Ewangelia Jana 7: poznaj główne tematy i zastosuj je w swoim życiu już dziś
Liczba wersetów: 53 | Biblia BibleGuided — Polski
Potem Jezus obchodził Galileję. Nie chciał bowiem chodzić po Judei, bo Żydzi zamierzali Go zabić.
Ewangelia Jana 7:1 mówi, że Jezus pozostał w Galilei, ponieważ w Judei groziło Mu niebezpieczeństwo: zamierzano Go zabić. Nie oznaczało to rezygnacji z misji, lecz …
Przeczytaj pełną analizęA zbliżało się żydowskie Święto Namiotów.
Ewangelia Jana 7:2 wyjaśnia, że zbliżało się żydowskie Święto Namiotów. To ważny kontekst dla dalszej relacji: bracia Jezusa zachęcali Go, by udał się do Judei, …
Przeczytaj pełną analizęPowiedzieli więc Jego bracia do Niego: Wyjdź stąd i idź do Judei, aby i Twoi uczniowie zobaczyli czyny, których dokonujesz.
W Ewangelii Jana 7:3 bracia Jezusa namawiają Go, by poszedł do Judei i publicznie pokazał swoje czyny uczniom. Nie wynika to z wiary w Niego, …
Przeczytaj pełną analizęNikt bowiem nie dokonuje niczego w ukryciu, jeżeli chce się publicznie ujawnić. Skoro dokonujesz takich rzeczy, to pokaż się światu!
W Ewangelii Jana 7:4 bracia Jezusa namawiają Go, by publicznie pokazał swoje czyny, jeśli chce zdobyć rozgłos. Ich słowa nie wyrażają wiary: Ewangelia Jana 7:5 …
Przeczytaj pełną analizęBo nawet Jego bracia nie wierzyli w Niego.
Ewangelia Jana 7:5 wyjaśnia, że nawet bracia Jezusa w tamtym czasie nie wierzyli w Niego. Wcześniej zachęcali Go, by publicznie pokazał swoje czyny, lecz Jezus …
Przeczytaj pełną analizęPowiedział więc do nich Jezus: Dla Mnie odpowiedni czas jeszcze nie nadszedł, ale dla was – zawsze jest do dyspozycji.
W Ewangelii Jana 7:6 Jezus odpowiada braciom, którzy namawiają Go do publicznego pokazania się: Jego czas jeszcze nie nadszedł, choć oni mogli iść na święto, …
Przeczytaj pełną analizęWas świat nie może nienawidzić, ale Mnie nienawidzi, bo Ja świadczę o nim, że jego uczynki są złe.
W Ewangelii Jana 7:7 Jezus mówi do swoich braci, że świat nie ma powodu ich nienawidzić, lecz sprzeciwia się Jemu, ponieważ ujawnia zło ludzkich czynów. …
Przeczytaj pełną analizęWy idźcie na święto; Ja jeszcze nie idę na to święto, bo mój czas jeszcze się nie wypełnił.
W Ewangelii Jana 7:8 Jezus odpowiada braciom, którzy namawiają Go, by publicznie pokazał swoje czyny. „Mój czas jeszcze się nie wypełnił” oznacza, że nie działa …
Przeczytaj pełną analizęTo im powiedział i pozostał w Galilei.
Ewangelia Jana 7:9 mówi, że po rozmowie z braćmi Jezus pozostał w Galilei, ponieważ Jego czas na publiczne udanie się do Judei jeszcze nie nadszedł. …
Przeczytaj pełną analizęKiedy zaś Jego bracia udali się na święto, wtedy poszedł i On, jednak nie jawnie, lecz potajemnie.
Ewangelia Jana 7:10 pokazuje, że Jezus udał się na Święto Namiotów później niż Jego bracia i dotarł tam potajemnie. Wcześniej wyjaśnił, że Jego czas jeszcze …
Przeczytaj pełną analizęTymczasem Żydzi już Go szukali w czasie święta i mówili:
Ewangelia Jana 7:11 opisuje, jak podczas Święta Namiotów żydowscy przywódcy szukali Jezusa. Wcześniej zamierzali Go zabić, dlatego Jego obecność w Jerozolimie budziła napięcie. Werset pokazuje, …
Przeczytaj pełną analizęGdzie On jest? Wśród tłumów zaś wiele mówiono o Nim po kryjomu. Jedni mówili: Jest dobry. Inni zaś mówili: Nie, przeciwnie – zwodzi tłumy.
