Dwanaście pełnych koszów pokazuje, że jedzenia wystarczyło dla wszystkich, a nawet zostało. …
Przeczytaj pełną analizęA kiedy ci ludzie zauważyli, jaki cud uczynił Jezus, mówili: Ten naprawdę jest prorokiem, który miał przyjść na świat.
Ewangelia Jana 6:14 pokazuje, że po cudownym rozmnożeniu chleba tłum rozpoznał w Jezusie proroka zapowiedzianego na świat. Ludzie dostrzegli znaczenie znaku, choć ich reakcja nie …
Przeczytaj pełną analizęGdy więc Jezus poznał, że mieli przyjść i porwać Go, aby Go obwołać królem, sam oddalił się znów na górę.
Ewangelia Jana 6:15 pokazuje, że Jezus nie pozwolił tłumowi narzucić Mu roli politycznego króla. Ludzie chcieli Go obwołać królem po cudownym rozmnożeniu chleba, ale On …
Przeczytaj pełną analizęO zmierzchu Jego uczniowie zeszli nad jezioro
Ewangelia Jana 6:16 opisuje wieczorną porę, gdy uczniowie schodzą nad jezioro, zanim wsiądą do łodzi i ruszą ku Kafarnaum. Werset rozpoczyna scenę, w której jezioro …
Przeczytaj pełną analizęi po wejściu do łodzi przeprawili się przez nie do Kafarnaum. Nastały już ciemności, a Jezus jeszcze do nich nie przyszedł;
Ewangelia Jana 6:17 opisuje uczniów przeprawiających się nocą łodzią do Kafarnaum, gdy Jezusa jeszcze z nimi nie było. W kontekście opowieści o wzburzonym jeziorze podkreśla …
Przeczytaj pełną analizęjezioro burzyło się od silnego wiatru.
W Ewangelii Jana 6:18 opis silnego wiatru i wzburzonego jeziora pokazuje, że uczniowie znaleźli się w trudnej, niebezpiecznej sytuacji podczas przeprawy. Było ciemno, a Jezusa …
Przeczytaj pełną analizęGdy przepłynęli około dwudziestu pięciu lub trzydziestu stadiów, zobaczyli Jezusa kroczącego po jeziorze i zbliżającego się do łodzi. I przestraszyli się.
Ewangelia Jana 6:19 opisuje uczniów zmagających się z silnym wiatrem i wzburzonym jeziorem. Po przepłynięciu kilku kilometrów zobaczyli Jezusa idącego po wodzie i zbliżającego się …
Przeczytaj pełną analizęOn zaś powiedział do nich: To Ja jestem, nie bójcie się!
W Ewangelii Jana 6:20 Jezus mówi przestraszonym uczniom: „To Ja jestem, nie bójcie się!”. Zbliża się do nich, gdy płyną przez wzburzone jezioro, i uspokaja …
Przeczytaj pełną analizęChcieli Go zabrać do łodzi, ale łódź znalazła się natychmiast przy brzegu, do którego zmierzali.
Ewangelia Jana 6:21 opisuje, jak po tym, gdy uczniowie chcieli zabrać Jezusa do łodzi, natychmiast znaleźli się przy brzegu, do którego płynęli. Pośród ciemności i …
Przeczytaj pełną analizęNastępnego dnia lud, stojąc po drugiej stronie jeziora, zauważył, że poza jedną łodzią nie było tam żadnej innej oraz że Jezus nie wsiadł do łodzi razem ze swoimi uczniami, lecz że Jego uczniowie odpłynęli sami.
Ewangelia Jana 6:22 opisuje poranek po rozmnożeniu chleba: tłum zauważa, że Jezus nie odpłynął łodzią z uczniami, a mimo to ich łodzi już nie ma. …
Przeczytaj pełną analizęTymczasem w pobliże tego miejsca, gdzie spożyto chleb po modlitwie dziękczynnej Pana, przypłynęły od Tyberiady inne łodzie.
W Ewangelii Jana 6:23 Jan odnotowuje, że łodzie z Tyberiady dotarły w okolice miejsca, gdzie tłum jadł chleb po dziękczynieniu Jezusa. Ten szczegół wyjaśnia, jak …
Przeczytaj pełną analizęA kiedy ludzie z tłumu zauważyli, że nie ma tam Jezusa, a także Jego uczniów, wsiedli do łodzi, przybyli do Kafarnaum i tam szukali Jezusa.