Ewangelia Jana 7:12 opisuje podzielone opinie o Jezusie podczas Święta Namiotów: jedni uznawali Go za dobrego, inni oskarżali o zwodzenie tłumów. Ludzie rozmawiali o Nim …
Przeczytaj pełną analizęNikt jednak nie mówił o Nim jawnie z obawy przed Żydami.
Ewangelia Jana 7:13 mówi, że ludzie bali się otwarcie rozmawiać o Jezusie, ponieważ obawiali się Żydów. W kontekście rozdziału Jezus był poszukiwany, a niektórzy chcieli …
Przeczytaj pełną analizęTymczasem dopiero w połowie świąt Jezus przybył do Świątyni i nauczał.
Ewangelia Jana 7:14 mówi, że Jezus przybył do Świątyni w połowie Święta Namiotów i zaczął nauczać. Choć wcześniej udał się na święto potajemnie, nie zrezygnował …
Przeczytaj pełną analizęŻydzi zdumiewali się, mówiąc: W jaki sposób zna On Pisma, skoro się nie uczył?
W Ewangelii Jana 7:15 słuchacze dziwią się, że Jezus zna Pisma, choć nie pobierał nauk w uznanej szkole religijnej. Zdumienie podkreśla Jego autorytet, a kolejny …
Przeczytaj pełną analizęOdpowiedział im Jezus, mówiąc: Moja nauka nie jest moją, lecz Tego, który Mnie posłał.
W Ewangelii Jana 7:16 Jezus wyjaśnia, że Jego nauka pochodzi od Tego, który Go posłał, a nie od Niego samego. Podkreśla, że przekazuje Boże przesłanie, …
Przeczytaj pełną analizęJeśli ktoś chce pełnić Jego wolę, pozna, czy ta nauka jest od Boga, czy też Ja mówię od siebie samego.
Ewangelia Jana 7:17 oznacza, że człowiek szczerze pragnący pełnić wolę Boga może rozpoznać, czy nauczanie Jezusa pochodzi od Boga, czy od Niego samego. Jezus odpowiada …
Przeczytaj pełną analizęKto mówi we własnym imieniu, ten szuka własnej chwały. Kto zaś szuka chwały tego, który go posłał, ten jest godny wiary i nie ma w nim nieprawości.
W Ewangelii Jana 7:18 Jezus odróżnia nauczanie nastawione na własną chwałę od wiernego przekazywania woli Boga. Szuka chwały Tego, który Go posłał, dlatego Jego słowa …
Przeczytaj pełną analizęCzy Mojżesz nie dał wam Prawa? A przecież nikt z was nie zachowuje Prawa, bo dlaczego usiłujecie Mnie zabić?
W Ewangelii Jana 7:19 Jezus wskazuje, że Jego przeciwnicy, choć otrzymali Prawo Mojżesza, sami go nie przestrzegają: usiłują Go zabić. W kontekście sporu o uzdrowienie …
Przeczytaj pełną analizęTłum odpowiedział: Jesteś opętany przez złego ducha! Kto usiłuje Cię zabić?
W Ewangelii Jana 7:20 tłum odrzuca słowa Jezusa o spisku na Jego życie i odpowiada oskarżeniem, że działa pod wpływem złego ducha. Ich pytanie pokazuje …
Przeczytaj pełną analizęW odpowiedzi Jezus powiedział do nich: Dokonałem tylko jednego czynu, a wszyscy jesteście zdziwieni.
Ewangelia Jana 7:21 mówi, że Jezus przypomina słuchaczom o jednym czynie, który wywołał ich zdziwienie. W kolejnych wersetach wyjaśnia, że chodzi o uzdrowienie w szabat …
Przeczytaj pełną analizęOto Mojżesz dał wam obrzezanie – ale nie pochodzi ono od Mojżesza, lecz od przodków – i wy w szabat obrzezujecie człowieka.
W Ewangelii Jana 7:22 Jezus przypomina, że obrzezanie, choć wiązano je z Mojżeszem, pochodziło od przodków, a wykonywano je także w szabat. Pokazuje niespójność krytyków: …
Przeczytaj pełną analizęJeżeli człowiek może przyjmować obrzezanie nawet w szabat, aby nie przekroczono Prawa Mojżeszowego, to dlaczego złościcie się na Mnie, że w szabat uzdrowiłem całego człowieka?
W Ewangelii Jana 7:23 Jezus wskazuje na niekonsekwencję swoich krytyków: skoro obrzezanie w szabat uznawali za zgodne z Prawem Mojżeszowym, nie powinni potępiać Go za …
Przeczytaj pełną analizęNie sądźcie na podstawie zewnętrznych pozorów, lecz wydajcie sprawiedliwy wyrok.
Ewangelia Jana 7:24 wzywa, by nie oceniać sprawy po pozorach, lecz sprawiedliwie, z uwzględnieniem prawdy i całego kontekstu. Jezus mówi to podczas sporu o uzdrowienie …
Przeczytaj pełną analizęNiektórzy z mieszkańców Jerozolimy mówili: Czy to nie jest Ten, którego usiłują zabić?
Ewangelia Jana 7:25 pokazuje zdziwienie mieszkańców Jerozolimy: wiedzą, że niektórzy chcą zabić Jezusa, a mimo to widzą, że jawnie naucza. Ich słowa wyrażają napięcie między …
Przeczytaj pełną analizęA oto jawnie przemawia i nic Mu nie mówią. Czyżby zwierzchnicy naprawdę się przekonali, że On jest Mesjaszem?
W Ewangelii Jana 7:26 mieszkańcy Jerozolimy dziwią się, że Jezus przemawia publicznie, a zwierzchnicy Go nie uciszają. Pytają, czy uznali Go za Mesjasza, ale samo …
Przeczytaj pełną analizęPrzecież my wiemy, skąd On pochodzi, natomiast gdy Mesjasz przyjdzie, nikt nie będzie wiedział, skąd jest.
W Ewangelii Jana 7:27 niektórzy mieszkańcy Jerozolimy zakładają, że znają pochodzenie Jezusa, a Mesjasz powinien pojawić się w sposób tajemniczy. Ich pewność przesłania im głębszą …
Przeczytaj pełną analizęA Jezus, ucząc w świątyni, zawołał tymi słowami: I Mnie znacie, i wiecie, skąd jestem. Ja jednak nie przyszedłem sam od siebie; lecz prawdziwy jest Ten, który Mnie posłał, którego wy nie znacie.
W Ewangelii Jana 7:28 Jezus odpowiada mieszkańcom Jerozolimy, którzy sądzili, że wiedzą, skąd pochodzi. Wyjaśnia, że choć znają Jego ziemskie pochodzenie, nie znają Boga, który …
Przeczytaj pełną analizęJa Go znam, bo od Niego jestem i On Mnie posłał.
W Ewangelii Jana 7:29 Jezus wyjaśnia, że zna Boga, od którego pochodzi, i działa jako Ten, którego Bóg posłał. Odpowiada tym, którzy sądzili, że wiedzą, …
Przeczytaj pełną analizęZamierzali więc Go schwytać, jednak nikt nie podniósł na Niego ręki, ponieważ Jego godzina jeszcze nie nadeszła.
Ewangelia Jana 7:30 pokazuje, że przeciwnicy Jezusa chcieli Go pojmać, lecz nie mogli tego zrobić, ponieważ Jego „godzina” jeszcze nie nadeszła. W kontekście rozdziału Jezus …
Przeczytaj pełną analizęNatomiast wielu spośród tłumu uwierzyło w Niego i mówili: Czy Mesjasz, kiedy przyjdzie, uczyni więcej znaków, niż On uczynił?
Ewangelia Jana 7:31 pokazuje, że wielu ludzi z tłumu uznało znaki Jezusa za potwierdzenie, że może być Mesjaszem. Zastanawiali się, czy ktokolwiek mógłby dokonać większych …
Przeczytaj pełną analizęFaryzeusze usłyszeli, że tłum tak mówił o Nim w podnieceniu. Kapłani więc wraz z faryzeuszami wysłali strażników, aby Go schwytali.
W Ewangelii Jana 7:32 faryzeusze reagują na poruszenie tłumu słowami o Jezusie, wysyłając wraz z kapłanami strażników, by Go pojmali. Widać narastający sprzeciw wobec Jego …
Przeczytaj pełną analizęAle Jezus powiedział: Jeszcze przez krótki czas jestem z wami, a potem pójdę do Tego, który Mnie posłał.