Ewangelia Jana 6:24 opisuje tłum, który przeprawił się do Kafarnaum, szukając Jezusa. Kolejne wersety wyjaśniają, że ludzie szukali Go przede wszystkim dlatego, że wcześniej najedli …
Przeczytaj pełną analizęGdy zaś odnaleźli Go na przeciwległym brzegu, powiedzieli do Niego: Rabbi, kiedy tu przybyłeś?
Ewangelia Jana 6:25 opisuje, jak tłum odnajduje Jezusa w Kafarnaum i pyta, kiedy tam przybył. Pytanie wynika ze zdziwienia, ponieważ ludzie widzieli, że uczniowie odpłynęli …
Przeczytaj pełną analizęW odpowiedzi powiedział im Jezus: Zaprawdę, zaprawdę, mówię wam: Szukacie Mnie nie dlatego, że widzieliście znaki, ale dlatego, że jedliście chleb do sytości.
W Ewangelii Jana 6:26 Jezus wyjaśnia, że tłum szuka Go przede wszystkim dlatego, że wcześniej najadł się chleba, a nie dlatego, że rozpoznał znaczenie znaków. …
Przeczytaj pełną analizęTroszczcie się nie o ten pokarm, który ginie, ale o ten, który trwa na wieki, a który da wam Syn Człowieczy; Jego to bowiem swoją pieczęcią naznaczył Bóg Ojciec.
W Ewangelii Jana 6:27 Jezus wzywa, by troszczyć się nie tylko o codzienne potrzeby, lecz przede wszystkim o życie wieczne, które daje Syn Człowieczy. Tłumaczy, …
Przeczytaj pełną analizęOni zaś powiedzieli do Niego: Co mamy czynić, abyśmy wykonywali dzieła Boże?
W Ewangelii Jana 6:28 tłum pyta Jezusa, jakimi czynami może wypełnić wolę Boga. Pytanie pada po tym, jak ludzie najedli się chleba i usłyszeli wezwanie, …
Przeczytaj pełną analizęJezus, odpowiadając, powiedział do nich: Na tym polega dzieło zamierzone przez Boga, abyście uwierzyli w Tego, którego On posłał.
W Ewangelii Jana 6:29 Jezus odpowiada, że dziełem, którego Bóg oczekuje, jest wiara w Niego jako posłanego przez Boga. Nie chodzi o zdobywanie Bożej przychylności …
Przeczytaj pełną analizęPowiedzieli do Niego: Jakiego więc dokonasz znaku, abyśmy go widzieli i Tobie uwierzyli? Co zdziałasz?
W Ewangelii Jana 6:30 ludzie pytają Jezusa, jakiego znaku dokona, by mogli Mu uwierzyć, choć wcześniej widzieli znaki i jedli chleb do sytości. Ich prośba …
Przeczytaj pełną analizęNasi ojcowie jedli mannę na pustyni, jak napisano: Dał im do jedzenia chleb z nieba.
W Ewangelii Jana 6:31 ludzie przypominają, że ich przodkowie jedli mannę na pustyni, którą Bóg dał im jako pokarm. Przywołują ten przykład, prosząc Jezusa o …
Przeczytaj pełną analizęPowiedział do nich Jezus: Zaprawdę, zaprawdę, mówię wam: Nie Mojżesz dał wam chleb z nieba, ale dopiero Ojciec mój da wam prawdziwy chleb z nieba.
W Ewangelii Jana 6:32 Jezus wyjaśnia, że manna na pustyni nie była ostatecznym darem od Boga: dał ją Mojżeszowi ludowi Ojciec, a teraz obiecuje prawdziwy …
Przeczytaj pełną analizęBo chlebem Bożym jest Ten, który zstępuje z nieba i daje życie światu.
W Ewangelii Jana 6:33 Jezus jest nazwany chlebem Bożym, który zstępuje z nieba i daje życie światu. Nie chodzi o zwykły pokarm, lecz o Niego …
Przeczytaj pełną analizęPowiedzieli więc do Niego: Panie, dawaj nam zawsze tego chleba!