W Ewangelii Jana 7:33 Jezus zapowiada, że niedługo będzie jeszcze z ludźmi, a potem odejdzie do Boga, który Go posłał. Mówi to w czasie, gdy …
Przeczytaj pełną analizęBędziecie Mnie szukać, a nie znajdziecie, a tam, gdzie Ja będę potem, wy nie możecie pójść.
W Ewangelii Jana 7:34 Jezus zapowiada, że wkrótce odejdzie do Tego, który Go posłał, a słuchacze nie będą mogli pójść za Nim. Wrogo nastawieni przywódcy …
Przeczytaj pełną analizęPowiedzieli Żydzi do siebie: Dokąd zamierza On pójść, że nie będziemy mogli Go znaleźć? Czyżby miał zamiar udać się do Żydów rozproszonych wśród Greków i uczyć Greków?
W Ewangelii Jana 7:35 rozmówcy Jezusa zastanawiają się, czy odejdzie do Żydów mieszkających wśród Greków i będzie nauczał Greków. Nie rozumieją Jego wcześniejszych słów o …
Przeczytaj pełną analizęCo znaczy to Jego powiedzenie: Będziecie Mnie szukać i nie znajdziecie, a tam, gdzie Ja będę, wy nie możecie pójść?
Ewangelia Jana 7:36 pyta, co Jezus miał na myśli, mówiąc, że ludzie będą Go szukać, lecz nie znajdą Go ani nie pójdą tam, gdzie On …
Przeczytaj pełną analizęW ostatnim zaś, najbardziej uroczystym dniu święta Jezus, stojąc, zawołał donośnym głosem: Jeśli ktoś jest spragniony, a wierzy we Mnie – niech przyjdzie do Mnie i pije!
W Ewangelii Jana 7:37 Jezus zaprasza każdego, kto odczuwa duchowe pragnienie, by przyszedł do Niego i uwierzył. Obraz picia wskazuje na życie i odnowę, które …
Przeczytaj pełną analizęJak powiedziało Pismo: Strumienie wody żywej popłyną z jego wnętrza.
Ewangelia Jana 7:38 oznacza, że wierzący w Jezusa otrzymają Ducha Świętego, który stanie się w nich źródłem życia i będzie działał przez nich. W kolejnym …
Przeczytaj pełną analizęA powiedział to o Duchu, którego mieli otrzymać wierzący w Niego; Duch bowiem jeszcze nie był dany, ponieważ Jezus nie został jeszcze uwielbiony.
Ewangelia Jana 7:39 wyjaśnia, że obietnica „wody żywej” z poprzednich wersetów odnosi się do Ducha Świętego, którego mieli otrzymać wierzący w Jezusa. W chwili wypowiedzi …
Przeczytaj pełną analizęA wśród słuchających Go tłumów odezwały się głosy: Ten naprawdę jest prorokiem.
W Ewangelii Jana 7:40 część tłumu uznaje Jezusa za proroka, słysząc Jego nauczanie podczas Święta Namiotów. Nie wszyscy jednak zgadzają się co do Jego tożsamości: …
Przeczytaj pełną analizęInni mówili: To jest Mesjasz. Ale – mówili drudzy – czy Mesjasz przyjdzie z Galilei?
Ewangelia Jana 7:41 ukazuje podzielone opinie tłumu o Jezusie: jedni uznają Go za Mesjasza, inni wątpią, bo kojarzą Go z Galileą. Werset 42 dopowiada, że …
Przeczytaj pełną analizęCzy Pismo nie mówi, że Mesjasz będzie pochodził z potomstwa Dawidowego i z miasteczka Betlejem?
Ewangelia Jana 7:42 przypomina, że według Pisma Mesjasz miał pochodzić z rodu Dawida i z Betlejem. Tłum spierający się o Jezusa rozważał te zapowiedzi, lecz …
Przeczytaj pełną analizęI powstał w tłumie podział z Jego powodu.
Ewangelia Jana 7:43 opisuje podział w tłumie, który powstał z powodu Jezusa. Jedni uznawali Go za proroka lub Mesjasza, inni mieli wątpliwości, między innymi z …
Przeczytaj pełną analizęNiektórzy chcieli Go nawet schwytać, lecz nikt nie odważył się podnieść na Niego ręki.
Ewangelia Jana 7:44 pokazuje, że część ludzi chciała pojmać Jezusa, lecz nikt nie odważył się użyć wobec Niego przemocy. W kontekście sporu o Jego tożsamość …
Przeczytaj pełną analizęWrócili więc strażnicy do arcykapłanów i faryzeuszy, a ci powiedzieli do nich: Dlaczego Go nie schwytaliście?
Ewangelia Jana 7:45 pokazuje, że strażnicy wrócili bez Jezusa, choć mieli Go schwytać. Arcykapłani i faryzeusze domagają się wyjaśnienia, a ich pytanie ujawnia sprzeciw wobec …
Przeczytaj pełną analizęStrażnicy odpowiedzieli: Nigdy jeszcze nikt nie przemawiał tak, jak ten człowiek przemawia.
W Ewangelii Jana 7:46 strażnicy wyjaśniają, dlaczego nie schwytali Jezusa: byli poruszeni Jego słowami, które uznali za wyjątkowe. Ich odpowiedź kontrastuje z wrogością przywódców, choć …
Przeczytaj pełną analizęOdpowiedzieli im faryzeusze: Czy i wy daliście się zwieść?
W Ewangelii Jana 7:47 faryzeusze pytają strażników, czy także oni dali się zwieść Jezusowi. To lekceważąca reakcja na ich słowa, że nikt nie przemawiał tak …
Przeczytaj pełną analizęCzy ktoś ze zwierzchników lub faryzeuszy uwierzył w Niego?
W Ewangelii Jana 7:48 faryzeusze pytają, czy któryś ze zwierzchników lub oni sami uwierzyli w Jezusa. Pytanie pokazuje ich nieufność i przekonanie, że autorytety nie …
Przeczytaj pełną analizęA ten tłum, który nie zna Prawa, jest przeklęty.
W Ewangelii Jana 7:49 faryzeusze lekceważą tłum, twierdząc, że ludzie nieznający Prawa są przeklęci. Ich słowa pokazują pogardę i przekonanie o własnej wyższości, a nie …
Przeczytaj pełną analizęOdezwał się do nich jeden spośród nich, Nikodem, ten, który przedtem przyszedł do Niego:
Ewangelia Jana 7:50 przedstawia Nikodema, który zabiera głos wśród faryzeuszy po tym, jak strażnicy nie pojmali Jezusa. W następnym wersecie Nikodem przypomina, że Prawo wymaga …
Przeczytaj pełną analizęJezus nie podporządkowuje swojej misji presji braci ani oczekiwaniom tłumu. Jego „godzina” jeszcze nie nadeszła, a Jego działania pozostają związane z wolą Ojca, który Go posłał.
Jezus wskazuje, że Jego nauka pochodzi od Boga, a jej rozpoznanie wiąże się z gotowością pełnienia Bożej woli. Wzywa też, by nie oceniać na podstawie zewnętrznych pozorów, lecz wydawać sprawiedliwe sądy.
Słuchacze różnie interpretują pochodzenie i czyny Jezusa. Rozmowy ujawniają zarówno szczere poszukiwanie, jak i powierzchowne założenia oraz lęk przed sprzeciwem zwierzchników.
Wydarzenia rozgrywają się podczas żydowskiego Święta Namiotów, obchodzonego w Jerozolimie. Było to święto pielgrzymkowe upamiętniające drogę Izraela przez pustynię i związane ze zbiorami. Świątynia stanowi ważne miejsce nauczania i publicznej debaty. Wspomniane w rozdziale obrzezanie i szabat pojawiają się w argumentacji dotyczącej uzdrowienia opisanego wcześniej w Ewangelii Jana 5:1–18. Wzmianki o „Żydach” odzwierciedlają sposób opowiadania Ewangelii Jana o konflikcie w konkretnym kontekście; nie należy odczytywać ich jako oskarżenia wszystkich Żydów. Sam Jezus, Jego uczniowie i wielu rozmówców również byli Żydami.
Rozdział ma formę serii scen i sporów rozgrywających się podczas święta. Zaczyna się od rozmowy Jezusa z braćmi i relacji o przybyciu do Jerozolimy. Następnie pojawia się nauczanie w świątyni oraz dyskusja o Prawie, szabacie i pochodzeniu Jezusa. W dalszej części narastają próby Jego pojmania, a wypowiedź o żywej wodzie stanowi centralne wezwanie rozdziału. Końcowe sceny pokazują podzielone reakcje tłumu, strażników, faryzeuszów i Nikodema.