W Ewangelii Jana 6:34 ludzie proszą Jezusa o chleb, który daje życie, lecz rozumieją go jeszcze jako pokarm. W poprzednim wersecie Jezus mówi, że tym …
Przeczytaj pełną analizęOdpowiedział im Jezus: Ja jestem chlebem życia. Kto do Mnie przychodzi, nie będzie odczuwał głodu; a kto we Mnie wierzy, nigdy nie będzie odczuwał pragnienia.
W Ewangelii Jana 6:35 Jezus nazywa siebie chlebem życia: tylko więź z Nim zaspokaja najgłębszy głód i pragnienie, których nie usuwają dobra materialne ani chwilowe …
Przeczytaj pełną analizęPowiedziałem wam jednak: Widzieliście Mnie, a przecież nie wierzycie.
W Ewangelii Jana 6:36 Jezus mówi, że ludzie widzieli Go i Jego znaki, a mimo to nie uwierzyli, że jest chlebem życia posłanym przez Ojca. …
Przeczytaj pełną analizęWszystko, co Mi daje Ojciec, przyjdzie do Mnie, a tego, który do Mnie przychodzi, nie odrzucę precz,
W Ewangelii Jana 6:37 Jezus zapewnia, że przyjmie każdego, kto do Niego przychodzi; nikogo takiego nie odrzuci. Mówi też, że ci, których daje Mu Ojciec, …
Przeczytaj pełną analizęponieważ zstąpiłem z nieba nie po to, aby pełnić swoją wolę, ale wolę Tego, który Mnie posłał.
Ewangelia Jana 6:38 wyjaśnia, że Jezus przyszedł z nieba, aby wypełnić wolę Ojca, który Go posłał, a nie szukać własnych celów. W kontekście nazywa siebie …
Przeczytaj pełną analizęJest wolą Tego, który Mnie posłał, abym ze wszystkiego, co Mi dał, niczego nie stracił, ale żebym to wskrzesił w dniu ostatecznym.
W Ewangelii Jana 6:39 Jezus mówi, że wiernie wypełnia wolę Ojca: nie utraci nikogo, kogo Ojciec Mu powierzył, lecz wskrzesi tych ludzi w dniu ostatecznym. …
Przeczytaj pełną analizęTo bowiem jest wolą mojego Ojca, aby każdy, kto widzi Syna i wierzy w Niego, miał życie wieczne. A ja go wskrzeszę w dniu ostatecznym.
Ewangelia Jana 6:40 wyjaśnia, że wolą Ojca jest, aby każdy, kto rozpoznaje Syna i wierzy w Niego, otrzymał życie wieczne. Jezus zapewnia też, że wskrzesi …
Przeczytaj pełną analizęAle Żydzi szemrali przeciwko Niemu, dlatego że powiedział: Ja jestem chlebem, który zstąpił z nieba.
Ewangelia Jana 6:41 pokazuje, że słuchacze szemrali, ponieważ Jezus nazwał siebie chlebem zstępującym z nieba. Trudno było im przyjąć Jego słowa, zwłaszcza że znali Jego …
Przeczytaj pełną analizęI mówili: Czy to nie jest Jezus, syn Józefa, którego ojca i matkę my znamy? Jakże może On teraz mówić: Z nieba zstąpiłem?
W Ewangelii Jana 6:42 ludzie nie rozumieją słów Jezusa o pochodzeniu z nieba, bo znają Jego rodzinę i widzą w Nim syna Józefa. Ich znajomość …
Przeczytaj pełną analizęJezus powiedział im w odpowiedzi: Nie szemrajcie między sobą!
W Ewangelii Jana 6:43 Jezus odpowiada na szemranie słuchaczy, którzy nie rozumieli Jego słów o chlebie zstępującym z nieba. „Nie szemrajcie między sobą!” wzywa ich, …
Przeczytaj pełną analizęNikt nie może przyjść do Mnie, jeżeli go nie pociągnie Ojciec, który Mnie posłał; Ja zaś wskrzeszę go w dniu ostatecznym.
Ewangelia Jana 6:44 mówi, że przyjście do Jezusa i wiara w Niego są możliwe dzięki działaniu Ojca. Nie oznacza to, że człowiek jest bierny: następny …
Przeczytaj pełną analizęNapisane jest u Proroków: Oni wszyscy będą uczniami Boga. Każdy, kto usłyszał od Ojca i nauczył się, przyjdzie do Mnie.