Ewangelia Jana 7 przedstawia Jezusa jako posłanego przez Ojca, którego nauka i misja nie wynikają z ludzkiej ambicji. Rozdział łączy rozpoznawanie prawdy z otwartością na wolę Boga, a nie jedynie z oceną pochodzenia czy zewnętrznych pozorów. Jezusowe zaproszenie do przyjęcia żywej wody wskazuje na Ducha Świętego, którego wierzący mają otrzymać po uwielbieniu Jezusa. Różne reakcje na Jego słowa podkreślają, że świadectwo o Nim może prowadzić zarówno do wiary, jak i do sprzeciwu.
Rozdział pokazuje napięcie związane z niezrozumieniem, presją otoczenia i lękiem przed publicznym opowiedzeniem się po czyjejś stronie. Może też kojarzyć się z duchowym pragnieniem i nadzieją na odnowę. Jego obrazy mogą wspierać refleksję, ale nie są diagnozą ani zamiennikiem pomocy psychologicznej, medycznej czy duszpasterskiej. W obliczu cierpienia tekstu nie należy używać do zawstydzania, wymuszania wiary ani obiecywania szybkiego rozwiązania.
Rozdział zachęca do uważnego rozróżniania między pozorami a treścią czyichś słów i czynów. W codziennych sporach można najpierw sprawdzić, czy własny osąd opiera się na faktach, czy na uprzedzeniach albo presji otoczenia. Obraz żywej wody przypomina, że chrześcijańska nadzieja wiąże się z przyjmowaniem Bożego daru, a nie z udawaniem, że człowiek nie odczuwa pragnienia ani trudności.
Było to żydowskie święto pielgrzymkowe obchodzone w Jerozolimie, związane ze wspominaniem drogi Izraela przez pustynię i z czasem zbiorów. Stanowi tło wydarzeń opisanych w tym rozdziale.
Ewangelista wyjaśnia, że Jezus mówi o Duchu Świętym, którego mieli otrzymać wierzący. Obraz wody wyraża dar, który daje życie i zaspokaja duchowe pragnienie.
Różnie interpretują Jego pochodzenie, nauczanie i znaki. Część uznaje Go za proroka lub Mesjasza, inni odrzucają te wnioski albo obawiają się sprzeciwić zwierzchnikom.
Przypomina, że Prawo nie powinno potępiać człowieka bez wcześniejszego wysłuchania go i zbadania jego czynów. Jego wypowiedź podkreśla potrzebę rzetelnego osądu.
W tym rozdziale Jezus spotyka się z nieufnością, ukrytymi rozmowami i podziałem. Widać, jak trudne może być trwanie przy tym, co uważa się za prawdę, gdy otoczenie reaguje lękiem lub niechęcią. Zaproszenie do przyjścia po żywą wodę niesie obraz troski Boga o ludzkie pragnienie i potrzebę odnowy.
Narracja rozwija się wokół pytania o tożsamość i autorytet Jezusa. Jego rozmówcy odwołują się do pochodzenia Mesjasza, Prawa i szabatu, a Jezus wskazuje na posłanie od Ojca oraz konieczność sprawiedliwego osądu. W wersetach 37–39 sam tekst interpretuje żywą wodę jako obraz Ducha Świętego.
W codziennych relacjach łatwo powtórzyć schemat opisany w rozdziale: wyciągnąć wniosek na podstawie pozorów albo przyłączyć się do opinii większości. Scena z Nikodemem przypomina o prostym, praktycznym kroku: zanim kogoś osądzimy, warto wysłuchać go i sprawdzić fakty.
Motyw wyznaczonej godziny oraz obietnica Ducha wpisują wydarzenia w szerszą drogę Jezusa ku uwielbieniu. Rozdział ukazuje wiarę jako odpowiedź na Tego, który przychodzi od Ojca, i otwiera perspektywę życia podtrzymywanego przez Ducha. Duchowa nadzieja nie polega na zaprzeczaniu pragnieniu, lecz na zwróceniu się ku jego źródłu.
Studium rozdziału e-mailem
Otrzymuj fragmenty Pisma Świętego, modlitwę i prosty kolejny krok związany z tym rozdziałem.
Ważne zastrzeżenie: Te wskazówki biblijne nie zastępują profesjonalnej opieki w zakresie zdrowia psychicznego. Jeśli doświadczasz objawów kryzysu, skontaktuj się z Centrum Wsparcia dla Osób w Kryzysie Psychicznym pod numerem 800 70 2222 lub niezwłocznie poszukaj profesjonalnej pomocy.