W Ewangelii Jana 6:45 Jezus wyjaśnia, że poznanie Go i przyjście do Niego wiąże się z nauką otrzymywaną od Ojca. Nie chodzi o samo zdobywanie …
Przeczytaj pełną analizęNie znaczy to, że ktokolwiek widział Ojca; jedynie Ten, który jest od Boga, widział Ojca.
W Ewangelii Jana 6:46 Jezus wyjaśnia, że nikt nie widział Ojca bezpośrednio; widział Go tylko Ten, który jest od Boga, czyli Jezus. Odpowiada w ten …
Przeczytaj pełną analizęZaprawdę, zaprawdę, mówię wam: Kto we Mnie wierzy, ma życie wieczne.
W Ewangelii Jana 6:47 Jezus zapewnia, że każdy, kto w Niego wierzy, ma życie wieczne. Nie chodzi jedynie o przyszłość po śmierci, lecz o życie …
Przeczytaj pełną analizęJa jestem chlebem życia.
W Ewangelii Jana 6:48 Jezus nazywa siebie „chlebem życia”, wskazując, że prawdziwe życie i życie wieczne są związane z wiarą w Niego. Jak zwykły chleb …
Przeczytaj pełną analizęWasi ojcowie jedli mannę na pustyni i poumierali.
W Ewangelii Jana 6:49 Jezus przypomina, że manna podtrzymywała życie Izraelitów na pustyni, lecz nie chroniła ich przed śmiercią. W kontekście Jego słów o sobie …
Przeczytaj pełną analizęTo jest chleb, który zstępuje z nieba: kto go spożywa, nie umrze.
W Ewangelii Jana 6:50 Jezus nazywa siebie chlebem zstępującym z nieba i wskazuje, że daje życie wieczne tym, którzy Go przyjmują. Nie chodzi o uniknięcie …
Przeczytaj pełną analizęRozmnożenie pięciu chlebów i dwóch ryb ukazuje współczucie Jezusa oraz obfitość daru, który otrzymuje tłum. Pozostałe kawałki zostają zebrane, aby nic się nie zmarnowało.
Jezus kieruje uwagę od pokarmu, który przemija, ku sobie samemu jako darowi Ojca. Wiara w Niego wiąże się z życiem wiecznym i nadzieją zmartwychwstania.
Jezus mówi o spożywaniu Jego Ciała i piciu Jego Krwi, łącząc ten dar z trwaniem w Nim i życiem wiecznym. Chrześcijańskie tradycje różnie objaśniają niektóre szczegóły tej mowy, a dla katolików jej słowa mają szczególne znaczenie eucharystyczne.
Akcja rozpoczyna się nad Jeziorem Galilejskim, zwanym także Tyberiadzkim, w pobliżu żydowskiego święta Paschy. Wspomnienie Paschy przywołuje wyjście Izraela z Egiptu i mannę na pustyni, do której Jezus nawiązuje w mowie o chlebie z nieba. Denar był rzymską monetą, a dwieście denarów stanowiło znaczną sumę. Wzmianka o około pięciu tysiącach mężczyzn nie oznacza, że tylu było wszystkich uczestników. Określenie „Żydzi” w sporach tego rozdziału odnosi się do postaci i grup występujących w narracji, a nie do całego narodu żydowskiego.
Rozdział składa się z kilku powiązanych scen: nakarmienia tłumu (wersety 1–15), przejścia Jezusa po jeziorze (16–21), poszukiwania Go przez tłum (22–25), mowy o chlebie życia w Kafarnaum (26–59) oraz reakcji uczniów i wyznania Piotra (60–71). Znaki prowadzą do nauczania, a nauczanie do podziału między tymi, którzy odchodzą, a tymi, którzy pozostają przy Jezusie.
Rozdział przedstawia Jezusa jako posłanego przez Ojca Syna, który daje światu życie. Wiara nie jest tu zasługą za wykonanie określonych czynów, lecz odpowiedzią na Tego, którego posłał Ojciec. Obietnica zmartwychwstania w dniu ostatecznym łączy się z darem życia wiecznego. Słowa o Ciele i Krwi Jezusa są centralne dla chrześcijańskiego rozumienia Jego daru. Katolicka lektura widzi w nich ważny wymiar eucharystyczny; inne tradycje chrześcijańskie różnią się w opisie relacji między tą mową, wiarą i Wieczerzą Pańską.
Rozdział może przynieść otuchę osobom zmagającym się z brakiem, lękiem lub poczuciem zagubienia: pokazuje Jezusa dostrzegającego głód tłumu i obecnego przy uczniach podczas burzy. Jednocześnie uznaje, że Jego nauka bywa trudna do przyjęcia i że ludzie reagują na nią różnie. Taki tekst może wspierać refleksję duchową, ale nie zastępuje pomocy duszpasterza, specjalisty zdrowia psychicznego ani opieki medycznej.
Rozdział zachęca do uważnego dostrzegania konkretnych potrzeb, odpowiedzialnego dzielenia się tym, co jest dostępne, oraz troski, by nic się nie marnowało. Przypomina też, że wiara może trwać nawet wtedy, gdy nie wszystkie słowa i wydarzenia są łatwe do zrozumienia. Wyznanie Piotra kieruje uwagę ku temu, że Jezus jest źródłem życia, a nie tylko spełnienia doraźnych oczekiwań.
Zobaczył, że ludzie potrzebują pożywienia, i nakarmił ich tym, co było dostępne. Znak ukazuje Jego troskę oraz obfitość daru, a zarazem prowadzi do nauki o chlebie życia.
Jezus przedstawia siebie jako dar Ojca, który daje życie wieczne. Wzywa do przyjścia do Niego i wiary w Niego, a nie jedynie do szukania pokarmu zaspokajającego chwilowy głód.
W rozdziale słowa te wskazują na udział w życiu, które Jezus daje, i trwanie w Nim. Katolicy odczytują je także w szczególnym związku z Eucharystią. Chrześcijańskie tradycje różnią się w wyjaśnianiu niektórych szczegółów tej nauki.
Wielu uznało mowę Jezusa za trudną do przyjęcia. Piotr wyraził zaufanie do Jezusa, mówiąc, że ma On słowa życia wiecznego. Rozdział nie ukrywa ani trudności uczniów, ani ich różnych odpowiedzi.
W tym rozdziale widać ludzi głodnych, uczniów przestraszonych burzą i tych, których porusza trudna mowa Jezusa. Ich reakcje nie są jednakowe. Obecność Jezusa przy tłumie i przy łodzi przypomina, że potrzeba, lęk i duchowe zmęczenie mogą zostać nazwane bez udawania, że wszystko jest proste.
Wydarzenia nad jeziorem prowadzą do mowy w synagodze w Kafarnaum. Wzmianki o Passze i mannie umieszczają nauczanie Jezusa w historii Izraela, a powtarzające się obrazy chleba, wiary, życia i zmartwychwstania rozwijają jego sens. Słowa o Ciele i Krwi mają w chrześcijaństwie wymiar eucharystyczny, choć szczegóły ich interpretacji zależą od tradycji.
Opowieść o pięciu chlebach i dwóch rybach pokazuje, że troska zaczyna się od zauważenia potrzeby i wykorzystania tego, co jest pod ręką. Polecenie zebrania pozostałych kawałków dodaje tej trosce wymiar odpowiedzialności. Rozdział przypomina też, że szukanie Jezusa wyłącznie dla doraźnych korzyści nie oddaje pełni Jego zaproszenia.
Jezus kieruje wzrok uczniów poza pokarm, który przemija, ku życiu zakorzenionemu w Bogu. Obietnica zmartwychwstania nadaje temu rozdziałowi perspektywę wieczności, a wyznanie Piotra pokazuje wiarę jako trwanie przy Jezusie, który ma słowa życia, także wtedy, gdy ich pełny sens pozostaje tajemnicą.
Studium rozdziału e-mailem
Otrzymuj fragmenty Pisma Świętego, modlitwę i prosty kolejny krok związany z tym rozdziałem.
Ważne zastrzeżenie: Te wskazówki biblijne nie zastępują profesjonalnej opieki w zakresie zdrowia psychicznego. Jeśli doświadczasz objawów kryzysu, skontaktuj się z Centrum Wsparcia dla Osób w Kryzysie Psychicznym pod numerem 800 70 2222 lub niezwłocznie poszukaj profesjonalnej pomocy.
